چرا آیین‌های مذهبی همواره سوژه رسانه‌های بین‌المللی هستند؟

به گزارش شهرآرانیوز، کتاب عکس «تالاب هورالعظیم: طبیعت، انسان، صنعت» اثر پوریا قلیچ‌خانی در دومین دوره از جشنواره بین‌المللی عکس زیپا ۲۰۲۶ (Zipa International Photography Awards ۲۰۲۶) موفق به دریافت نشان برنز در بخش کتاب (Book/ Zine) شد.

این کتاب اثر پوریا قلیچ‌خانی، پژوهشگر حوزه تنوع زیستی، عکاس و موزیسین و مروج تلفیق هنر و محیط‌زیست است که در سال ۱۴۰۴ توسط خانه فرهنگ و هنر گویا منتشر شده است.

دومین دوره جوایز بین‌المللی عکاسی Zyne در سال ۲۰۲۶ با دریافت بیش از ۱۰ هزار اثر از ۶۵ کشور جهان برگزار شد. آثار این دوره در ۱۸ بخش مورد ارزیابی قرار گرفتند و داوری آنها بر عهده هیئتی متشکل از ۱۶ عکاس و چهره شناخته‌شده عرصه عکاسی از کشور‌های مختلف بود.

کتاب «تالاب هورالعظیم: طبیعت، انسان، صنعت» حاصل یک پروژه عکاسی مستند درباره تالاب مرزی هورالعظیم در استان خوزستان است که طبیعت و تنوع زیستی تالاب، زندگی جوامع محلی و حضور و تأثیر فعالیت‌های انسانی و صنعتی در این زیست‌بوم را در کنار یکدیگر روایت می‌کند. قلیچ‌خانی، کارشناس ارشد تنوع زیستی و عضو انجمن عکاسان ایران، در فعالیت‌های خود بر پیوند میان هنر و محیط‌زیست تمرکز دارد و تلاش می‌کند از ظرفیت عکاسی و دیگر ابزار‌های هنری برای روایت طبیعت و مسائل محیط‌زیستی استفاده کند.

او درباره کتاب می‌گوید: «هدف من از خلق این کتاب فقط ثبت تصاویر یک تالاب نبود؛ تلاشم بر این بود که صدا و روایت هورالعظیم را از طریق عکاسی به گوش مخاطبان برسانم؛ روایتی از سرزمینی که طبیعت و زندگی ساکنانش به هم گره خورده است. امیدوارم این کتاب بتواند صدای هورالعظیم را به گوش ایران و جهان برساند؛ صدایی که پیش از هر چیز، خواست مردم بومی این منطقه برای دیده‌شدن و شنیده‌شدن است. این موفقیت را به مردم نازنین تالاب‌نشین شهر رفیع تقدیم می‌کنم؛ بومیانی که زندگی‌شان با این تالاب پیوندی عمیق دارد.»

…

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، به منظور معرفی تاریخ، فرهنگ و تمدن کهن ایران با همکاری رایزنی فرهنگی ایران در بلگراد و هماهنگی مرکز فرهنگی نووی پازار، نمایشگاه عکس در خیابان عابر پیاده مرکزی این شهر برگزار شد.

این پروژه با هدف کاهش پیش‌داوری‌ها، ارائه تصویری واقعی از ایران و ایجاد بستری برای گفت‌وگوی فرهنگی، بدون هرگونه تحریک یا تحمیل، طراحی و اجرا شد.

در این رویداد، ۲۸ تابلوی عکس از مهم‌ترین آثار تاریخی، فرهنگی و جاذبه‌های گردشگری ایران به همراه سیر تحول زمانی تمدن ایران باستان به نمایش درآمد.

آیین افتتاحیه نمایشگاه با آیین گشایش چهل‌وهفتمین دوره «بازی‌های ورزشی سنجاک» با حضور ۶۰۰ ورزشکار از ۶ کشور بالکان در شهر نووی پازار همزمان شد که به ایجاد بستر منطقه‌ای برای تعاملات فرهنگی کمک کرد.

  انتهای پیام/

۱۹ آگوست (مصادف با ۲۸ مردادماه) در تقویم بسیاری از کشورهای جهان به عنوان روز جهانی عکاسی نام‌گذاری شده است.     

