جهان در یک قدمی امضای یک توافق تاریخی در ژنو قرار دارد؛ توافقی که میتواند نفسها را از قفسه سینه بازار انرژی بیرون بکشد و اقتصادهای منطقه و جهان را که وابسته به واردات گسترده یا صادرات نفت بودند از سقوط آزاد نجات دهد. اما این توافق، مانند تمامی دستاوردهای دیپلماتیک در خاورمیانه، بیش از آنکه یک پایان باشد، یک آغاز است. آغاز یک دوره ۶۰ روزه پرتنش از مذاکرات که میتواند یا به یک صلح پایدار و بازسازی اقتصادی عظیم منجر شود، یا به محض از دست رفتن اعتماد، دوباره آتش جنگ را شعلهور سازد.
