جزئیات جدید از روند ارزشیابی هنرمندان؛ تأکید بر کیفیت آثار و سوابق حرفه‌ای

سایت خبری صدای زنجان نیوز نوشت: «در سال‌های اخیر، بخشی از هنرمندان استان زنجان به‌ویژه فعالان حوزه موسیقی و تئاتر، بیش از گذشته نسبت به محدود بودن فرصت‌های اجرا، کمبود بسترهای مناسب برای برگزاری برنامه‌های هنری و پیامدهای اقتصادی ناشی از این وضعیت گلایه‌مند شده‌اند؛ موضوعی که به اعتقاد آنان، نه‌تنها روند فعالیت حرفه‌ای هنرمندان را مختل کرده، بلکه بیکاری پنهان و آشکار در بدنه هنر استان را نیز تشدید کرده است.

فعالان هنری معتقدند نبود امکان مستمر برای برگزاری کنسرت، نمایش و دیگر رویدادهای فرهنگی، عملاً بخش مهمی از ظرفیت‌های انسانی و خلاق استان را به حاشیه رانده است. در شرایطی که هنر برای بسیاری از فعالان این عرصه تنها یک فعالیت ذوقی نیست و به‌عنوان شغل و مسیر معیشتی دنبال می‌شود، وقفه‌های طولانی در اجرا و محدود بودن امکان حضور در صحنه، فشار اقتصادی قابل توجهی را متوجه هنرمندان کرده است.

برنامه منسجمی برای اجراها وجود ندارد

رضا یکی از هنرمندان حوزه موسیقی در زنجان در گفت‌و‌گو با صدای زنجان اظهار کرد: نبود برنامه‌ریزی منسجم برای برگزاری اجراهای زنده، موجب شده گروه‌های موسیقی پس از ماه‌ها تمرین و صرف هزینه، در مرحله اجرا با موانع مختلف روبه‌رو شوند.

وی افزود: این وضعیت نه‌تنها انگیزه فعالیت را کاهش می‌دهد، بلکه باعث فرسایش تدریجی گروه‌های هنری و دور شدن نسل جوان از فعالیت حرفه‌ای در این عرصه می‌شود.

این هنرمند زنجانی با بیان اینکه در حوزه نمایش نیز شرایط تفاوت چندانی ندارد، اضافه کرد: برخی از فعالان تئاتر در زنجان می‌گویند محدود بودن سالن‌های مناسب و تعمیرات تنها سالن شهر در فرهنگسرا، کمبود حمایت‌های اجرایی و نبود چرخه پایدار اجرای عمومی، سبب شده تولیدات نمایشی پس از طی مراحل تمرین و آماده‌سازی، یا به اجرا نرسند یا با حداقل ظرفیت و کمترین بازدهی ممکن روی صحنه بروند.

او افزود: تئاتر در زنجان بیش از آنکه یک جریان مستمر و زنده باشد، در بسیاری از مواقع به فعالیتی مناسبتی و مقطعی تبدیل شده است.

این هنرمند زنجانی ادامه داد: ادامه این روند، آثار مخربی بر بدنه فرهنگی استان خواهد گذاشت؛ چرا که بیکاری در میان بازیگران، کارگردانان، نوازندگان، صدابرداران، طراحان صحنه، عوامل فنی و دیگر فعالان وابسته به حوزه هنر، تنها به از دست رفتن یک فرصت شغلی محدود نمی‌شود، بلکه به تضعیف زیست‌بوم فرهنگی استان نیز می‌انجامد.

رضا ادامه داد: در واقع، هر اجرای لغوشده یا هر برنامه‌ای که امکان برگزاری پیدا نمی‌کند، زنجیره‌ای از مشاغل مستقیم و غیرمستقیم را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

بخش خصوصی و خطر ورشکستگی

از سوی دیگر، برخی صاحب‌نظران فرهنگی بر این باورند که زنجان با وجود برخورداری از ظرفیت‌های قابل توجه در حوزه موسیقی، نمایش و هنرهای اجرایی، هنوز نتوانسته زیرساخت‌های لازم برای بهره‌برداری مؤثر از این ظرفیت‌ها را فراهم کند. کمبود سالن‌های استاندارد، محدود بودن فضاهای تخصصی اجرای تئاتر و موسیقی، و نبود نگاه اقتصادی به هنر، از جمله موانعی است که بارها از سوی هنرمندان مطرح شده است.

