از طرف دیگر، توصیه «شام را زودتر بخورید» آنقدر تکرار شده که ممکن است ساده به نظر برسد؛ انگار فقط کافی است ساعت شام را از ۱۰ شب به ۷ شب منتقل کنیم تا وزن پایین بیاید، قند خون بهتر شود و خواب هم کیفیت بیشتری پیدا کند. اما علم ماجرا را کمی پیچیدهتر میبیند.
پژوهشهای سالهای اخیر نشان میدهند زمان خوردن غذا میتواند در کنار مقدار و کیفیت غذا اهمیت داشته باشد؛ با این حال، هنوز نمیتوان یک ساعت مشخص برای شام تعیین کرد یا گفت شام زودتر بهتنهایی از بیماریها جلوگیری میکند. آنچه شواهد بیشتر از آن حمایت میکنند، پرهیز از وعدههای سنگین و نزدیک به خواب، هماهنگتر کردن زمان غذا با ریتم شبانهروزی بدن و توجه به فاصله شام تا خواب است. ماجرا فقط «چه میخوریم» نیست
تا مدتها وقتی درباره تغذیه سالم صحبت میشد، تمرکز اصلی روی این بود که چه غذایی، با چه مقدار کالری، چربی، قند یا پروتئین مصرف میکنیم. اما در سالهای اخیر حوزهای با عنوان زمانشناسی تغذیه یا Chrononutrition بیشتر مورد توجه قرار گرفته است؛ یعنی اینکه غذا را چه زمانی میخوریم و زمان غذا خوردن چه نسبتی با ساعت زیستی بدن دارد.
بدن در طول شبانهروز یک ریتم مشخص دارد. حساسیت به انسولین، ترشح بعضی هورمونها، فعالیت دستگاه گوارش، مصرف انرژی و بسیاری از فرایندهای متابولیک در ساعات مختلف شبانهروز یکسان نیستند. به همین دلیل، غذایی با ترکیب مشابه ممکن است در زمانهای متفاوت پاسخهای متفاوتی در بدن ایجاد کند.این البته به معنای آن نیست که ساعت ۶ عصر غذا خوردن همیشه سالم و ساعت ۹ شب همیشه مضر است. زمان غذا باید در کنار مقدار غذا، کیفیت رژیم غذایی، میزان فعالیت، ساعت خواب و شرایط فرد دیده شود. شام زودتر؛ کمک کوچک اما قابل توجه برای وزن؟ …



































































































































































