نوجوانی دوره شکلگیری هویت و استقلال شخصیتی است و نوجوان در این دوره بهشدت به دنبال الگو میگردد. از نظر روانشناسی تربیتی، چرا داشتن قهرمان و الگوی شخصیتی برای نوجوان اهمیت دارد؟
وقتی به نوجوانان نگاه میکنیم، میبینیم که آنها در نقطه گذار از وابستگیهای کودکی به سمت استقلال شخصیتی ایستادهاند. داشتن یک الگوی اصیل، اضطراب و سردرگمی این سن را کم میکند، انرژی بالای نوجوانی را به سمت هدفی ارزشمند هدایت میکند و حتی به زندگی او معنا میبخشد. اگر جای این قهرمان در ذهن نوجوان خالی بماند، روان او این خلأ را تحمل نمیکند و هر جریان پرسروصدایی میتواند این صندلی خالی را پر کند.
چرا نوجوان امروز گاهی یک اینفلوئنسر یا سلبریتی را که صرفاً به دلیل ظاهر، سبک زندگی یا تعداد دنبالکنندگانش مشهور شده، بهعنوان الگوی زندگی انتخاب میکند؟
هنگامی که میبینیم نوجوانمان شیفته یک بلاگر یا چهره سطحی در فضای مجازی شده است، پیش از هرگونه واکنش تند یا سرزنش، باید این انتخاب را یک «نشانه و پیام پنهان» بدانیم. این گرایش بیش از آنکه از بزرگی آن سلبریتی ناشی شود، فریاد نیازهای عاطفی و روانی برآوردهنشده نوجوان در دنیای واقعی است. فرزندان ما در این سن چهار نیاز اساسی دارند. از جمله نیاز به ارزشمند دیدهشدن و تأیید گرفتن، به رسمیت شناختهشدن استقلال، تجربه رویدادهای هیجانانگیز و گروهگرایی و تعلق به جمعهای همسو. وقتی ما در محیط زندگی نوجوان نتوانیم فضایی فراهم کنیم که نوجوان طعم ارزشمندی، استقلال و اثرگذاری را بچشد، یا جمعهای دوستانه مفید و جذابی داشته باشد، او ناخودآگاه جذب ویترینهایی میشود که این نیازها را به شکلی فوری، هرچند کاذب و نمایشی، به او نشان میدهند. …


دانلود از کافه بازار




































































































