وقتی استانداردها را زیادی بالا می بریم، مغز برای فرار از اضطراب «کامل نبودن» و ترس از شکست کار را عقب می اندازد در واقع اهمال کاری، سنگر مغز برای فرار از این فشار روانی است.

همه‌ی ما یاد گرفته‌ایم که کمال‌گرایی و تلاش برای بهترین بودن یک فضیلت است؛ اما چه می‌شود اگر بفهمیم همین ویژگیِ به‌ظاهر مثبت، عامل اصلی تنبلی‌ها، عقب انداختن کارها و پروژه‌های ناتمام ماست؟