شنبه, ۷ خرداد, ۱۴۰۱ / 28 May, 2022
مجله ویستا

سهل انگاری دولت و مجلس به فوتبال ضربه زد


گفت وگو با جلال طالبی, سرمربی سابق تیم ملی

پس از ناکامی ایویچ در مسابقات دوستانه پیش از جام‌جهانی ۹۸ فرانسه مسائلی به وجود آمد که باعث جدایی این مربی بزرگ از تیم‌ملی فوتبال شد. در آن زمان و تنها سه هفته مانده به شروع مسابقات جام‌جهانی سرمربیگری تیم‌ملی را به دست جلال طالبی یکی از بازیکنان قدیمی استقلال سپردند که از قضا نتیجه‌یی درخور تیم‌ملی کسب کرد. کسب پیروزی در مقابل امریکا در صحنه جهانی موفقیتی است که هرگز فراموش نخواهد شد. جلال طالبی تا مرحله حذفی جام ملت‌های ۲۰۰۰ لبنان عهده‌دار سمت سرمربیگری تیم‌ملی ایران بود. با جلال طالبی، بازیکن شاخص دهه‌های ۴۰ و ۵۰ دارایی و تیم‌ملی که خیلی زود به جرگه مربیان بین‌المللی درآمد درباره بازی با تایلند، درخشش بازیکنان دورگه، تفاوت فوتبال روز دنیا و ایران و همچنین وزیر ورزش به گفت‌وگو نشستیم.

‌ تیم‌ملی موفق شد تایلند را در یک بازی یک‌طرفه با نتیجه ۳ بر صفر شکست دهد. نظرتان درباره درخشش بازیکنان دورگه که تمام گل‌های ایران را به ثمر رساندند، چیست؟

دو گل نیمه‌اول تیم‌ملی را اشکان دژاگه و رضا قوچان‌نژاد به ثمر رساندند که از آنها شناخت بیشتری داشتم و با سبک بازی آنها آشنا بودم اما جهانبخش را کامل نمی‌شناسم. به نظرم جهانبخش که کمتر از ۴۵ دقیقه برای تیم‌ملی به میدان رفته است و موفق شده برای تیم‌ملی گلزنی کند، نشان داد که آینده درخشانی دارد. بازیکنان ایرانی که خارج فوتبال را یاد گرفته‌اند فاکتورهای مثبتی دارند و به خوبی زمان و مکان را در فوتبال درک می‌کنند. هر ۳ بازیکنی که موفق به گلزنی شدند به خوبی می‌دانستند که باید کجا جاگیری کنند و در کجا به توپ ضربه بزنند تا توپ وارد دروازه حریف شود. بازیکنانی که فوتبال را در خارج از ایران آموخته‌اند، همه‌چیز را یاد گرفته‌اند و حرفه‌یی هستند. به نظرم بازیکنان دورگه با ذهنیت بالایی که دارند خیلی می‌توانند به تیم‌ملی کمک کنند. با این حال ما نباید شایستگی بازیکنانی که در لیگ ایران مشغول هستند را زیر سوال ببریم اما باید این موضوع را هم بپذیریم که بازیکنان ایرانی خارج از کشور فوتبال را اصولی آموزش دیده‌اند و در شرایط حرفه‌یی بزرگ شده‌اند.

چرا بازیکنان ایرانی که درخارج از کشور به دنیا آمده‌اند و بزرگ شده‌اند می‌درخشند اما بازیکنانی که در فوتبال ایران آموزش دیده‌اند به راحتی میدان را خالی می‌کنند. تفاوت آموزشی که آنها دیده‌اند با بازیکنان داخلی در چه چیزی است؟

