در ادبیات سیاسی معاصر ایران، کمتر دوگانه‌ای به اندازه «موشک یا دموکراسی» این اندازه بار نمادین، هیجانی و مناقشه‌برانگیز یافته است.

دانیل گانسر، مورخ و پژوهشگر سوئیسی : غربی‌ها ادعا می‌کنند ما خواهان دموکراسی در ایران هستیم، شما اگر خواهان دموکراسی بودید، دولت مصدق را با کودتا سرنگون نمی‌کردید. بمب هسته‌ای بهانه‌ای بیش نیست، مساله اصلی تسلط بر منابع ایران است.

دکتر یحیی ابوزکریا، متفکر الجزایری، جمله‌ای نوشت که باید آن را سنگ‌نوشته تاریخ این روزگار دانست: «آمریکا، دموکراسی، تمدن و حقوق بشر... دختر فرشته‌گونه زهرا، نوه آقای خامنه‌ای را با موشک کشت. این تمدن شماست، ای فرزندان اپستین.»

تنها یک‌چهارم هزاره پس از استقلال آمریکا، نیمی از شهروندان «رویای آمریکایی» را دست‌نیافتنی می‌دانند و دوسوم نیز دموکراسی را در معرض تهدید ارزیابی می‌کنند.

سمپوزیوم بین المللی «هوش مصنوعی، اخلاق و دموکراسی»، با حضور علاقه‌مندان به موضوعات فلسفه فناوری، اخلاق هوش مصنوعی و تأثیرات آن بر دموکراسی در وین برگزار خواهد شد. 

بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها امروز به الگویی تبدیل شده که نشان دهنده محو مرزهای میان فعالیت اندیشکده‌های مستقل و نقش گروه‌های فشار (لابی) است.

در جهانی که مرز میان واقعیت و مجاز بیش از هر زمان دیگری رنگ باخته است، چارلز اِس، پژوهشگر برجسته بین‌المللی، در ویراست جدید کتاب تحسین‌شده خود، به کالبدشکافی چالش‌های اخلاقی پرداخته است که هویت، حریم خصوصی و حتی دموکراسی را در چنبره الگوریتم‌ها و نظام‌های نظارتی گرفتار کرده‌اند.

در جهان امروز، دموکراسی مفهومی‌ است که همچون نقابی بر چهره نظام‌های سیاسی غربی و به‌ویژه آمریکا نشسته است. نقابی که پوششی‌ است بر واقعیت عریان و بی‌رحم قانون جنگل!

نقش توییتر به‌عنوان یکی از بسترهای جنگ رسانه‌ای در تحولات اخیر داخلی و بین‌المللی، حاکی از تغییر معادلات سنتی قدرت و لزوم توجه ویژه به عرصه‌های جدید است.

شقایق نوروزی، فعال ضدجنگ و بازیگر سابق: غزه زندگی من را تکان داد. ما شاهد یک «نسل‌کشی تمام‌عیار» بودیم و سکوت نهادهای بین‌المللی باعث شد ادعاهای غرب درباره دموکراسی، آزادی بیان و حقوق بشر زیر سؤال برود. آنچه در غزه دیدیم، چهره واقعی «ماشین توجیه و تسهیل کشتار» را آشکار کرد.

امنیت پایدار در عصر دیجیتال، محصول برقراری توازن هوشمندانه میان اقتدار سایبری، ثبات اقتصادی، اعتماد عمومی، تاب‌آوری فناورانه و رضایت اجتماعی است. تجربه جهانی موید این واقعیت است که هیچ کشوری در جهان، اینترنت را به معنای مطلق «رها» نکرده است. حتی پیشرفته‌ترین دموکراسی‌ها نیز بر لایه‌های مختلف حکمرانی …