اکنون سؤال اصلی این است که اگر دولت تصمیمی برای ترمیم کابینه ندارد و تغییرات احتمالی را به مجلس واگذار میکند، بهارستان در گام بعدی سراغ کدام وزرا خواهد رفت؟ آیا نمایندگان برای برخی وزارتخانهها که عملکرد آنها محل انتقاد بوده، از ابزار سؤال و استیضاح استفاده خواهند کرد یا دولت ترجیح میدهد پیش از رسیدن کار به مرحله استیضاح، درباره عملکرد و ادامه فعالیت برخی وزرا تصمیم دیگری بگیرد؟
در این میان، وزرایی که پیشتر از سوی نمایندگان مورد انتقاد قرار گرفتهاند بیش از دیگر اعضای کابینه در معرض پرسش قرار دارند. موضوعاتی مانند عملکرد اقتصادی، وضعیت معیشت، مسکن، انرژی، کشاورزی و برخی حوزههای اجرایی، از جمله محورهایی است که میتواند مبنای ارزیابی دوباره عملکرد وزرا در مجلس قرار گیرد و مشخص کند کدام وزیر باید برای ادامه کار خود از بهارستان رأی اعتماد مجدد بگیرد.
به نظر میرسد با موضع صریح دولت، توپ اکنون در زمین مجلس است؛ مجلسی که باید میان ادامه وضع موجود، مطالبه اصلاح عملکرد وزرا یا استفاده از ابزار استیضاح یکی را انتخاب کند. حالا باید دید نمایندگان در برابر این واقعیت که دولت خود را متقاضی تغییر کابینه نمیداند، چه تصمیمی خواهند گرفت و نخستین کارتهای مجلس برای تغییر احتمالی کابینه در جیب چه وزرایی خواهد بود.
