در میانه تنشهای نظامی و دیپلماتیک در منطقه، مسقط میزبان نشستی با حضور عباس عراقچی، بدر البوسعیدی و بختیار سعیدوف، وزیران خارجه ایران، عمان و ازبکستان بود. محور اصلی گفتوگوها توسعه همکاریهای ترانزیتی، حملونقل و لجستیک، اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد و ضرورت احیای آزادی کشتیرانی در منطقه بود. اما چرا ازبکستان در این مقطع به این معادله وارد شده است؟ تاشکند؛ بازیگر محوری آسیای مرکزی
حضور ازبکستان را باید با توجه به جایگاه این کشور در معادلات ژئوپلیتیک و اقتصادی آسیای مرکزی بررسی کرد. تاشکند به دلیل موقعیت جغرافیایی، جمعیت، ظرفیت اقتصادی و روابط گسترده با قدرتهای منطقهای، یکی از بازیگران محوری در معماری ترانزیتی این منطقه محسوب میشود. ازبکستان کشوری محصور در خشکی است و برای دسترسی به بازارهای جهانی به شبکهای از مسیرهای ریلی، جادهای و بندری وابستگی دارد. از همین رو، تنوعبخشی به مسیرهای ترانزیتی برای تاشکند صرفا یک انتخاب اقتصادی نیست، بلکه بخشی از راهبرد این کشور برای کاهش وابستگی به مسیرهای محدود و افزایش قدرت مانور ژئوپلیتیک است.
در این میان، ایران میتواند یکی از مهمترین مسیرهای دسترسی ازبکستان به خلیج فارس، دریای عمان و اقیانوس هند باشد. بنادر چابهار و شهید رجایی در این محاسبات جایگاه ویژهای دارند؛ بهویژه آنکه اتصال شبکه حملونقل آسیای مرکزی به بنادر جنوبی ایران میتواند ظرفیت تجارت منطقهای را افزایش دهد. فرصت راهبردی کریدور شمال ـ جنوب …


دانلود از کافه بازار




































































































