انتقام براندازان سخت از براندازان نرم پس از شکست آمریکا علیه ایران - تسنیم

روزنامه واشنگتن‌پست در این گزارش با اشاره به افزایش تهدیدها و مواضع تند ترامپ علیه ایران و حتی برخی شرکای آمریکا در منطقه، نوشت: رئیس‌جمهور آمریکا در شرایطی قرار گرفته که راه روشنی برای خروج از جنگی که خود آغاز کرده، پیدا نکرده است.

بر اساس این گزارش، ترامپ در ابتدای هفته عمان را که از متحدان آمریکا و میانجی مذاکرات برای پایان جنگ با ایران است، تهدید به حمله کرد. روز بعد نیز نقشه‌ای از تنگه هرمز منتشر کرد که بخش‌هایی از سواحل عمان، امارات متحده عربی و ایران را در محدوده‌ای با عنوان «سرزمین جدید آمریکا» نشان می‌داد.

ترامپ همچنین روز چهارشنبه هشدار داد، کشورهایی که به هر شکل به تهران کمک کنند، با پیامدهای اقتصادی سنگینی مواجه خواهند شد. او خواستار توقف قاچاق نفت، انتقال پول، مبادلات مالی، فعالیت شرکت‌های پوششی و دیگر مسیرهای اقتصادی مرتبط با ایران شد.

به نوشته واشنگتن‌پست، این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که جنگ پس از نزدیک به شش ماه به یک بن‌بست عجیب رسیده و حملات آمریکا به ایران و حملات ایران به متحدان آمریکا در منطقه خلیج فارس از ماه گذشته به میزان چشمگیری کاهش یافته است.

این روزنامه تاکید کرد: ترامپ نتوانسته تهران را به پذیرش خواسته‌های خود وادار کند و به ‌ویژه در موضوع تنگه هرمز، به هدفش دست نیافته است. در همین حال، با کاهش ذخایر تسلیحات آمریکا، دولت ترامپ فعلاً از تشدید عملیات نظامی خودداری کرده و تمرکز خود را بر فشارهای اقتصادی علیه ایران گذاشته است.

«اندرو لیبر»، پژوهشگر مسائل خاورمیانه در موسسه کارنگی تصریح کرد، ترامپ در شرایطی گرفتار شده که نمی‌تواند به آسانی از آن خارج شود. به گفته او، قدرت نظامی و لفاظی‌ها قادر به حل این بحران نیست و زمانی که ترامپ نمی‌تواند ایران را وادار به تغییر مسیر کند، به دیگران حمله می‌کند.

در همین چارچوب، عمان به یکی از اهداف اصلی خشم ترامپ تبدیل شده است. این کشور در حال میانجیگری میان ایران و طرف‌های درگیر برای دستیابی به توافقی درباره تنگه هرمز است؛ موضوعی که ظاهراً با خواسته‌های کنونی دولت آمریکا در تضاد قرار گرفته است.

به گزارش اینتیتر به نقل از رمزارزنیوز، امروز و دیروز، بازار شاهد یک طوفان صعودی تاریخی بود! قیمت بیت ‌کوین (BTC) یک رشد خیره‌کننده بیش از ۱۲ درصدی را تجربه کرد و اکنون در یک قدمی فتح ۷۳ هزار دلار قرار دارد. اتریوم نیز همپای پادشاه کریپتو، با جهش ۲۰ درصدی توانسته از سطح ۲,۳۰۰ دلار عبور کند.

از سوی دیگر، طلا پس از رشد ۴ درصدی روز گذشته و عبور از ۴,۵۰۰ دلار، امروز در حال استراحت است و تغییر خاصی ندارد. البته نفت برنت به دلیل بالا گرفتن تنش‌های ژئوپلیتیک میان ایران و آمریکا از ابتدای هفته، با ۵ درصد رشد به مرز ۹۵ دلار در هر بشکه نزدیک شده است. مرور تحولات کریپتو در یک نگاه! شوک ترامپ و رویای ذخیره ملی: دیدار دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، با مدیران ارشد کریپتو در کاخ سفید و فشار او برای تصویب قانون کلریتی (CLARITY) در کنار ایده ایجاد ذخیره استراتژیک بیت ‌کوین، محرک رالی اخیر بازار بوده است. بازگشت طمع و انفجار نقدینگی: شاخص ترس و طمع در عرض یک هفته از ۳۷ (ترس) به ۶۳ (طمع) جهش کرد. ورود بیش از ۱ میلیارد دلار سرمایه سازمانی به صندوق‌ها در این هفته نیز کریپتو را کاملاً از بازار سهام آمریکا جدا کرده است. نبرد سرنوشت‌ساز و تسویه شورت‌ها: تحلیلگران معتقدند که تسویه و لیکوئید شدن میلیاردها دلار پوزیشن شورت مانند بنزین روی آتش این رالی عمل کرده است، هرچند عده‌ای هنوز هشدار می‌دهند بازار صعودی فعلی می‌تواند یک تله گاوی باشد. سه ارز ترند امروز در بازار ریپل (XRP): ثبت یک همکاری بزرگ نهادی در حوزه وام‌دهی و انباشت سنگین نهنگ‌ها، تقاضا برای این آلت کوین را به شدت بالا برده است. ان پی سی (NPC): این میم ‌کوین شبکه اتریوم سوار بر موج لیکوئید شدن ۳.۳۵ میلیارد دلاری پوزیشن‌های شورت در کل بازار، رشد زیادی داشت و توجه بازار را به خود جلب کرد. نیرو (NEIRO): شکسته شدن مقاومت‌های بیت ‌کوین و ورود سرمایه به سمت دارایی‌های پرریسک باعث پرواز ۱,۴۰۰ درصدی حجم معاملات این میم ‌کوین شد. فان فکت امروز: گران‌ترین پیتزای تاریخ!

