آینده فقط به نسل امروز تعلق ندارد. باید پرسید: چه میراثی برای فرزندان این سرزمین باقی میگذاریم؟ آیا بدهیهای ملی، تخریب محیط زیست، و وابستگی به نفت را به ارث میدهیم، یا آموزش باکیفیت، زیرساختهای مدرن، و آزادیهای مدنی را؟ این عامل، وجدان تاریخی حکمرانان را محک میزند. ..در فضای چندصدایی و چندفرهنگی ایران، آیندهی روشن منوط به رقابتهای سالم سیاسی، احترام به تنوع قومی و مذهبی، و حل منازعات از طریق میز گفتوگو است، نه حذف یا امنیتیکردن مخالفان. انسجام ملی یعنی «ایران برای همهی ایرانیان».