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، ۱۹ آگوست در واقع همان روز مهمی است که داگرئوتایپ یا داگرئوتیپ ( daguerréotype ) به عنوان نخستین روش موفق در ثبت عکس‌های دائمی و استفاده تجاری از عکاسی معرفی شد. این روش را لوئی داگر - مخترع و عکاس فرانسوی - به همراه ژوزف نیسه فور نیپس در سال ۱۸۳۷ میلادی اختراع کرد.  

اما حالا پس از سال‌ها دوربین عکاسی فقط در دستان حرفه‌ای‌ها و قشر محدودی نیست و هرکسی با توجه به دیدگاه و سلیقه شخصی‌اش با استفاده از دوربین‌های عکاسی و گوشی موبایل می‌تواند لحظاتی را که دوست دارد، برای خودش ثبت کند.

اغلب در چنین مناسبت‌هایی به یاد اولین‌ها می‌افتیم. مثلا اینکه مخترع دوربین عکاسی چه کسی است؟ اولین عکاس جهان که بود؟ اولین سوژه‌ای که با دوربین عکاسی ثبت شد، چه بود؟ و یا اینکه اولین عکاس ایرانی چه کسی بود؟

اما در این گزارش بد نیست، درباره کسی بخوانیم که اولین عکس «سلفی» را از خود ثبت کرد. سلفی‌ها در واقع همان خودنگاره‌ها و پرتره‌هایی هستند که توسط خود فرد و این روزها اغلب به‌ وسیله دوربین تلفن‌های همراه گرفته می‌شوند.  

برخی، نخستین عکس سلفی ایران را به تصویری از ملک قاسم میرزا نسبت می‌دهند. تاریخ ثبت این عکس نامعلوم است اما صاحب آن متولد ۱۸۰۷ و درگذشته ۱۸۵۹ است.

سلفی ملک قاسم میرزا

برخی دیگر از اسناد تاریخی نیز می‌گویند که نخستین عکس سلفی ایران را ناصرالدین شاه قاجار گرفته است. او که خود یک عکاس مشتاق بود، برای ثبت این تصویر، دوربین را روی سه‌پایه مقابل یک آینه بزرگ قرار داد و خودش در مقابل آن ایستاد و شاتر را زد.

پادشاه قاجار در یکی از این خودنگاره‌ها دوربین عکاسی سه‌پایه‌ خود را در برابر یک آیینه بزرگ قرار داد و خود به همراه جمعی از زنان حرمسرایش در برابر آن ایستاد و شاتر را زد تا تصویر همگی آن‌ها در آیینه، بر روی صفحه حساس دوربین نقش ببندد.

ناصرالدین‌شاه که خود سوژه و عکاس تصویرش بود، با شرحی که بر حاشیه آن نگاشته، نگاه خودش را برای ما تفسیر کرده است. او در یکی از این دست‌نوشته‌ها آورده است: «توی تالار آینه، عکس توی آینه انداخته …

به گزارش شهرآرانیوز، تصاویر ثبت شده که در این گزارش تصویری جای گرفته‌اند نیز این ویژگی را دارند، آنها با ثبتِ یک حقیقت، مانند عکسِ «پیدا شدن پیکر کودک سوری» تلنگری به تاریخ بوده‌اند، مانند عکس «دختر ریسنده در کارخانه نخ» یک وجدان را بیدار کرده و باعث ثبت قانونی نانوشته شده‌اند یا مانند «افغانستان»، سرنوشت یک کشور را تغییر داده‌اند. ۱۶ عکس انتخاب شده برای این گزارش متعلق به اتفاقات مختلف رخ داده در سراسر دنیاست و گزینشی انتخاب شده‌اند.

عنوان: نمایی از پنجره در لو گراس (قدیمی‌ترین عکس جهان)

مکان و زمان: سال ۱۸۲۶ اصطبل و کبوترخانه

عکاس: نیسفور نیپس

این دانشمند فرانسوی، موفق به ثبت نخستین عکس تاریخ شد. او با قرار دادن یک صفحه فلزی قیراندود در یک جعبه تاریک، از جلوی پنجره، تصویر پشت بام را ثبت کرد.

در آن زمان صفحه حساس به نور به مدت ۸ ساعت تحت تابش نور قرار داشت. این عکس بعد‌ها به دانشگاه تگزاس اهدا شد تا در معرض نمایش عموم قرار گیرد.

