به گزارش فرارو به نقل از نشریه آتلانتیک، تا همین هفته گذشته، نشانهها از آن حکایت داشت که تحولات جنگ ایران اندکی به نفع آمریکا پیش میرود. انصارالله، قدرتمندترین متحد ایران در خاورمیانه، زیر فشار رقبای داخلی خود قرار گرفته بودند و جنگندههای عربستان سعودی نیز مواضع آنها را بهشدت بمباران میکردند. رئیس دولت مورد شناسایی بینالمللی یمن نیز با لحنی پیروزمندانه اعلام کرده بود که اشتباهات انصارالله میتواند زمینهساز فروپاشی کامل آنها شود. تضعیف انصارالله میتوانست فشار بیشتری بر تهران وارد کند و رهبران ایران را به پذیرش شروط دونالد ترامپ وادار سازد.
اما این تصویر صبح روز گذشته بهسرعت فرو ریخت. نیروهای انصارالله توانستند خطوط دفاعی رقبای خود را بشکنند و کنترل شهرها و جزایر پیرامون تنگه بابالمندب را در دست بگیرند؛ گذرگاهی که یکی از مهمترین گلوگاههای دریایی جهان به شمار میرود. این تحول برای دونالد ترامپ که در تلاش بود کنترل تنگه هرمز را از ایران پس بگیرد، یک غافلگیری تلخ محسوب میشود. اکنون نیروهای مخالف آمریکا کنترل هر دو تنگه راهبردی خاورمیانه را در اختیار دارند؛ دو مسیر حیاتی که در مجموع حدود یکسوم نفت جهان هر روز از آنها عبور میکند. انصارالله و تغییر موازنه در بابالمندب
این تحولات بار دیگر واقعیتی مهم را آشکار کرده است: «محور مقاومت» ایران، با وجود مجموعهای از عقبنشینیها در یکی دو سال گذشته، همچنان از انگیزه ایدئولوژیک و روحیه سازمانی برخوردار است؛ ویژگیهایی که در جبهه مقابل کمتر دیده میشود. ناتوانی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در شکل دادن به یک همکاری مؤثر برای مقابله با انصارالله، پیامدهای سنگینی به همراه داشته و در عین حال، یادآور ناتوانی دولت ترامپ در تدوین یک راهبرد منسجم و قابلاجرا در برابر ایران است. …
