جمعه, ۶ خرداد, ۱۴۰۱ / 27 May, 2022
مجله ویستا

جام جهانی تأثیر فراوانی در رشد اقتصاد آلمان نداشته است


همطراز با پیشرفت آلمان در جدول برندگان بازی های جام جهانی, اشتیاق مردم برای دیدار از باز ی ها و در نتیجه ماندن و خرج کردن در آلمان هم بیشتر خواهد شد به همین حساب می توان به تأثیر متقابل فوتبال و اقتصاد در یکدیگر باور داشت و سرانجام به این نتیجه رسیدند اهمیت دادن به فوتبال به معنای پیشرفت اقتصادی است و برعکس

آلمان به‌هنگام برگزاری مسابقات فوتبال جام جهانی ۲۰۰۶ تنها سه‌دهم درصد رشد اقتصادی خواهد داشت که رقم ناچیزی است.

همیشه بر سر انتخاب و تعیین میزبان مسابقات بین‌المللی به‌ویژه فوتبال، رقابت سخنی درمی‌گیرد و به غیر از محبوبیت فوتبال در میان مردم، اهمیت اقتصادی بالای این ورزش نیز هر بار دست‌اندرکاران ورزش و دولتمردان را سخت به خود مشغول می‌کند.

بیهوده نیست که کاپیتان تیم آلمان، بازیکنان تیم ملی شرکت‌کننده‌اش در بازی‌های جام جهانی را در شهر ”اشتوتگار“ در ساختمان شرکت ”مرسدس‌بنز“ معرفی کرد. چند نمونه آماری دیگر، این مطلب را بهتر روشن می‌کند.

تا آخر رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۶، بیش از ۳ میلیون نفر به تماشای مسابقات خواهند رفت که نیمی از آنها از خارج به آلمان آمده‌اند.

آنها حدود ۵/۱ میلیارد یورو خرید خواهند کرد و تقریباً سه‌دهم درصد به رشد اقتصادی آلمان در سال ۲۰۰۶ یاری خواهند رساند.

در خصوص برگزاری رقابت‌های جام جهانی، به نیروی کار ۶۰ هزار نفر نیاز خواهد بود که نیمی از آنها پس از بازی‌ها در شغل جدید خود باقی خواهند ماند.

هر چند اقتصاددانان در پیشگوئی‌های خود در این رابطه هم‌عقیده نیستند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند در برابر اهمیت اقتصادی فوتبال و به‌دست آوردن مقام میزبانی بازی‌های جام جهانی بی‌تفاوت بماند.

بسیاری از آگاهان اقتصادی، تأثیر برگزاری بازی‌های جام جهانی برای میزبان‌ها را سرنوشت‌ساز نمی‌دانند و آنها بازی‌های پیشین را نمونه می‌آورند که به میزبانی مشترک ژاپن و کره‌جنوبی در سال ۲۰۰۲ میلادی برگزار شد.

دویچه‌وله در ادامه افزود: ”در حالی‌که درآمد ناخالص ملی در کره‌جنوبی در آن سال ۷ درصد افزایش داشت، در ژاپن این درآمد سه‌دهم درصد نسبت به سال قبلی‌اش کاهش نشان داد.

علاوه بر این، ۳۲ سال پیش که بازی‌های جام جهانی در آلمان برگزار شد، به درآمد ناخالص ملی این کشور تنها چهاردهم درصد نسبت به سال پیش از ان افزوده شد، اما اکنون چشم امید دست‌اندرکاران دولت و اقتصاد آلمان به بازی‌های ۲۰۰۶ دوخته شده، اما آمارهائی که تا امروز منتشر شده، شکوفائی چندانی را نوید نمی‌دهد.

به عقیده صاحبنظران اقتصادی، با این تعداد تماشاگر و میهمان‌بازی‌ها، باید بخش اعظم آنها روزی ۶۰۰ یورو خرج کنند تا بتوان از یک وضعیت استثنائی مثبت اقتصادی صحبت کرد.

خرید تلویزیون‌های مدرن، استفاده از تلفن‌های همراه و صرف غذا در رستوران‌های درجه یک، هیچ‌کدام از خصوصیات بارز فوتبالدوستان نیستند که بتوان به آنها امید بست.

در این میان، نوع برخورد دست‌اندرکاران ورزش و اقتصاد در آلمان با فوتبال و فوتبالیست‌ها از اهمیت اقتصادی این ورزش و بازی در این کشور کاسته است.

در حالی‌که در کشورهای آمریکای‌جنوبی مردم با جان و دل به فوتبال و دست‌اندرکاران آن توجه و کمک می‌کنند، آلمانی‌ها به پیشینه چند بازیگر خوش‌سابقه بسنده کرده‌اند.

