می توان تناسب اندیشه نخبگان را در تصمیم عقلانی علمی و سیاسی و نظامی و دیپلماسی و امثال آن نمایه کرد و پشتیبانی های هیجان و عاطفه را در خیابان ها و پشتیبانی در قالب تجمعات و ابراز هیجان شور و شعور و بهجت های نصرت ملی وانمایه کرد و نیز عمل در میدان ها و عرصه های نظامی و انتظامی و اجرای دیپلماسی و مذاکرات و توافق و امثال آن بهکار گرفت که هر کدام در جای خود نکو است و اگر به خوبی مورد مداقه قرار دهیم این تعادل و تعامل منطقی احوال جامعه را خوب می کند و به وحدت و یکپارچگی اجتماعی منجر می شود.
