شنبه, ۳۰ تیر, ۱۴۰۳ / 20 July, 2024
مجله ویستا

روزهای گرم تابستان


روزهای گرم تابستان

وقتی اسم تابستان می آید, علا وه بر گرمای طاقت فرسایی که در ذهن تداعی می شود یک مساله دیگر هم به فکرمان خطور می کند و آن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان است

وقتی اسم تابستان می آید، علا وه بر گرمای طاقت فرسایی که در ذهن تداعی می شود یک مساله دیگر هم به فکرمان خطور می کند و آن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان است.

فراغت به معنای وقت آزادی ا ست که فرد به فعالیت خاص و از پیش تعیین شده (البته از سوی دیگران) مشغول نیست. با رسیدن سه ماه تعطیلی تابستان، به دغدغه های فکری والدین یک مساله هم اضافه می شود و آن اینکه فرزندانشان این زمان را چطور سپری کنند و راحت تر بگویم سر آنها را چطور گرم کنند تا کمتر این جمله را بشنوند که: «من حوصله ام سررفته، پس چی کار کنم؟»

برخی از خانواده ها که از استطاعت مالی بالا یی برخوردار هستند، اسم بچه هایشان را در کلا س های مختلف ثبت نام می کنند و به این ترتیب نوجوانی که فکر می کرد بعد از ۹ ماه درس خواندن حالا نفس می کشد، به قدری سرش شلوغ می شود که شاید ترجیح بدهد دوباره به کلا س درس برود، چرا که آنجا فقط یک وظیفه به عهده اش بود و حالا تمام وقتش را در کلا س های مختلف و مسیر رفت و آمد است و به این ترتیب دیگر سه ماه تابستان برایش اوقات فراغت نخواهد بود.

در مقابل خانواده هایی هم هستند که برای نود و سه روز تعطیلی فرزندان شان هیچ برنامه ای ندارند و فکر می کنند که بالا خره بچه هایشان به نحوی این روزهای گرم را پشت سرخواهند گذاشت و اصلا قرار نیست که کاری انجام دهند جز استراحت. چرا که ۹ ماه متوالی درس خوانده اند و حالا باید خستگی این مدت را از تن بدر کنند.

در حالی که در عصر حاضر جوانان بیشتر از هر وقت دیگری متوجه تفریح هستند و امکانات برای تفریح سالم به حدی کم است که جوابگوی اکثریت نیست، مسلما گرایش جوانان و نوجوانان به سمت خلاف بیشتر خواهد بود.

با یک حساب سرانگشتی می توان متوجه شد که نود و سه روز تعطیلی بیش از ۱۶ میلیون جوان ایرانی، چه سرمایه عظیمی خواهد بود که در صورت غافل شدن، همین سرمایه ملی می تواند به یک بحران و فاجعه ملی تبدیل شود.

زندگی پرتنش شهری، مشغله های زیاد کاری و مشکلات عدیده اقتصادی افراد را مجبور می کند که زیاد کار کنند و کمتر به استراحت و تفریح بپردازند. بنابراین در جامعه ای که به انسان ها و نیروی کار به چشم ابزار نگاه می شود و انسان ها برخلاف این اصل که «کار برای زندگی است نه زندگی برای کار» شب و روز در حال تقلا و کار هستند که بتوانند چند صباحی زندگی کنند و به این ترتیب چیزی به اسم اوقات فراغت ندارند. برای جوانی که صبح تا شب کار می کند و تمام انرژی و همه وقت او را می گیرد فراغت از کار به معنای نفس راحتی کشیدن و وقت استراحت است. برای نوجوانی که خود را برای امتحان دیپلم و کنکور آماده می کند وقتی باقی نمی ماند که بتوان آن را اوقات فراغت نامید. تمام وقت نوجوان را درس و مطالعه می گیرد.

هنوز هم می گوییم که اوقات فراغت به معنای فرصتی است که افراد بتوانند برای سپری کردن آن انتخابی آزاد داشته باشند، اما منظورمان این نیست که جوان ها و نوجوان ها مختار باشند زمان بیکاری شان را هر طور که دل خواهشان است سپری کنند. طبق تحقیقات به عمل آمده در سه ماه تعطیلی میزان بزه و جرایم مختلف از سوی نوجوانان و جوانان بیشتر از هر زمان دیگر است.

باید برای گذراندن اوقات فراغت برنامه ریزی کرد و با اعضای خانواده تبادل نظر کرد و نوجوانان و جوانان باید یاد بگیرند که زندگی خود را تباه نکنند و با تفریحات وقت گیر و بی ثمر زندگی خود را به خطر نیندازند. و اگر خانواده ای هزینه سرگرمی و اوقات فراغت فرزندانش را نتوانست تقبل کند جامعه و مسوولین باید این وظیفه را به عهده بگیرند و برنامه هایی برای گذراندن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان پیش بینی و اجرا کنند.

برای استفاده بهتر از اوقات فراغت می توان به برنامه هایی متشکل از قبیل موارد زیر اشاره کرد:

تشکیل اردوهای تابستانی و شرکت دادن جوانان و نوجوانان در کارها که به رشد اجتماعی آنها کمک می کند. ایجاد میادین ورزشی و ورزش های جمعی که جنبه قهرمانی نداشته باشد ولی حس رقابت سازنده و سالم را در آنها پرورش دهد. ایجاد موزه ها، نمایشگاه ها و تاسیس کتابخانه ها که نوجوان و جوان را به سمت مشاهده و مطالعه بکشاند. تهیه و پخش فیلم هایی با محتوای غنی و آموزنده. کوهنوردی، باغبانی، گل کاری، کارهای دستی، جمع آوری کلکسیون و ... که می تواند برای نوجوان و جوان هم لذت بخش باشد و هم روحیه تعاون و شرکت در امور اجتماعی و طریقه برخورد و حل مسائل اجتماعی را می آموزد.

نویسنده : اعظم دانشجو