دنیایاقتصاد: منتقدان دونالد ترامپ سالهاست پایان کار سیاسی او را پیشبینی کردهاند. پس از حمله به کنگره در ۶ژانویه۲۰۲۱ مفسران فاکسنیوز اعلام کردند که کار ترامپ «تمام است» و جمهوریخواهان در کارزار انتخاباتی بعدی از او حمایت نخواهند کرد. دموکراتها نیز بر این باور بودند که هرگز نباید به او اجازه داد دوباره برای تصدی منصبی دولتی نامزد شود. با این حال، ترامپ نهتنها در سال۲۰۲۴ دوباره به کاخ سفید راه یافت، بلکه چنان حکمرانی کرد که گویی رأیدهندگان عشقی بیقیدوشرط به او دارند. اما اینطور نبود.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
در سوم نوامبر (۱۲ آبان) رأیدهندگان با ثبت بزرگترین پیروزی دموکراتها در انتخابات کنگره در نیم قرن گذشته، به او پشت کردند. تاکر کارلسن، پادکستر سرشناس، در اینباره گفت: «این تاریخ را در تقویم خود علامت بزنید؛ روز پایان ترامپیسم.» اما این تحلیل نیز، آنطور که هفتهنامه اکونومیست در مطلب اخیر خود اشاره میکند، شتابزده به نظر میرسد. تا زمانی که ترامپ رئیسجمهور است، نمیتوان از پایان ترامپیسم سخن گفت. با این حال، حماسه ترامپ واقعا به فصل پایانی خود نزدیک میشود. به نظر میرسد رأیدهندگان از رئیسجمهوری که وعده پایان «جنگهای بیپایان» و کاهش قیمت ها را داده، اما در عمل با آغاز درگیریای با پایان نامعلوم به گرانیها دامن زده است، رضایت ندارند. آنها همچنین حاضر نیستند صرفا به خواست ترامپ، به نامزدهای ناشایست رأی دهند. این رئیسجمهور محاصرهشده در سال۲۰۲۷، بیش از آنکه یک «اردک لنگ» بیاختیار باشد، به «پرنده خشمگین» جنگجویی میماند که تهدیدها از هر سو او را دربرگرفتهاند.
تقسیم قدرت میان دو حزب تصویب قوانین را دشوارتر میکند، اما ترامپ به هر حال ترجیح میدهد برنامههایش را با فرامین اجرایی پیش ببرد؛ چنانکه در کمتر از ۲سال، بیش از باراک اوباما در هشت سال، فرمان اجرایی صادر کرده است. کسانی که امیدوار بودند ترامپ باقیمانده دوره ریاستجمهوریاش را صرف تزیین ایستگاههای متروی واشنگتن با چلچراغ کند، با اعلام انتصاب استیون میلر به عنوان رئیس دفتر خود در ۶نوامبر (۱۵ آبان) بیتردید از این خیال بیرون آمدند.
حتی با وجود کنترل دموکراتها بر کنگره، ترامپ همچنان در سیاست خارجی آمریکا از اختیارات گستردهای برخوردار است. او مشتاق است تا مهر خود را بر تاریخ بکوبد، چه از طریق توافقهای کارآمد و چه با معاملاتی نسنجیده. متحدان سابق آمریکا از تحریک ترامپ پرهیز خواهند کرد، اما اگر در برابر او کوتاه بیایند؛ بهخصوص با افول قدرتش، با پیامدهای سیاسی آن در داخل کشورهایشان روبهرو خواهند شد. در این میان، دشمنان آمریکا گستاختر میشوند و ممکن است بحرانی بیافرینند که ترامپ و تیم تحلیلرفته او آمادگی چندانی برای مواجهه با آن ندارند. شاید گشایشی حاصل شود؛ اما بیثباتی قطعی است. …