گرچه به نظر بعید می‌رسد کسی از خنده بمیرد، اما از نظر فنی این مسئله امکان‌پذیر است و حتی نمونه‌های مستندی از مرگ مرتبط با خنده در گذشته وجود دارد. احتمال اندکی برای تأثیر منفی خنده بر بدن وجود دارد. قلب یکی از آسیب‌پذیرترین مسیرها است.
در نمونه‌های نادر، خنده‌های از ته دل می‌توانند به سنکوپ ناشی از خنده منجر شوند. در این شرایط فشار خون فرد به سرعت در طول خنده‌ی اغراق‌آمیز افت می‌کند. به‌این‌ترتیب دستگاه عصبی خودکار به شدت واکنش می‌دهد. این دستگاه به تنظیم فرآیندهای فیزیولوژیکی غیرارادی اختصاص دارد. در نتیجه‌ی این اتفاق، جریان خون منتهی به مغز به شدت افت می‌کند و به از بین رفتن هوشیاری می‌انجامد.
وقتی می‌خندید در واقع در حال حرکت دادن قفسه‌ی سینه‌ی خود به بالا و پائین هستید و این فرآیند باعث تغییر فشار در حفره‌‌ی سینه‌ای می‌شود و می‌تواند بر عصب واگ تأثیر بگذارد. این عصب، وظیفه‌ی حمل سیگنال‌های بین مغز و بخش زیادی از اعضای داخلی بدن را برعهده دارد. همچنین می‌تواند باعث گیج شدن یا حتی در موارد بسیار نادر، باعث مرگ شود.
اولین نمونه‌ی مستند از سنکوپ ناشی از خنده در سال ۱۹۹۷ گزارش شد. در آن زمان، بیماری ۶۲ ساله مبتلا به فشار خون و دیگر مشکلات مربوط به قلب، حین خندیدن بلند به برنامه‌ای تلویزیونی به نام «سینفلد»، چندین بار از حال رفت و وضعیتی را تجربه کرد که با الهام از همان برنامه، «سنکوپ سینفلد» نامیده شد. بیمار مورد بحث بر اثر عارضه سنکوپ ناشی از خنده فوت نکرد. این نوع غش‌کردن معمولا موجب می‌شود که فرد برای کمتر از چند دقیقه از حال برود و دوباره … …
دانلود از کافه بازار
