نتانیاهو در سخنرانی خود، استارلینک را نه بهعنوان یک محصول مخابراتی، بلکه بهعنوان نمادی از امکان عبور از آن چه محدودیتهای ارتباطی ایران میخواند به کار گرفت. پیام او آشکارا جنبه تبلیغاتی داشت و در ابتدا باید این اقدام را در چارچوب فشار سیاسی و جنگ روایتها تحلیل کرد. بازتاب بین المللی و واکنشها به این پیام حاکی از شکست کمپین نتانیاهو بود؛ چه آنکه ردای نگرانی برای آزادی بیان در ایران یا هر جای دیگری از جهان به قامت چنین قصاب بدنامی با آن پرونده بین المللی از جنایات جنگی زار میزند. اما بازتاب اثرات داخلی آن در ادبیات برخی مسئولین کشور منجر به طرح این پرسش شد که آیا این به معنای آن است که پشت این نمایش سیاسی، هیچ ظرفیت واقعی فناورانهای وجود ندارد؟ و اگر این امکان در اختیار یک دشمن متخاصمی چون رژیم صهیونیستی باشد چه راهکاری برای حفظ امنیت مردم وجود خواهد داشت؟
این یادداشت سعی بر آن دارد که نسبت مسئله اینترنت ماهوارهای و اتصال مستقیم گوشی به ماهواره را با مسئله امنیت ملی و ساختار حکمرانی فضای مجازی ایران، ابتدا از منظر فنی و سپس از منظر حکمرانی فضای مجازی توضیح دهد.
نقطه آغاز: چه میزان از تصویر ارائهشده درباره استارلینک برای ایران، امروز از نظر فنی عملی است و چه میزان به آینده فناوری مربوط میشود؟ …

بازار

































































































































