عنوان: دختر ریسنده در کارخانه نخ

زمان و مکان: ۱۹۰۸ کارخانه نساجی در ایالات متحده

عکاس: لوییس هاین

در آن زمان کارخانه‌ها تمایل زیادی به استخدام کودکان داشتند تا دستمزدی پایین‌تر از دستمزدِ بزرگسالان را پرداخت کنند. سایدی فایفر یکی ازاین کودکان بود که شکار دوربین هاین شد.

این عکس به یکی از تاثیرگذارترین عکس‌های قرن بیستم تبدیل شد، به حدی‌که بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰ آن را یکی از عوامل موثر در تصویب قانون علیه بهره‌کشی از کودکان و کم شدن تعداد کودکان کار دانستند.

عنوان: مادر مهاجر

زمان و مکان: ۱۹۳۶ کمپ نیپوموِ کالیفرنیا
عکاس: دوروتیا لانگ
فلورانس اوونز تامپسون در دوران رکود بزرگ اقتصادی آمریکا، برای امرار معاش خود و ۶ فرزندش در مزرعه‌ای به کار مشغول شد. 

پس از انتشار این عکس، دولت فدرال ۹۱۰۰ کیلوگرم غذا به افرادی که در اردوگاه نخودچینی محل اقامت او بودند، اختصاص داد. رسانه‌ها این عکس را نماد رکود دولت آمریکا نامیدند.

…

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی انجمن سینمای جوانان ایران، بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، حبیب ایل بیگی مدیرعامل موسسه سینماشهر، رضا صیادی معاون دیپلماسی عمومی و تبلیغات خارجی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، حافظ احمدی، عباس کوثری، منوچهر محمدی، حسین دارابی، محمدرضا خردمندان از داوران این پویش، محمد صوفی معاون تولید انجمن سینمای جوانان ایران، مسعود نجفی مشاور رئیس و مدیرکل روابط عمومی سازمان سینمایی، سیدحجت طباطبایی مدیرکل حوزه ریاست سازمان سینمایی، محمد شکیبانیا، میثم کریمی مشاور معاون دیپلماسی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و... در این مراسم حضور داشتند.

بعد از پخش سرود جمهوری اسلامی ایران و آیاتی از قرآن کریم، شاهین جمشیدی که اجرای این مراسم را برعهده داشت، گفت: این پویش مجموعه‌ای از همه تصاویری است که هرکسی از زاویه دید خود و با ذوق یک رویداد تاریخی را ثبت کرده و امروز ما به تماشای آن نشسته‌ایم. فراخوان این پویش از ۱۳ تیر منتشر شد و مهلت ارسال آثار تا ۷ مرداد ادامه داشت و مجموع ۹۹ فیلم و ۶۶۰ عکس به این پویش ارسال شد و در نهایت ۳۶ اثر به مرحله نهایی راه یافتند.

بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران به عنوان یکی از متولیان برگزاری این پویش در آیین اختتامیه با اشاره به وسعت آن در سطح ملی گفت: اگر بخواهم چند جمله درباره این موضوع بگویم، فکر می‌کنم همه ما جمله‌ای را شنیده‌ایم که «هنرمند، فرزند زمانه خود است.» اما این جمله یک پیوست دارد که این روزها گاهی فراموش می‌شود و آن اینکه هنر، فرزند خلف جامعه خود است. هنرمند زمانی می‌تواند فرزند زمانه خود باشد که به او ارج و قرب و به صداقت‌ او احترام بگذاریم.

او افزود: امروز با وجود رسانه‌های متعدد و اینکه هر فرد خودش یک رسانه است، هنر، چه بخواهیم و چه نخواهیم، در جامعه ما در حال گسترش است. امیدوارم این تلاشی که هنرمندان دارند، ادامه پیدا کند. 

او ادامه داد: این روزها با تجربه‌ای که ما در انجمن داریم، متوجه شدم که این گستره دیگر محدودیتی ندارد. در سراسر کشور، جوانان و افراد زیادی را داریم که در حوزه رسانه فعالیت می‌کنند و بسیار شایسته احترام هستند. من تشکر می‌کنم از همه کسانی که در این پویش شرکت کردند و آثارشان را فرستادند. قطعاً آثار بسیار بیشتری …