بررسیهای میدانی نشان میدهد مدیریت تخیل نسل جدید، در غیاب خلق کاراکتر بومی، به طور کامل به ترندهای جهانی واگذار شده است. حاکمیت مطلق کاراکترهایی مانند «ماینکرافت» و «کرومی» در قفسهها، حاصل عقبنشینی صنعت داخلی از فرایند خلق شخصیت است؛ جایی که کاراکتر بومی به دلیل ضعف در قصهگویی و بازارپردازی فرهنگی، قافیه را به رقبای خارجی میبازد و ویترینهای این کشور پناهگاه امن قهرمانان وارداتی میشوند.