کاهش برگزاری کنسرت‌ها و محدود شدن اجراهای هنری در زنجان، تنها هنرمندان و فعالان فرهنگی را تحت تأثیر قرار نداده، بلکه مجموعه‌های خصوصی فعال در حوزه زیرساخت‌های فرهنگی را نیز با مشکلات جدی اقتصادی مواجه کرده است؛ موضوعی که این روزها درباره سالن هلال‌احمر زنجان بیش از گذشته مطرح می‌شود.

سالن هلال‌احمر زنجان که طی سال‌های اخیر به یکی از معدود فضاهای اصلی برگزاری کنسرت، برنامه‌های موسیقی و برخی رویدادهای فرهنگی استان تبدیل شده، اکنون به دلیل کاهش محسوس اجراها و محدود بودن برنامه‌های هنری، با چالش اقتصادی و خطر زیان‌دهی روبه‌رو است.

این مجموعه که بهره‌برداری آن در اختیار بخش خصوصی قرار دارد، بخش عمده هزینه‌های جاری، نگهداری و مدیریت خود را از محل برگزاری برنامه‌ها و فروش بلیت تأمین می‌کند و طبیعی است که رکود در بازار اجراهای هنری، مستقیماً بر تداوم فعالیت آن اثر بگذارد.

فعالان حوزه موسیقی معتقدند سالن هلال‌احمر در شرایط فعلی عملاً تنها فضای نسبتاً قابل استفاده برای برگزاری برخی کنسرت‌ها در مرکز استان محسوب می‌شود؛ سالنی که با وجود محدودیت ظرفیت در سال‌های گذشته بار اصلی اجراهای موسیقی را بر دوش کشیده است. با این حال، کاهش تعداد اجراها و طولانی شدن فاصله میان برنامه‌های هنری، موجب شده چرخه اقتصادی این مجموعه با اختلال مواجه شود.

برخی برگزارکنندگان برنامه‌های فرهنگی نیز می‌گویند هزینه‌های ثابت سالن، تجهیزات صوتی و نوری، نیروی انسانی، نگهداری مجموعه و سایر هزینه‌های اجرایی، مستقل از تعداد برنامه‌ها پابرجاست و وقتی اجراها کاهش پیدا می‌کند، فشار مالی مستقیم متوجه بخش خصوصی می‌شود. به گفته آنان، در چنین شرایطی ادامه فعالیت اقتصادی سالن بدون حمایت و رونق نسبی اجراها دشوار خواهد بود.

برگزاری کنسرت‌ها براساس ملاحضات اجتماعی و سیاسی اتفاق می‌افتد

در پی گلایه‌های مطرح شده از سوی برخی از فعالان حوزه هنر و موسیقی در استان زنجان مبنی بر وجود سخت‌گیری در صدور مجوزهای برگزاری کنسرت، جعفر محمدی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان، به تبیین حقایق موجود و تشریح موانع واقعی پیش روی این حوزه پرداخت.

وی با تاکید بر اینکه ممنوعیت قانونی برای برگزاری کنسرت وجود ندارد، چالش‌های موجود را در دو محور اصلی ملاحظات محیطی-اجتماعی و فقدان زیرساخت‌های استاندارد قرار داد.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان در پاسخ به ادعای وجود محدودیت‌های بی‌مورد، تصریح کرد: در نظام اداری و قانونی ما، هیچ مانع یا ممنوعیت مشخصی برای هر کسی که درخواست مجوز می‌دهد وجود ندارد. هر درخواستی که شرایط لازم را داشته باشد، فرآیند بررسی آن طی می‌شود. اما آنچه به عنوان سخت‌گیری از سوی هنرمندان تعبیر می‌شود، در واقع ملاحظات شرایط خاص است.

وی با اشاره به تأثیر مستقیم فضای عمومی بر تصمیمات، افزود: ما نمی‌توانیم صرفاً به قانون خشک نگاه کنیم؛ بلکه باید شرایط اجتماعی، سیاسی و امنیتی جامعه را نیز لحاظ کنیم. برای مثال، در ایام محرم، یا در بازه‌های زمانی که استان با رویدادهای خاصی از جمله مراسم‌های مربوط به شهدای گرانقدر و مسائل امنیتی مرتبط با تجمع‌های انسانی مواجه است، برگزاری کنسرت‌های پاپ یا برنامه‌های شاد، با مقتضیات آن دوران همخوانی ندارد. ما موظف هستیم هماهنگی‌های لازم را با مراجع ذی‌صلاح انجام دهیم تا از بروز هرگونه تداخل یا مشکل امنیتی جلوگیری شود.

