مسئله اقتصاد ایران فقط موفقیت یا شکست مذاکرات ایران و آمریکا نیست؛ بلکه هزینه سنگینِ تداوم بلاتکلیفی است. اقتصادی که سالها میان توافق و تحریم، جنگ و صلح، گشایش و انسداد معلق مانده، بیش از هر چیز از نااطمینانی آسیب دیده است. در چنین فضایی، سرمایهگذاری به تعویق میافتد، تولیدکنندگان و خانوارها تصمیمهای کوتاهمدت میگیرند و رشد اقتصادی قربانی انتظار میشود. حتی خبرهای مثبت نیز اثر کامل خود را از دست میدهند، زیرا فعالان اقتصادی بیش از تحقق توافق، به پایداری و قابلاتکا بودن آن میاندیشند. اقتصاد ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به پایان وضعیت «شاید بشود» و بازگشت ثبات به افق تصمیمگیری نیاز دارد.