فوتبال حرفه‌یی اصول دارد. در اروپا حتی تیم‌های درجه چند هم روند کاری‌شان اصولی است. درخشش بازیکنان ایرانی که در خارج فوتبال را یاد گرفته‌اند چند دلیل دارد. ابتدا اینکه؛ تمرینات حرفه‌یی انجام می‌دهند و دچار ضعف جسمانی نمی‌شوند. دوم اینکه؛ از لحاظ انضباطی بسیار دقیق و منظم هستند. انضباط برای آنها بسیار مهم است. سوم اینکه؛ از نظر روحی و روانی با این بازیکنان کار ‌شده است. چهارم اینکه؛ این بازیکنان مسوولیت‌پذیر هستند. پنجم اینکه؛ تمام رفتار بازیکنان و عملکرد بازیکنان زیرنظر مربیان باشگاه‌هایشان قرار گرفته است. ششم اینکه؛ آن رفتاری را که در هر زمان سنی باید آموزش می‌دیدند آموزش دیده‌اند.

به نظر شما چرا ما نمی‌توانیم مثل تیم‌های حرفه‌یی دنیا عمل کنیم و بازیکن‌سازی انجام دهیم؟

متاسفانه در فوتبال ایران بیش از آنکه به متن فوتبال توجه کنند به حواشی پیرامون آن توجه می‌کنند که باعث شده ما در چنین شرایطی قرار بگیریم. چرخه سازندگی ما مشکل دارد و به مربیان سازنده توجه نمی‌شود. امکانات کافی در اختیار مربیان و بازیکنان قرار نمی‌گیرد. به همین دلایل در ۱۰ سال گذشته فوتبال ایران موفق نشده است بازیکنی به لیگ‌های معتبر اروپایی معرفی کند که این نشانگر درجا زدن فوتبال ایران است. برای ساخت بازیکن نیاز به امکانات مناسب است که تمام تیم‌های اروپایی این امکانات را دارند اما در ایران این امکانات وجود ندارد و می‌بینیم که ستاره‌های فوتبال ما خودجوش هستند.

‌ قوچان‌نژاد بازهم گلزنی کرد. او با ۷ گل در ۹ بازی یک آمار فوق‌العاده از خود به جا گذاشته است. دلیل اینکه این بازیکن به راحتی می‌تواند گلزنی کند، چیست؟

رضا به خوبی زمان و مکان را درک می‌کند و در فضاهایی حرکت می‌کند که توپ به آنجا می‌آید. شما اگر به مسیرهای حرکتی قوچان‌نژاد دقت کنید، می‌بینید که او در پشت محوطه جریمه بیش از ۵ متر حرکت نمی‌کند اما همیشه به فضایی می‌رود که توپ به او ختم می‌شود و می‌تواند دروازه حریفان را باز کند. تفاوت رضا با بازیکنان دیگر این است که او به خوبی زمان و مکان را درک می‌کند و به خوبی می‌تواند مسیر توپ را پیش‌بینی کند.

‌ تیم‌هایی که به جام‌جهانی راه پیدا کرده‌اند بازی‌های بزرگ تدارکاتی زیادی انجام می‌دهند اما فدراسیون فوتبال ایران حتی هیچ تلاشی برای برگزاری این‌گونه مسابقات انجام نمی‌دهد. این موضوع چه مقدار می‌تواند به ضرر ایران در جام‌جهانی باشد؟

در درجه اول فکر می‌کنم مساله مالی است که مانع از برگزاری بازی‌های بزرگ تدارکاتی می‌شود. تیم‌های بزرگ دنیا برای بازی با ایران پول می‌خواهند که فدراسیون فوتبال این پول را ندارد. تازه اگر پول داشته باشد باید ببینیم مسائل سیاسی اجازه برگزاری این بازی را می‌دهند یا خیر! البته با این حال به نظرم فدراسیون فوتبال کم‌کاری کرده است و هیچ تلاشی برای انجام بازی تدارکاتی خوب انجام نمی‌دهد. ما زمان را برای جام‌جهانی برزیل از دست داده‌ایم و حالا باید برای جام‌جهانی ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی کنیم.

‌ به چه دلیل فدراسیون فوتبال برای جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل برنامه‌ریزی نکرده است؟

من فکر می‌کنم فدراسیون مطمئن نبود که ایران به جام‌جهانی صعود می‌کند یا خیر؛ برای همین برای آینده برنامه‌ریزی نکرد. البته این کار درستی نبود که فدراسیون انجام داد چرا که حتی اگر به جام‌جهانی هم نمی‌رفتیم باید برنامه‌ریزی می‌کردیم.