محمدی همچنین خاطرنشان کرد: پیش از این نیز همواره مدافع برگزاری برنامه‌های شاد بوده‌ایم، اما شرایط فعلی ایجاب می‌کند که برنامه‌ریزی‌ها با دقت بیشتری و با در نظر گرفتن ملاحظات سیاسی و اجتماعی انجام پذیرد.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان زنجان افزود: کمبود سالن‌های استاندارد، یکی از بزرگ‌ترین مانع واقعی در برابر هنر است.

زنجان نیاز به سالن ۱۵۰۰ نفری دارد

وی با بیان اینکه وضعیت سالن‌ها در مرکز استان و شهرستان‌هایی نظیر خدابنده و خرم‌دره گفت: در حالی که ظرفیت سالن‌های شهرستان‌ها معمولاً بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ نفر است، اما این ظرفیت‌ها برای برگزاری کنسرت‌های سطح بالا اصلاً کافی نیست. برای اینکه بتوانیم برنامه‌هایی در سطح استان داشته باشیم، همچنین ما در مرکز استان به حداقل یک سالن با ظرفیت ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ نفر نیاز داریم.

وی با تحلیل اقتصادی برگزاری کنسرت، توضیح داد: برگزاری کنسرت با حضور هنرمندان تراز اول موسیقی ملی و سنتی، مانند استاد همایون شجریان، علیرضا قربانی یا شهرام ناظری، هزینه‌های ثابت بسیار بالایی دارد. وقتی این هزینه‌ها بر تعداد صندلی‌های یک سالن کوچک تقسیم شود، از نظر اقتصادی هیچ توجیهی برای برگزارکننده نخواهد داشت. سالن‌های فعلی زنجان پاسخگوی این نوع برنامه‌های فاخر نیستند.

محمدی افزود: اگر بخواهیم برای جبران کمبود سالن به سراغ استادیوم‌های ورزشی برویم، با دو چالش بزرگ روبرو هستیم نخست، عدم تناسب و عدم رعایت شأن و وقار موسیقی فاخر در چنین فضاهای باز و ورزشی؛ و دوم، دشواری‌های بسیار زیاد در مدیریت امنیت و نظم جمعیت در چنین محیط‌هایی.

جعفر محمدی ضمن ابراز همدردی با دغدغه‌های هنرمندان، بر این نکته تأکید کرد که تا زمانی که زیرساخت‌های فیزیکی (سالن‌های با ظرفیت بالای ۱۵۰۰ نفر) مهیا نشود و هماهنگی‌های لازم با مراجع امنیتی و اجتماعی انجام نگیرد، میزبانی از برنامه‌های بزرگ در سطح استاندارد امکان‌پذیر نخواهد بود.

او تأکید کرد: انتظار می‌رود با ایجاد زیرساخت‌های مناسب، برنامه‌ها با خیال راحت و در بستری استاندارد برگزار شوند.»

انتهای پیام

سیدعباس عظیمی مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت عصر چهارشنبه ۲۸ مرداد با حضور در منزل داریوش ارجمند بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون و رئیس هیئت مدیره موسسه هنرمندان پیشکسوت، در فضایی صمیمی با وی دیدار کرد.

مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت، با مرور خاطرات پر فراز و نشیب موسسه، از حمایت‌های بی‌دریغ ارجمند برای رونق امور قدردانی و تاکید کرد: بسیاری از اتفاقات مثبت در این موسسه مرهون حمایت و پشتیبانی اعضای فعال طی بیش از یک دهه فعالیت موسسه بوده و شایسته تقدیر است.

داریوش ارجمند رئیس هیئت‌ مدیره موسسه هنرمندان پیشکسوت نیز در این دیدار درباره مسائل و دغدغه‌های هنرمندان پیشکسوت و نقش موسسه در حمایت، تکریم و حفظ ارتباط میان نسل‌های مختلف هنری سخن گفت و بر اهمیت حمایت و تقویت موسسه برای تکریم شایسته بزرگان فرهنگ و هنر کشور تاکید کرد.

وی با اشاره به تورم و مشکلات اقتصادی کشور، درباره اختصاص بودجه‌های سالانه موسسه بدون توجه به نرخ تورم و افزایش نرخ کالا و خدمات انتقاد و گفت: از سال ۹۸ تاکنون نه تنها رقم واقعی بودجه موسسه افزایش نداشته بلکه به تناسب تورم کاهش هم داشته است و عملا هر سال دریغ از پارسال!

