سندروم استکهلم این سندروم زمانی رخ می‌دهد که قربانی نسبت به فرد آزارگر یا رباینده احساس نزدیکی، وابستگی یا حتی حمایت عاطفی پیدا کند.

سندروم‌ها به‌عنوان الگوهای رفتاری تکرارشونده، می‌توانند در حقوق کیفری و جرم‌شناسی به روشن‌سازی انگیزه‌ها و رفتارهای پیچیده متهمان و بزه‌دیدگان و در نتیجه اتخاذ تصمیمات قضایی دقیق‌تر کمک کنند.

سندروم‌ها به‌عنوان الگوهای رفتاری تکرارشونده، می‌توانند در حقوق کیفری و جرم‌شناسی به روشن‌سازی انگیزه‌ها و رفتارهای پیچیده متهمان و بزه‌دیدگان و در نتیجه

سندروم استکهلم، همانطور که از نامش پیداست، وجوه تفاوت و تمایز زیادی با سایر اختلالات دارد. پیدایش این مفهوم در علم روان شناسی به دوره ای بازمی گردد که متخصصان

بیش از ۲۵ سال است که شهر زنجان و بسیاری از مراکز مسکونی پیرامونی آن، با مخاطره‌ای مزمن روبه‌رو شده‌اند. شاید بتوان گفت یکی از وجوه تمایز سندروم زنجان و سندروم استکهلم همین است.

احتمالا آشناترین سندرومی که با نام یک شهر معرفی شده، سندروم استکهلم باشد؛ سندرومی که همکاری و همراه‌شدن گروگان با گروگانگیر را تبیین می‌کند. ماجرا به یک سرقت از بانک در شهر استکهلم بازمی‌گردد؛ جایی که سارق، کارمندان بانک را گروگان می‌گیرد، اما وقتی پلیس تلاش می‌کند گروگان‌ها را نجات دهد، گروگان‌ها با …