از همان ابتدا روشن بود که دموکراسی را نمیتوان بهعنوان نسخهای وارداتی برای جوامع مختلف تجویز کرد. دموکراسی بیش از آنکه یک الگوی سیاسی قابل انتقال باشد، محصول تحولات تاریخی، اجتماعی و فرهنگی هر جامعه است. با این حال، ایالات متحده، با وجود تمام تناقضها و چالشهای سیاست خارجی خود، همچنان از یکی از ریشهدارترین سنتهای دموکراتیک برخوردار است.
اگر ریشههای دموکراسی در آمریکا تا این اندازه مستحکم نبود، شاید دونالد ترامپ نیز نمیتوانست در برابر سازوکارهای انتخاباتی و اراده متغیر جامعه، چنین آشکار با محدودیت قدرت مواجه شود. انتخابات میاندورهای اخیر آمریکا بار دیگر نشان داد که در یک نظام دموکراتیک، هیچ جریان سیاسی و هیچ رئیسجمهوری مالک دائمی قدرت نیست.
حمایت جمهوریخواهان در بسیاری از ایالتها و حوزههای انتخابیه که تنها دو سال پیش افزایش چشمگیری یافته بود، با عقبنشینی مواجه شد و نیروهای تازهای با گرایشها و پیشینههای اجتماعی متفاوت وارد عرصه سیاست شدند. میلیونها شهروند آمریکایی، با پیشینههای قومی، مذهبی، فرهنگی و اجتماعی متفاوت، آزادانه پای صندوقهای رأی رفتند و نمایندگانی را انتخاب کردند که بازتابدهنده تنوع و دموکراسی جامعه امروز آمریکا هستند.
برای نمونه، پس از ۳۸ سال، یک دموکرات موفق شد از ایالت تگزاس راهی سنای آمریکا شود. در همین ایالت، نخستین فرماندار زن لاتینتبار نیز انتخاب شد. نخستین مرد همجنسگرا به سنای آمریکا راه پیدا کرد و نخستین زن سیاهپوست در تاریخ آمریکا به مقام فرمانداری یک ایالت انتخاب شد و در اتفاقی نادر نیز نخستین فرد مسلمان وارد مجلس سنای آمریکا شد.
این تحولات نشان میدهد که جامعه آمریکا، با وجود برخی اختلافات عمیق سیاسی و فرهنگی، چگونه بنیانهای دموکراسی بسیار قوی دارد و رئیسجمهور لمپنی چون ترامپ را نیز تسلیم خود میکند. …


دانلود از کافه بازار




































































