این بازیگر سینما و تلویزیون سال گذشته را بی‌رونق‌ترین سال موسسه برای ارائه خدمات به هنرمندان پیشکسوت دانست و بیان کرد: این اتفاق ناشی از کم‌لطفی متولیان امر است که به قول و قرارهای خودشان برای بهتر شدن شرایط در این موسسه عمل نکرده‌اند در حدی که شرمنده پیشکسوتان برای ارایه کمترین خدمات شده‌ایم.

دیدار با عبدالرحیم حسن‌خان‌مکری

در ادامه دیدارهای سیدعباس عظیمی مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت، وی با حضور در منزل عبدالرحیم حسن‌خان‌مکری هنرمند پیشکسوت موسیقی، نویسنده، مترجم، مدرس و پژوهشگر حوزه موسیقی، خواننده اپرا و مدیر پیشکسوت حوزه فرهنگ و هنر و عضو موسسه هنرمندان پیشکسوت، با وی دیدار و ادای احترام کرد.

در این دیدار، درباره سال‌های فعالیت هنری، خاطرات و تجربیات حسن‌خان‌مکری گفتگو شد.

عظیمی در این دیدار با تاکید بر اهمیت حفظ ارتباط مستمر با هنرمندان پیشکسوت گفت: دیدار با استادان و شنیدن خاطرات و تجربه‌های ارزشمند آنان، تنها یک دیدار دوستانه نیست بلکه فرصتی برای حفظ بخشی از حافظه فرهنگی و هنری کشور است. سرمایه اصلی موسسه، همین هنرمندانی هستند که سال‌های عمر خود را صرف اعتلای فرهنگ و هنر ایران کرده‌اند.

انتهای پیام/

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، 

برنامه «فولوفوکوس»خبرگزاری دانشجو (SNN TV)، میزبان علی افشار، نویسنده و کارگردان تئاتر و برنامه‌ریز سینما بود. او در این گفت‌وگوی صریح و انتقادی، از آسیب‌های ساختاری سینما و تئاتر، نقش مدیران در افول کیفی آثار، سکوت برخی سلبریتی‌ها در قبال آرمان‌های ملی، و تهدید «سینمای زیرزمینی» سخن گفت.

علی افشار، کارگردان و نویسنده تئاتر، با حضور در برنامه «فولوفوکوس»، ریشه بسیاری از معضلات کنونی سینما و تئاتر را «کج‌فهمی و کج‌سلیقگی مدیران فرهنگی» دانست و نسبت به «بیماری ذائقه» مخاطبان در اثر مدیریت‌های نادرست هشدار داد. او با انتقاد از سکوت برخی سلبریتی‌ها در قبال مسائل ملی و انسانی، تأکید کرد که حمایت از فلسطین و غزه، فراتر از یک برچسب سیاسی، مسئله‌ای انسانی و شرافتمندانه است. افشار همچنین از شکل‌گیری «سینمای زیرزمینی» و نقش جوایز جعلی خارجی در تشویق هنرمندان به سیاه‌نمایی انتقاد کرد.

کج‌سلیقگی مدیران؛ ریشه اصلی افول سینما و تئاتر

علی افشار در ابتدای سخنان خود، با اشاره به رفتار مدیران فرهنگی، گفت که «کج‌فهمی و کج‌سلیقگی» برخی از آن‌ها، بزرگ‌ترین آفت سینما و تئاتر امروز است. او با بیان اینکه مدیران میانی و پایین‌دست معمولاً رفتارهای عجیب‌تری از خود نشان می‌دهند، به یک خاطره از یکی از معاونان وزیر ارشاد اشاره کرد که در جشنواره فجر، بدون هماهنگی روی صندلی ردیف اول نشسته بود و افزود: «برخی مدیران با سخت‌گیری‌های ابلهانه، زمینه را برای شکل‌گیری جریان‌های زیرزمینی فراهم می‌کنند.» افشار با تأکید بر اینکه این مدیران «بازخورد مناسبی» از عملکرد خود ندارند، ابراز امیدواری کرد که انتصابات جدید در وزارت ارشاد، تحولی مثبت ایجاد کند، اما هشدار داد که اگر کج‌سلیقگی ادامه یابد، سینما و تئاتر نابود خواهند شد.

