تحلیل آتلانتیک از رفتارهای متحدان آمریکا؛ دیگر منتظر اتمام دوره ترامپ نمی‌مانند

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از شفقنا، این پیشنهاد بخشی از تحول گسترده‌تری است که در میان متحدان آمریکا در حال شکل‌گیری است. سال‌ها، راهبرد متحدان واشنگتن این بود که منتظر بمانند تا دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ به پایان برسد. اما اکنون بسیاری از آنها خود را برای جهانی آماده می‌کنند که در آن ایالات متحده دیگر یک قدرت ضروری و اجتناب‌ناپذیر نباشد—نه فقط در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ، بلکه پس از آن و صرف‌نظر از اینکه چه کسی قدرت در کاخ سفید را در اختیار دارد. آنها در حال تقویت توانمندی‌های نظامی خود، متنوع‌سازی تجارت، توسعه صنایع داخلی جدید و ایجاد روابطی هستند که وابستگی‌شان به واشنگتن را کاهش دهد.

این تحول به معنای شورش هماهنگ‌شده علیه آمریکا یا چرخش کامل به سمت چین نیست. بیشتر شرکای آمریکا همچنان واشنگتن را شریکی ضروری می‌دانند و اعتماد کاملی نیز به پکن ندارند. اما کشورهایی که زمانی کاملاً در مدار آمریکا قرار داشتند، به این نتیجه رسیده‌اند که نمی‌توانند روی ایالات متحده حساب کنند تا همان رهبری، بازارها، فناوری و حفاظت نظامی‌ای را که طی دهه‌ها فراهم کرده است، همچنان در اختیارشان بگذارد. مقام‌های خارجی اعلام کرده‌اند که این واقعیت مستقل از این است که چه کسی در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ پیروز شود.

این تغییر شاید مهم‌ترین میراث سیاست خارجی ترامپ باشد. او از نخستین دوره ریاست‌جمهوری‌اش خواستار آن بوده است که متحدان آمریکا بیشتر روی توانایی‌های خود تکیه کنند. ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری خود، ظهور جهانی را که در آن نفوذ آمریکا نقش کمتری دارد و چین فضای بیشتری برای مانور پیدا می‌کند، سرعت بخشیده است. اگر اروپا، کانادا، ژاپن یا کره جنوبی تمایل بیشتری به تعامل با چین پیدا کنند و اطمینان کمتری داشته باشند که واشنگتن قدرتی است که همه تصمیم‌های راهبردی باید حول آن گرفته شود، پکن از این وضعیت سود می‌برد. این تغییر همچنین توازن راهبردی ظریفی را که واشنگتن درصدد حفظ آن در برابر پکن است، تضعیف می‌نماید؛ موضوعی که ترامپ زمانی که این هفته با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، دیدار کند، با آن مواجه خواهد شد. …