جان مک‌گین فرشته نجات اسکاتلند شد

پایگاه خبری فوتبالی - کمیسیون انضباطی فیفا احکام مربوط به درگیری‌های پس از فینال جام جهانی ۲۰۲۶ میان اسپانیا و آرژانتین را صادر کرد؛ احکامی که در میان آنها، لیاندرو پاردس با ۱۰ جلسه محرومیت و جریمه ۹۰ هزار دلاری، سنگین‌ترین مجازات را دریافت کرده است.

به گزارش فوتبالی، فینال جام جهانی ۲۰۲۶ روز ۱۹ ژوئیه در ورزشگاه مت‌لایف نیوجرسی برگزار شد و اسپانیا با گل فران تورس در وقت‌های اضافه، آرژانتین را یک بر صفر شکست داد و قهرمان جهان شد. با این حال، پس از سوت پایان مسابقه درگیری شدیدی میان تعدادی از بازیکنان و اعضای کادر فنی دو تیم شکل گرفت. به گزارش مارکا، فیفا پس از بررسی اتفاقات این مسابقه و دریافت دفاعیات افراد درگیر، احکام نهایی را اعلام کرد. لیاندرو پاردس به ۱۰ جلسه محرومیت و پرداخت ۹۰ هزار دلار جریمه محکوم شد. ناول مولینا نیز هفت جلسه محرومیت و ۹۰ هزار دلار جریمه دریافت کرد. روبرتو آیالا، دستیار لیونل اسکالونی در تیم ملی آرژانتین، سه جلسه محروم و ۳۰ هزار دلار جریمه شد. تیاگو آلمیدا از آرژانتین و گاوی از اسپانیا نیز هرکدام یک جلسه محرومیت و ۳۰ هزار دلار جریمه نقدی دریافت کردند.محرومیت ۱۰ جلسه‌ای پاردس حکمی بسیار سنگین در سطح مسابقات ملی محسوب می‌شود و حتی از محرومیت ۹ جلسه‌ای لوئیس سوارز پس از گاز گرفتن جورجو کیه‌لینی در جام جهانی ۲۰۱۴ نیز بیشتر است.

براساس گزارش‌ها، پاردس در جریان آشوب‌های پس از مسابقه با اریک گارسیا درگیر شد و در نهایت با سه اتهام مرتبط با رفتار خشونت‌آمیز روبه‌رو شد. مولینا نیز با دو اتهام رفتار خشونت‌آمیز و یک اتهام رفتار غیرورزشی مواجه بود. درگیری‌ها بلافاصله پس از سوت پایان آغاز شد. برخورد ناول مولینا با رودری، کاپیتان اسپانیا، یکی از نخستین جرقه‌های تنش بود و پس از آن بازیکنان و اعضای کادر فنی دو تیم وارد ماجرا شدند.

پاردس با اریک گارسیا درگیر شد و تیاگو آلمیدا و گاوی نیز در اتفاقات پس از مسابقه نقش داشتند. روبرتو آیالا نیز در جریان این آشوب با دنی اولمو درگیر شد. تصاویر این اتفاقات به‌سرعت در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و فیفا در اواخر ژوئیه پرونده انضباطی افراد دخیل را تشکیل داد. پس از بررسی مدارک و دفاعیات ارائه‌شده، کمیسیون انضباطی احکام نهایی را صادر کرد که محرومیت ۱۰ جلسه‌ای پاردس مهم‌ترین و سنگین‌ترین حکم این پرونده است.

خبرآنلاین: سید کاظم اولیایی مدیرعامل پیشین استقلال در روزنامه ایران نوشت: فوتبال حرفه‌ای در دنیا یعنی مشتری‌محوری و وقتی دو تیم حرفه‌ای یک شهر روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، در واقع سرمایه‌های فوتبال یک شهر، یعنی هواداران، با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند. اما در ایران، به دلیل خصولتی بودن باشگاه‌ها، ضعف در مدیریت‌ ورزشی و برنامه‌ریزی نامناسب فدراسیون که یک مثلث ناکارآمد را ایجاد کرده‌اند، شرایط به‌گونه‌ای پیش می‌رود که تمام افتخار دو تیم آبی و قرمز پایتخت؛ افتخاری که فوتبال کشورمان در تمام دنیا به آن می‌بالد، یعنی حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر، در حال از بین رفتن است.

خصولتی بودن باشگاه‌ها و در اختیار بودن ورزشگاه‌ها توسط دولت، مدیران را وادار می‌کند بدون داشتن سخت‌افزار مناسب و درآمد خالص، اقدام به تجهیز استادیوم یا ورزشگاهی نکنند. بنابراین بهتر است ارگان‌های صنعتی دست از مجموعه‌داری بردارند و آن را به بخش خصوصی واگذار کنند تا مسیر جذب هوادار نیز توسط خود باشگاه و با برنامه‌ریزی حرفه‌ای مدیریت شود.