‌ آیا بازی‌هایی مانند تایلند و لبنان می‌تواند محک جدی برای تیم‌ملی باشد تا کی‌روش با نقاط ضعف و قوت تیم‌ملی آشنا شود؟

خیر. مثلا دانیال داوری با بازی‌هایی که در بوندس‌لیگا انجام داده، مشخص است که به خوبی از نظر جسمانی و جاگیری در سطح بالایی قرار دارد اما محک کاملی در دروازه تیم‌ملی نخورده است که آیا می‌تواند خود را با دفاع‌های ایران هماهنگ کند یا خیر؟ یا می‌تواند با حرکت مدافعین و هافبک‌های دفاعی هماهنگ شود. یا مثلا بیت‌آشور که چندین بازی او را در امریکا تماشا کرده‌ام، او بازیکنی است که در دفاع بسیار جنگنده، شجاع و سخت‌گیر است اما در کار تهاجمی ضعیف است. این بازیکن باید بتواند خود را با هافبک‌های تیم‌ملی هماهنگ کند. این هماهنگی‌ها نیاز به بازی‌های بزرگ و مهم دارد.

‌ به نظرتان چرا تیم‌های بزرگ با ایران بازی نمی‌کنند. آیا این موضوع به خاطر مسائل سیاسی است یا ضعف فدراسیون فوتبال؟

مسائل سیاسی یک مقدار می‌تواند مانع کار باشد اما به نظرم این ضعف بیشتر به فدراسیون فوتبال مربوط می‌شود. فدراسیون فوتبال مدعی است که استقلال دارد؛ اگر مستقل است نباید دست از تلاش بردارد اما فدراسیون ما تلاشی برای بازی تدارکاتی نمی‌کند. چرا اسپانسر نمی‌ماند؟ چرا اسپانسرها می‌آیند و می‌روند؟ چرا نباید اسپانسر دست تیم‌ملی را بگیرد؟ چرا تیم‌ملی حتی برای فیفا دی هم برنامه‌ریزی ندارد؟ ما برای موفقیت باید برای آینده برنامه‌ریزی کنیم.

‌ بیش از ۱۰۰ روز از انتخاب ریس جمهور می‌گذرد اما هنوز وزیر ورزش و جوانان انتخاب نشده است. با توجه به اینکه ما جام‌جهانی را در پیش داریم این بلاتکلیفی چه مقدار به ضرر تیم‌ملی ایران است؟

دولت و مجلس به تیم‌ملی اهمیت نمی‌دهند؛ اگر اهمیت می‌دادند فوتبال به این اندازه سردرگم نبود. دولت باید تکلیف ورزش را روشن کند و مشخص کند که قرار است چه مقدار بودجه در اختیار ورزش قرار دهد تا فوتبالی‌ها هم بتوانند برنامه‌ریزی کنند. به نظرم سهل‌انگاری دولت و مجلس در این بلاتکلیفی و اتفاقات ورزشی دخیل است.

مطمئنا در زمان سرمربیگری شما هم مسائل سیاسی در ورزش دخیل بوده است. برای مستقل شدن ورزش باید چه کاری انجام دهیم؟

ورزش را نمی‌شود از سیاست جدا کرد. ورزش و سیاست به یکدیگر مربوط هستند؛ در بعضی جاها ورزش در سیاست مربوط می‌شود و در بعضی جاها سیاست در ورزش دخیل است. متاسفانه در حال حاضر سیاست در ورزش کشور دخیل است و کارخودشان را انجام می‌دهند.

سعید جمشیدیان



همچنین مشاهده کنید





روزنامه شهروندسایت آفتاب نیوزروزنامه همشهریسایت فراروخبرگزاری ایرناخبرگزاری مهرسایت اقتصادنیوزسایت مثلث آنلاینسایت تابناکسایت همشهری‌آنلاین