گرایش نوجوانان به همسالان شان سکوی خودشناسی است یا مبارزه با سلطه والدین؟ آغاز نوجوانی همراه با گسترده شدن دایره ارتباطات فرزندان است که در این دوره نقش دوستان و همسالان پررنگ‌تر از همیشه به چشم می‌آید؛ تغییری طبیعی که اگر درست هدایت شود، می‌تواند به فرصتی طلایی برای رشد مهارت‌های اجتماعی، خودشناسی …

پدر و مادرهای سلطه‌جو اغلب خود را عاشق‌ترین و دلسوزترین والدین می‌دانند، اما در عمل، با کنترل افراطی، قضاوت‌های مکرر و تصمیم‌گیری به جای کودک، او را از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی‌اش محروم می‌کنند: حق شنیده شدن، حق انتخاب و حق بر استقلال روانی. سلطه در لباس محبت، خطرناک‌تر از خشونت عریان است.

یک حقوقدان به خبرآنلاین می‌گوید: «نسل آلفا در جهانی زیست می‌کند که سرعت تحول، مرزهای اقتدار سنتی را شکسته است. در این جهان، پدر و مادری موفق‌تر است که به جای «مالکیت بر فرزند»، «هم‌زیستی با او» را بیاموزد. والدگری سلطه‌جو شاید نظم ظاهری ایجاد کند، اما در عمق روح کودک، بی‌اعتمادی و ترس می‌کارد.»

مراقبت، نوعی ابراز عشق و حمایت از کودکان است اما وقتی از حد بگذرد، به محدودیتی تبدیل می‌شود که مانع رشد و خودشناسی کودک می‌شود. از انتخاب لباس و دوستان گرفته تا انتخاب رشته و ورزش، برخی از کودکان به بهانه مراقبت و نگرانی زیر یوغ کنترل والدین‌شان زندگی می‌کنند.

مراقبت، نوعی ابراز عشق و حمایت از کودکان است اما وقتی از حد بگذرد، به محدودیتی تبدیل می‌شود که مانع رشد و خودشناسی کودک می‌شود. از انتخاب لباس و دوستان گرفته تا انتخاب رشته و ورزش، برخی از کودکان به بهانه مراقبت و نگرانی زیر یوغ کنترل والدین‌شان زندگی می‌کنند.

مراقبت، نوعی ابراز عشق و حمایت از کودکان است اما وقتی از حد بگذرد، به محدودیتی تبدیل می‌شود که مانع رشد و خودشناسی کودک می‌شود. از انتخاب لباس و دوستان گرفته تا انتخاب رشته و ورزش، برخی از کودکان به بهانه مراقبت و نگرانی زیر یوغ کنترل والدین‌شان زندگی می‌کنند.