«علیه سیاست» را میتوان کتابی درباره «امکان تردید» دانست؛ تردید در ساختارهایی که جهان مدرن آنها را طبیعی، اخلاقی و اجتنابناپذیر جلوه داده است. کتاب از مخاطب نمیخواهد بیدرنگ همه اشکال حکومت را نفی کند، بلکه او را دعوت میکند بار دیگر درباره نسبت میان قدرت، آزادی، اطاعت و زندگی جمعی بیندیشد... در مقدمه کتاب، این پرسش اساسی مطرح میشود که آیا انسان واقعاً موظف است از تصمیمهای دیگران تبعیت کند؟ و آیا میتوان سلطه سیاسی را صرفاً به این دلیل که تاریخی و رایج شده، امری اخلاقاً مشروع دانست؟ دو جسی یادآور میشود که اگر این مسئله کاملاً بدیهی بود، بخش عمده فلسفه سیاسی از دوران باستان تاکنون حول پرسش از مشروعیت دولت شکل نمیگرفت.