تئاتر در باتلاق بلاگرها و بیماری ذائقه مخاطب

افشار با انتقاد تند از وضعیت تئاتر کشور، گفت که امروز بلاگرهای فضای مجازی روی صحنه تئاتر می‌روند و بازیگران واقعی و پیشکسوتانی چون اکبر عبدی و رضا رویگری به حاشیه رانده شده‌اند. او این وضعیت را حاصل «مدیریت غلط» دانست و افزود: «مدیران با کج‌سلیقگی، ذائقه مردم را بیمار کرده‌اند. طرف نگاه می‌کند می‌گوید این کار هنری درجه‌یک است اما نمی‌فروشد، پس سالن را می‌دهم به کسی که با دو بلاگر هر کاری بکند، حتی لخت شود یا متلک سیاسی بندازد، تا دیده شود.» او تأکید کرد که تئاترهای کمدی امروز صرفاً تکرار ترندهای اینستاگرامی هستند و مخاطبان نیز همانند فضای مجازی به آن‌ها می‌خندند، در حالی که این «بیماری ذائقه» خطرناک است. افشار همچنین از رها شدن پیشکسوتان گلایه کرد و گفت: «وقتی هستند، کسی به آن‌ها بها نمی‌دهد؛ وقتی اتفاقی بیفتد، همه به یادشان می‌افتند.»

سینمای زیرزمینی و دام جوایز جعلی خارجی

یکی از بخش‌های مهم صحبت‌های افشار، هشدار درباره شکل‌گیری «سینمای زیرزمینی» بود. او با اشاره به فیلم‌هایی که بدون مجوز ساخته شده و در یوتیوب اکران می‌شوند، گفت که پشت این جریان، دست‌هایی هستند که با جوایز ساختگی و جشنواره‌های نامعتبر، هنرمندان را به سیاه‌نمایی از کشور تشویق می‌کنند. افشار توضیح داد: «یوتیوب شوخی‌ترین قسمت ماجراست. آن‌ها برایت دست می‌زنند، جایزه می‌گذارند و اسم و رسمت را درمی‌آورند، به شرطی که خط قرمزها را رد کنی، حجاب را کنار بگذاری و خواننده زن وارد فیلمت کنی.» او افزود که برخی جشنواره‌ها با دبیرخانه‌هایی در «پارکینگ خانه‌ها»، به هنرمندان خط‌شکن جایزه می‌دهند و متأسفانه خبرگزاری‌های داخلی نیز بدون تحقیق، این اخبار را پوشش می‌دهند. افشار این جریان را «تهدیدی جدی» برای اصالت سینمای ایران دانست.

سکوت سلبریتی‌ها؛ ترس از قضاوت یا لجاجت برای دیده شدن؟

افشار با انتقاد از فاصله‌گذاری برخی هنرمندان از آرمان‌های ملی، گفت که در شرایط جنگ و بحران، برخی سلبریتی‌ها از ابراز موضع درباره مسائل کشور خودداری می‌کنند. او این رفتار را ناشی از «ترس از قضاوت شدن» یا «لجاجت برای دیده شدن از طریق مخالفت با نظام» دانست و تأکید کرد: «تصور کن وسط جنگی هستی که داغ فرزند و پدر دیده‌ای. رهبر انقلاب و شهید خامنه‌ای به فکر هنرمندان هستند، اما برخی هنرمندان توجهی نمی‌کنند.» او با اشاره به اینکه این رفتار، «لطمه بزرگی به سینما و تئاتر» زده است، افزود: «نسل جدید هنرمندان در این شرایط پرورش یافته‌اند و خروجی آن‌ها مشخص نیست.»

  غزه، میناب و انسانیت؛ فراتر از برچسب‌های سیاسی

علی افشار در پاسخ به سؤالی درباره حمایت از غزه و فلسطین، این موضوع را فراتر از یک برچسب سیاسی یا حکومتی دانست و آن را «مسئله‌ای انسانی و شرافتمندانه» توصیف کرد. او گفت: «حمایت از فلسطین مال امروز نیست؛ حمایت از مظلوم است. حتی یک یهودی در کشور خودمان از حادثه میناب ناراحت شد، چون مسئله انسانیت است.» افشار با اشاره به فحش‌های فضای مجازی به افرادی مانند نوید محمدزاده پس از اظهاراتش درباره غزه، گفت که برخی گروه‌ها با برچسب‌زنی، فضای گفت‌وگو را مسموم می‌کنند. او در پایان، با نقل خاطره‌ای از سردار شهید قاسم سلیمانی که به او گفته بود «بمونید بنویسید، خوب و بدمان را با هم بنویسیم»، و همچنین جمله‌ای از ابراهیم حاتمی‌کیا درباره «تکبیر دومیه»، ابراز امیدواری کرد که روزگاری کشور «آنچه را که شایسته آن است، ببیند» و تأکید کرد که اگر حاج‌قاسم زنده بود، کسی جرئت تکرار برخی وقایع را نداشت.