آیا می‌دانستید اگر اولین معامله تاریخ بیت ‌کوین (خرید دو پیتزا با ۱۰ هزار BTC) را با قیمت ۷۳ هزار دلاری امروز محاسبه کنیم، ارزش آن دو پیتزا به رقم دیوانه‌کننده ۷۳۰ میلیون دلار می‌رسد؟ قطعاً هضم این پیتزا برای خریدار آن اکنون بسیار سخت است!

اما سوال چالشی امروز: با توجه به هیجان شدید بازار از اخبار کاخ سفید، آیا شکست میانگین متحرک ۲۰۰ روزه آغاز یک بازار گاوی پایدار برای بیت کوین خواهد بود یا با فروکش کردن این اخبار، درگیر یک تله گاوی بی‌رحمانه خواهیم شد؟

به گزارش جماران، رضا نصری حقوقدان بین الملل نوشت:

در پاسخ به اعلام جنگ اقتصادی ترامپ

این اعلامیه اقدامی علیه ایران نیست؛ ادعای صلاحیت قضایی بر سراسر جهان است و مخاطب واقعی آن، هر دولت دارای حاکمیت در جهان است. ایران صرفاً بهانه و موردِ آن است. مطالبه‌ای که بر اساس آن هیچ کشوری نباید به بانک‌ها، شرکت‌ها، فرودگاه‌ها یا ثبت‌های کشتی‌رانی خود اجازه دهد با کشور دیگری وارد تجارت قانونی شوند، متوجه همه کشورهای دیگر است. هدف، خودِ حاکمیت است.

یک دولت می‌تواند اتباع و قلمرو خود را اداره کند. اما نمی‌تواند به یک شرکت خارجی که در خارج از قلمرو آن دولت و مطابق قوانین دولت متبوع خود فعالیت می‌کند، دستور دهد تجارت قانونی خود با کشور ثالث را قطع کند. به طریق اولی، نمی‌تواند تعیین کند که چه چیزی از فرودگاه‌های یک کشور دیگر عبور کند.

تحریم‌های ثانویه با اثر فراسرزمینی از این دست، هیچ مبنایی در حقوق بین‌الملل ندارند. این اقدامات با اصل برابری حاکمیتی دولت‌ها، مندرج در ماده ۲(۱) منشور ملل متحد، و نیز با منع عرفی مداخله که دیوان بین‌المللی دادگستری در قضیه نیکاراگوئه آن را تأیید کرده است، تعارض دارند. اعمال فشار اقتصادی با هدف وادار کردن دولت دیگر به تغییر تصمیمات حاکمیتی خود، اقدامی غیرقانونی است. این یک اختلاف حقوقی حاشیه‌ای نیست. اتحادیه اروپا، کانادا و مکزیک دقیقاً برای خنثی کردن چنین دستوراتی، قوانین مسدودکننده وضع کرده‌اند. غیرقانونی بودن این اقدامات در قالب قانون‌گذاری نیز مورد مقابله قرار گرفته است.

مطالبه کنونی همچنین نظم تجارت آزاد را که خود واشنگتن بنا کرده بود، ویران می‌کند. دستور دادن به کشورهای ثالث برای متوقف کردن تجارت قانونی، در کنار محاصره دریایی بنادر یک کشور، اقدامی که در «تعریف تجاوز» مجمع عمومی صراحتاً در زمره اعمال تجاوزکارانه شناخته شده است، به منزله مجازات جمعی از طریق ابزارهای مالی است و واجد وصف جنایت علیه بشریت نیز است.

این همان جنگ تعرفه‌ای است که با ابزارهای دیگری ادامه یافته است؛ همان ابزاری که پیش‌تر علیه دوستان و دشمنان، از کانادا و اتحادیه اروپا گرفته تا گرینلند و پاناما، به کار گرفته شده و اکنون با این خیال خام که تنگه هرمز «قلمرو ایالات متحده» است، مزین شده است. یک باور واحد در تمام این اقدامات جریان دارد: اینکه حاکمیت هر کشور دیگری موقتی است، به اذن دیگران وابسته است و در لحظه‌ای که آن کشور از اجرای یک دستور سر باز زند، قابل سلب است. امروز اهرم فشار ایران است. این منطق هیچ نقطه توقف طبیعی ندارد.

بنابراین، مماشات مرگبارترین پاسخ است. 

 تا امروز چه دستاوردی داشته است. یک دولت مستقل در میانه مذاکرات مورد حمله قرار گرفت. آتش‌بسی که به امضا رسیده بود، ظرف چند هفته نقض شد. شهرهای آن کشور در حملاتی هدف قرار گرفتند که شمار فزاینده‌ای از حقوقدانان آنها را جنایت جنگی می‌دانند، و سپس همان حملات به اهرمی برای اعمال فشار در پای میز مذاکره تبدیل شد. موجودیت تمدنی آن کشور، از جمله اماکن فرهنگی آن، به نابودی تهدید شد. اکنون دامنه این اجبار به همه دیگران نیز گسترش یافته است.

در سال ۱۹۳۸، به قدرت‌های اروپایی در ازای پذیرش یک امتیاز دیگر، وعده «صلح برای زمانه ما» داده شد. آن امتیاز تنها اشتهایی را تقویت کرد که قرار بود با آن فروکش کند. هر دولتی که این فرمان را اجرا کند، در حال خریدن معافیت نیست. آن دولت در واقع تأیید می‌کند که بانک‌ها و فرودگاه‌های خودش در اختیار واشنگتن است تا برای فعالیت آنها مجوز صادر کند؛ و در عین حال، خود را یک گام دیگر به ابتدای صفِ بعدی نزدیک‌تر می‌کند.