در تمام دنیا، ورزش حرفه‌ای یک صنعت و بستری برای تولید کسب‌وکار و درآمد است و بر اساس باشگاه‌محوری می‌چرخد. اما در کشورمان، خارج از اصل ۴۴ قانون اساسی عمل می‌کنند و باشگاه را تنها به یک مصرف‌کننده تبدیل کرده‌اند.

در حال حاضر نیز سرانه ورزشی تهران حتی نسبت به استان سیستان و بلوچستان کمتر است و پایتخت ایران را از نظر سرانه ورزشی به فقیرترین پایتخت جهان تبدیل کرده‌اند.

باشگاه استقلال امکانات و دارایی‌های زیادی داشته است و اگر بخشی از آن را نیز به این باشگاه بازگردانند، می‌تواند با شراکت بخش خصوصی، مجموعه‌هایی مانند ورزشگاه‌های نقش جهان، تختی و دستگردی را تجهیز کند. حتی در مجموعه ورزشی آزادی، برای ساخت یک استادیوم ۴۰ هزار نفری بانوان خاک‌برداری شده، اما چون حمایتی از آن نمی‌شود، این پروژه رها شده است و حتی تیم‌های تهرانی نیز حاضر به صرف هزینه برای آن نیستند.

در چنین شرایطی است که اعتبار فوتبال کشور زیر سؤال می‌رود و میزبانی‌ها از تیم‌های مطرح، با هزاران هوادار و سرمایه اجتماعی، گرفته می‌شود. بهتر است پیش از آنکه فوتبال و هوادار را از دست بدهیم، دولت فکری به حال خصولتی بودن ورزش کند؛ وگرنه روزی خواهد رسید که دربی ۱۰۰ هزار نفری ما به یک دربی بی‌هیجان با اندک تماشاگر تبدیل شود و تنها در خواب، رویای برگزاری دوباره آن را در تهران ببینیم.

به گزارش خبرآنلاین سید کاظم اولیایی مدیرعامل پیشین استقلال در روزنامه ایران نوشت: فوتبال حرفه‌ای در دنیا یعنی مشتری‌محوری و وقتی دو تیم حرفه‌ای یک شهر روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، در واقع سرمایه‌های فوتبال یک شهر، یعنی هواداران، با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند. اما در ایران، به دلیل خصولتی بودن باشگاه‌ها، ضعف در مدیریت‌ ورزشی و برنامه‌ریزی نامناسب فدراسیون که یک مثلث ناکارآمد را ایجاد کرده‌اند، شرایط به‌گونه‌ای پیش می‌رود که تمام افتخار دو تیم آبی و قرمز پایتخت؛ افتخاری که فوتبال کشورمان در تمام دنیا به آن می‌بالد، یعنی حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر، در حال از بین رفتن است.

خصولتی بودن باشگاه‌ها و در اختیار بودن ورزشگاه‌ها توسط دولت، مدیران را وادار می‌کند بدون داشتن سخت‌افزار مناسب و درآمد خالص، اقدام به تجهیز استادیوم یا ورزشگاهی نکنند. بنابراین بهتر است ارگان‌های صنعتی دست از مجموعه‌داری بردارند و آن را به بخش خصوصی واگذار کنند تا مسیر جذب هوادار نیز توسط خود باشگاه و با برنامه‌ریزی حرفه‌ای مدیریت شود.

در تمام دنیا، ورزش حرفه‌ای یک صنعت و بستری برای تولید کسب‌وکار و درآمد است و بر اساس باشگاه‌محوری می‌چرخد. اما در کشورمان، خارج از اصل ۴۴ قانون اساسی عمل می‌کنند و باشگاه را تنها به یک مصرف‌کننده تبدیل کرده‌اند.

در حال حاضر نیز سرانه ورزشی تهران حتی نسبت به استان سیستان و بلوچستان کمتر است و پایتخت ایران را از نظر سرانه ورزشی به فقیرترین پایتخت جهان تبدیل کرده‌اند.

باشگاه استقلال امکانات و دارایی‌های زیادی داشته است و اگر بخشی از آن را نیز به این باشگاه بازگردانند، می‌تواند با شراکت بخش خصوصی، مجموعه‌هایی مانند ورزشگاه‌های نقش جهان، تختی و دستگردی را تجهیز کند. حتی در مجموعه ورزشی آزادی، برای ساخت یک استادیوم ۴۰ هزار نفری بانوان خاک‌برداری شده، اما چون حمایتی از آن نمی‌شود، این پروژه رها شده است و حتی تیم‌های تهرانی نیز حاضر به صرف هزینه برای آن نیستند.

در چنین شرایطی است که اعتبار فوتبال کشور زیر سؤال می‌رود و میزبانی‌ها از تیم‌های مطرح، با هزاران هوادار و سرمایه اجتماعی، گرفته می‌شود. بهتر است پیش از آنکه فوتبال و هوادار را از دست بدهیم، دولت فکری به حال خصولتی بودن ورزش کند؛ وگرنه روزی خواهد رسید که دربی ۱۰۰ هزار نفری ما به یک دربی بی‌هیجان با اندک تماشاگر تبدیل شود و تنها در خواب، رویای برگزاری دوباره آن را در تهران ببینیم.