در چنین شرایطی است که میتوان با کتاب گفتوگو کرد. با تمسک به کتاب است که میتوانیم خود را پیدا کنیم، چراکه گاهی لازم است بهجای مراجعه به تجربه فردی، از تجربه نسلها و افراد گوناگون در کتابها بهره جست.
کتاب ذهن انسان را باز میکند تا مسائل را گستردهتر ببیند. افزون بر این، گاهی وقتی میخواهیم فردی را هدایت کنیم، از زبان دستور و امر استفاده میکنیم که این موضوع به مقاومت او در مقابل خواست ما میانجامد و بهاصطلاح در برابر ما میایستد. اما کتاب فرصتی فراهم میکند که انسان با خودش خلوت کند و خودش درباره موضوع تأمل و قضاوت کند. در این فرایند، منیت وجود ندارد و انسان بهتدریج ذهن، اخلاق و رفتار خود را با آنچه مطالعه میکند، تغییر میدهد.
کتاب میتواند انسان را به اوجی برساند که باید به آن برسد. تجربهها و آموختههای موجود در کتابها همان چیزی است که باید تلاش کنیم در روند زندگی خود، از آنها استفاده کنیم. من در دوران جوانی به یک شکل کتاب میخواندم، زمانی که در دانشگاه بودم، به شکل دیگری مطالعه میکردم و اکنون که در این جایگاه قرار گرفتهام، نوع دیگری از کتابها را میخوانم. چون باید از خود بپرسیم مملکت ما چرا در این وضعیت قرار دارد، چرا ما در این نقطه هستیم و با وجود همه داشتههایمان، مشکل کار کجاست؟
کسی که مسئولیت میپذیرد، اگر به فکر مردم نباشد، حضورش در آن جایگاه بیهوده است و در واقع عمر خود را تلف میکند. ما باید مشکلات مردم را حل کنیم و این کار ممکن نیست، مگر اینکه ببینیم گذشتگانی که مشکلات را حل کردند، چه کردند و ما چگونه باید این راه را ادامه دهیم و خودمان را با آن تجربهها تطبیق دهیم. …


دانلود از کافه بازار




































































































































![[شجاعالدین ابراهیمی] پرسه در قلمرو طامات](/news/u/2026-11-14/ettelaat-d86ck.jpg)








![[وحید خانهساز] حنجره، کالا نیست!](/news/u/2026-11-13/ettelaat-16gyk.jpg)


















