به بهانه سالروز درگذشت جمیله شیخی، ویدئویی از کل‌کلِ ناصر تقوایی با خانم مشهور سینمای ایران در پشت‌صحنه فیلم «کاغذ بی‌خط» را مشاهده می‌کنید.

شبکه‌های سیما در آخر هفته پیش رو (۱۷ و ۱۸ اردیبهشت) میزبان مجموعه‌ای از آثار سینمایی، تلویزیونی و انیمیشن از سراسر جهان هستند. از درام قضایی اسپانیایی «عدالت مصنوعی» و حماسه جنگی چینی «داوطلبان جنگ ۲» تا آثار ایرانی همچون «کارو» با بازی مریلا زارعی، «مدار ۱۰ درجه» و «ای ایران» ساخته ناصر تقوایی.

«در دوران مدرسه عاشق شدم ولی از بس زشت بودم طرف اصلا به من نگاه نمی‌کرد. برادرش عضو گروه تئاتر مدرسه بود، به همین دلیل عضو گروه شدم و یک نقش گرفتم. نقش هم این‌طور بود که باید کتک می‌خوردم. روز اجرا همه از جمله شخص مورد نظر به سالن آمدند و من اگر قرار بود زمین بخورم اتفاق را دوبرابر جلوه می‌دادم به این …

در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم فجر، از بهرام بیضایی و ناصر تقوایی، دو چهره ماندگار سینمای ایران، با برگزاری آیین یادبود تجلیل شد.

کارگردانی در والاترین شکل خود نباید احساس شود و کارگردانان بزرگ همه تلاش خود را صرف حذف خود از ارتباط بین بازیگر و مخاطب می‌کنند.

سرنوشت چهار کارگردان بزرگ سینمای ایران ـ داریوش مهرجویی، کیومرث پوراحمد، ناصر تقوایی و بهرام بیضایی ـ روایت‌هایی تلخ و در عین حال معنادار از نسبت هنرمند با جامعه، قدرت، زمانه و حافظه جمعی‌اند.

بهرام بیضایی حضور فیزیکی پُربسامدی در سینمای ایران به‌عنوان کارگردان نداشت؛ اما ارزش کیفی کار‌های او همچون کارنامه هنری ناصر تقوایی به شکلی بود که نمی‌توان او را فقط در حاشیه درنظر گرفت.

پرویز پرستویی: از دست دادن ناصر تقوایی، داریوش مهرجویی، عباس کیارستمی و کیومرث پوراحمد غم بزرگی است، اما اگر همین استادان هم حضور داشتند، اذعان می‌کردند که آقای بیضایی در رأس هرم نوابغ سینما و تئاتر ما قرار می‌گیرد.

بهرام بیضایی، معمار نوین نمایش و سینمای اندیشه‌محور ایران، در تقارنی غریب و شاعرانه، در همان روزی که دیده به جهان گشوده بود، در خاک آمریکا چشم از جهان فروبست. مورخان هنر هفتم، حضور او را در کنار بزرگانی، چون ناصر تقوایی و مسعود کیمیایی، نقطه عزیمت و سرآغاز فصلی نو در تاریخ سینمای ایران قلمداد می‌کنند …

برنا- گروه فرهنگ و هنر: بیضایی رفت و جهان بی‌دقت‌تر شد. این یادداشت، سوگ فقدان کسی است که تاریخ را بازجویی می‌کرد نه روایت.

هشتمین دوره «جایزه پژوهش سال سینمای ایران» که به دبیری علیرضا اسماعیلی دی ماه سال‌جاری برگزار می‌شود بهانه‌ای شد برای گفت‌وگو با احمدرضا معتمدی؛ فیلمساز، استاد دانشگاه و پژوهشگر فلسفه و هنر که سال‌هاست نسبت میان اندیشه، پژوهش و تصویر را در سینما دنبال می‌کند.

در وضعیت کنونی سینمای ایران فیلمسازان اجتماعی یا مجبورند سراغ موضوعات دیگر و خنثی بروند، مانند «زن و بچه» ساخته سعید روستایی و برای ادامه فیلمسازی‌شان نظیر کارگردان «آشغال‌های دوست‌داشتنی» توقیف‌ساز شوند، یا از شدت دغدغه‌مندی خود نکاهند و نظیر ناصر تقوایی با نجابت خود، عرصه فیلمسازی را مسکوت بگذارند …