در فدراسیون‌های ورزشی کشورهای همچون انگلستان و هلند از فوتبالیست‌های به‌نام اروپائی و آمریکای‌جنوبی برای بازی دعوت می‌شود، اما در آلمان تنها به خاطر صرف هزینه کمتر به سراغ فوتبالیست‌های کشورهای شرقی و آفریقائی می‌روند.

اگر در آلمان چند فوتبالیست بومی را به هر قیمتی که شده، در تیم‌های کشور نگه می‌دارند، در ایتالیا و عربستان‌سعودی تا به حال دیده نشده که بازیگران فوتبال با تیم‌های خارجی قرارداد ببندند و هم‌اکنون بیش از تیمی از بازیکنان تیم‌های آلمانی را فوتبالیست‌های غیرآلمانی تشکیل می‌دهند.

از سوی دیگر اگر صرفاً به دید اقتصادی به این پدیده نگاه کنیم، فدراسیون فوتبال آلمان تقریباً به واردات زنده است و به‌ندرت به‌اصطلاح بازیکنی را صادر کرده است.

حال این سؤال پیش می‌آید که آیا به راستی به این علل است که تیم ملی فوتبال آلمان هم‌اکنون در جهان در رتبه نوزدهم قرار دارد؟ برای مقایسه اقتصادی، باید به کشورهای دیگر هم نگاه کرد.

بنیاد اقتصاد آلمان در شهر کلن که برجسته‌ترین مؤسسه بررسی و پیشگوئی‌های اقتصادی در این کشور است، طی بیانیه‌ای برخورداری از شکوفائی اقتصادی در رابطه با بازی‌های جام جهانی امسال را ویژه کشورهای کوچک دانسته است.

به نوشته صندوق بین‌المللی پول، درآمد ناخالص ملی آنگولا امسال ۲۶ درصد افزایش نشان خواهد داد و کشور ترینیدادوتوباگو ۱۰ درصد رشد اقتصادی خواهد داشت. این برآوردها در مقایس جهانی بی‌اهمیت نیستند، چرا که سه‌چهارم درآمد ناخالص ملی جهان در ۳۲ کشور شرکت‌کننده در بازی‌های جام جهانی امسال تولید می‌شود، البته ۲۶ درصد از رقم نامبرده تنها در آمریکا و ژاپن تولید می‌شود“.

دویچه وله در ادامه تصریح کرد: ”هر چه کشورهای کوچک شرکت‌کننده رشد اقتصادی بالائی را نشان می‌دهند، در کشورهای بزرگ و ثروتمندی مانند آلمان، ایتالیا و ژاپن از چین ارقام رشدی خبری نیست و در این میان ایتالیا با ۵/۲ درصد افزایش رشد اقتصادی، جزء کشورهای شکوفا به‌شمار می‌آید.

اما فدراسیون فوتبال آلمان، ۳ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر عضو دارد و تنها ۳۱ هزار نفر به‌طور مستقیم در مشاغل مربوط به فوتبال کار می‌کنند.

این کشور تنها سه‌دهم درصد رشد اقتصادی در رابطه با فوتبال امسال خواهد داشت که رقم ناچیزی است، با این حال نمی‌توان از اهمیت فوتبال برای آینده اقتصاد این کشور غافل شد.

هر چند بسیاری از اقتصاددانان اشتیاق کنونی مردم برای خرید وسایل راحتی را به‌علت طرح دولت برای بالا بردن مالیات غیرمستقیم در سال آینده می‌دانند، اما بسیاری از آنان این شوق و ذوق را به‌طور مستقیم به برگزاری بازی‌های جام جهانی در آلمان مربوط می‌کنند.

تنها در بخش ساختمانی ۵ میلیارد یورو خرج ساخن و ترمیم ورزشگاه‌ها و جاده‌هائی شده که در مسیر محل‌های برگزاری مسابقات واقع هستند.

بنیاد اقتصاد آلمان، در بیانیه خود به سختی از ”لودویگ ارهارد“ اشاره کرده‌اند (صدراعظم پیشین این کشور و بنیانگذار اقتصاد بازار آزاد مشروط به تأمین خدمات اجتماعی) چرا که وی گفته بود اقتصاد یعنی روانشناسی.

بنیاد اقتصاد آلمان معتقد است: همطراز با پیشرفت آلمان در جدول برندگان بازی‌های جام جهانی، اشتیاق مردم برای دیدار از باز‌ی‌ها و در نتیجه ماندن و خرج کردن در آلمان هم بیشتر خواهد شد.

به همین حساب می‌توان به تأثیر متقابل فوتبال و اقتصاد در یکدیگر باور داشت و سرانجام به این نتیجه رسیدند اهمیت دادن به فوتبال به معنای پیشرفت اقتصادی است و برعکس.



همچنین مشاهده کنید





سایت آفتاب نیوزسایت فرادیدسایت دیپلماسی ایرانیسایت انصاف نیوزسایت خبرآنلاینروزنامه دنیای اقتصادسایت ساعدنیوزوبگردیسایت اکوایرانخبرگزاری مهر