سیتروئن DS ؛ خودرویی که با گاز و روغن روی جاده شناور می‌شد

به گزارش خبرنگار خودرو تابناک به نقل از ماشین کلیک ، تصور کنید سوار خودرویی شده‌اید که وقتی چند سرنشین به صندلی عقب آن اضافه می‌شوند، بدنه برای مدت کوتاهی پایین می‌رود، اما چند لحظه بعد دوباره به ارتفاع قبلی برمی‌گردد؛ وقتی جاده ناهموار می‌شود، ضربه‌ها به شکل محسوسی در اتاق احساس نمی‌شوند و اگر لازم باشد، می‌توانید ارتفاع خودرو را با یک اهرم تغییر دهید. این امکانات امروز ممکن است در خودروهای گران‌قیمت و مجهز به تعلیق‌های پیشرفته دیده شوند، اما سیتروئن بیش از هفت دهه پیش چنین ایده‌ای را در یک خودروی تولید انبوه به کار گرفت؛ خودرویی به نام DS که در نمایشگاه خودروی پاریس سال ۱۹۵۵ معرفی شد.

DS فقط به خاطر ظاهر متفاوتش در تاریخ خودرو باقی نماند. طراحی بدنه آن با خطوط کشیده و آیرودینامیک، محصول نگاه فلامینیو برتونی بود، اما یکی از مهم‌ترین تفاوت‌هایش زیر بدنه قرار داشت؛ جایی که به‌جای فنرهای فلزی متداول، مجموعه‌ای از گوی‌های فلزی حاوی نیتروژن و مدار هیدرولیک وظیفه تحمل وزن خودرو، جذب ضربه و تنظیم ارتفاع را بر عهده می‌گرفتند. این سامانه که به تعلیق هیدروپنوماتیک معروف شد، حاصل کار پل ماژه، مهندس خودآموخته سیتروئن بود؛ فردی که ایده استفاده هم‌زمان از مایع و گاز را به یکی از شناخته‌شده‌ترین فناوری‌های تاریخ این شرکت تبدیل کرد.

  فنرهایی که از جنس گاز بودند

برای فهمیدن تفاوت این سیستم باید ابتدا به تعلیق خودروهای معمولی نگاه کرد. در اغلب خودروها، فنرهای لول یا شمش وظیفه تحمل وزن بدنه و جذب حرکت‌های ناشی از ناهمواری جاده را دارند و کمک‌فنرها نیز نوسان فنر را کنترل می‌کنند. در سامانه هیدروپنوماتیک سیتروئن، این وظایف با ترکیب فشار روغن و خاصیت فشرده‌شدن گاز انجام می‌شد. به زبان ساده، گاز نقش فنر را بازی می‌کرد و روغن نیروی واردشده از چرخ را به آن منتقل می‌کرد. …