جوان آنلاین: وزارت خزانهداری آمریکا در ۱۹ اوت(۲۸ مرداد) اعلام کرد بدهی ملی این کشور برای نخستینبار از مرز ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده است؛ سطحی که تا همین چند سال پیش دور از دسترس به نظر میرسید.
بر اساس دادههای خزانهداری، حدود ۳۲.۳ تریلیون دلار از این رقم بدهی در اختیار عموم و حدود ۷.۸ تریلیون دلار نیز بدهی دولت به نهادهای داخلی خود دولت است.
اما اهمیت واقعی این رقم نه در خود عدد ۴۰ تریلیون، بلکه در سرعت افزایش بدهی و دشوارتر شدن مسیر بازپرداخت و تامین مالی آن نهفته است. بدهی آمریکا از حدود ۱۹.۹۵ تریلیون دلار در آغاز دوره نخست ریاستجمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۷(۱۳۹۶ خورشیدی)، اکنون بیش از دو برابر شده است.
چگونه آمریکا به این نقطه رسید؟
افزایش بدهی آمریکا حاصل یک تصمیم یا عملکرد یک دولت خاص نیست؛ بلکه نتیجه انباشته شدن چندین روند اقتصادی و سیاسی در طول سالهاست.
بحران مالی، جنگها، رکودهای اقتصادی، همهگیری کرونا و برنامههای حمایتی گسترده، بدهی را بهشدت افزایش دادند. در دوره همهگیری، دولتهای دونالد ترامپ و جو بایدن هر دو با اجرای بستههای حمایتی بزرگ، برای جلوگیری از فروپاشی اقتصادی هزینههای هنگفتی متحمل شدند. حدود یکسوم افزایش بدهی طی یک دهه گذشته نیز در همان دو سال همهگیری رخ داد.
پس از پایان همهگیری نیز مشکل اصلی پابرجا ماند: هزینههای دولت همچنان از درآمدهای آن بیشتر است. افزایش هزینههای تامین اجتماعی و برنامه بیمه درمانی سالمندان و رشد هزینه بهره بدهی، فشار فزایندهای بر بودجه فدرال وارد میکنند.
دفتر بودجه کنگره آمریکا پیشبینی میکند کسری بودجه از ۱.۹ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۶ به ۳.۱ تریلیون دلار در سال ۲۰۳۶ برسد. این روند نشان میدهد افزایش بدهی آمریکا را نمیتوان صرفا پیامد هزینههای دوران کرونا دانست؛ بخش مهمی از آن به عدم تعادل ساختاری میان درآمدها و هزینههای دولت بازمیگردد.
مساله اصلی؛ بهره بدهی
شاید مهمترین پیامد عبور بدهی از ۴۰ تریلیون دلار، خود بدهی نباشد، بلکه هزینه تامین مالی آن باشد.
هرچه بدهی بیشتر شود، دولت باید برای تامین مالی و تمدید بدهیهای سررسیدشده، اوراق بیشتری منتشر کند. اگر نرخ بهره نیز بالا باشد، هزینه این استقراض افزایش مییابد. گزارشهای اخیر نشان میدهد …
