کسانی که خوشبختی را در فراوانی مادی می‌بینند، دو آفت گریبان‌گیرشان می‌شود: احساس فقر (که از خود فقر بدتر است) و احساس بدبختی. اگر این نگاه در زن باشد، شوهر را عامل بدبختی خود می‌پندارد و زندگی با مشکل مواجه می‌شود. خوشبختی واقعی، در قناعت و دوری از چشم‌همچشمی است.