چابهار، شهری بندری با هزاران کارگر بیمهشده و دهها بنگاه اقتصادی فعال، سالهاست چشمانتظار بیمارستانی است که قرار بود سازمان تأمین اجتماعی برایش بسازد؛ بیمارستانی که کلنگش زمین خورد اما هرگز به سازهای برای درمان تبدیل نشد. امروز در غیاب آن مرکز درمانی، بار بیمهشدگان و ساکنان چند شهرستان جنوبی استان بر دوش بیمارستان امام علی (ع) چابهار افتاده، بیمارستانی که خود با کمبود تخت، فشار مراجعات و محدودیت زیرساختی دستوپنجه نرم میکند.
