کشف تازه درباره دیابت نوع ۲ / باکتری‌های روده به کمک کنترل قند خون آمدند

به گزارش آفتاب نیوز،

هلو حاوی قند طبیعی است، اما در عین حال فیبر دارد؛ به همین دلیل مصرف هلو کامل می‌تواند نسبت به آبمیوه یا میوه خشک، تأثیر ملایم‌تری بر افزایش قند خون داشته باشد.

 اگر هلو دوست دارید، لزوماً نیازی نیست آن را از رژیم غذایی خود حذف کنید. هلو حاوی کربوهیدرات است، اما می‌تواند در یک الگوی غذایی متعادل برای افرادی که مراقب قند خون خود هستند نیز جای داشته باشد. مقدار مصرف، شکل مصرف میوه و مواد غذایی‌ای که همراه آن خورده می‌شوند همگی می‌توانند بر پاسخ قند خون تأثیر بگذارند.

هلو قند خون را افزایش می‌دهد؟

هلو حاوی کربوهیدرات و قند‌های طبیعی است، بنابراین مصرف آن می‌تواند باعث افزایش قند خون شود؛ اما این موضوع به معنای نامناسب بودن هلو برای کنترل قند خون نیست.

یک هلوی متوسط حدود ۱۷ گرم کربوهیدرات و ۲.۵ گرم فیبر دارد. هلو به صورت کامل همچنین مقدار زیادی آب دارد و فیبر آن نیز حفظ می‌شود؛ بنابراین نسبت به آبمیوه یا میوه خشک، کربوهیدرات آن کمتر متراکم است و احساس سیری بیشتری ایجاد می‌کند.

برای افراد مبتلا به دیابت نیز میوه می‌تواند بخشی از یک الگوی غذایی متعادل باشد. انجمن دیابت آمریکا، میوه‌های تازه، منجمد یا کنسروی بدون شکر افزوده را از گزینه‌های مناسب می‌داند.

با این حال، مقدار مصرف اهمیت دارد. کربوهیدرات‌ها در فرایند گوارش به گلوکز تبدیل می‌شوند و می‌توانند قند خون را افزایش دهند؛ بنابراین میزان کربوهیدراتی که در یک وعده مصرف می‌کنید، بر میزان افزایش قند خون تأثیر دارد.

هلو را با چه چیزی بخوریم؟

برای اینکه میان‌وعده یا وعده غذایی سیرکننده‌تر باشد، می‌توان هلو را همراه با یک منبع پروتئین، چربی سالم یا فیبر مصرف کرد؛ برای مثال:

ماست یونانی ساده

مغز‌ها مانند بادام و گردو

دانه‌ها

مصرف پروتئین و چربی در کنار کربوهیدرات می‌تواند بر سرعت جذب کربوهیدرات‌ها تأثیر بگذارد و به مدیریت بهتر قند خون کمک کند.

همچنین به جای اینکه هلو را به وعده‌ای اضافه کنید که از قبل چندین منبع کربوهیدرات دارد، می‌توانید آن را جایگزین یک منبع دیگر کربوهیدرات کنید؛ مثلاً هلو را به جای دسر شیرین یا یکی دیگر از مواد غذایی حاوی کربوهیدرات مصرف کنید.

روزانه چند هلو می‌توان خورد؟

عدد مشخص و یکسانی برای میزان مصرف هلو در افراد مبتلا به دیابت وجود ندارد. مقدار مناسب به الگوی غذایی کلی فرد، هدف او برای کنترل قند خون، دارو‌های مصرفی و نیاز روزانه به کربوهیدرات بستگی دارد.

برای بسیاری از افراد، یک هلوی کوچک یا متوسط می‌تواند بخشی از یک وعده یا میان‌وعده باشد. افرادی که کربوهیدرات مصرفی خود را محاسبه می‌کنند نیز باید کربوهیدرات موجود در هلو را در مجموع کربوهیدرات وعده غذایی یا میان‌وعده در نظر بگیرند.

هلو تازه، کنسروی یا خشک؛ کدام بهتر است؟

شکل مصرف هلو نیز اهمیت دارد:

هلو تازه: یکی از بهترین گزینه‌ها برای مصرف روزانه است؛ زیرا آب و فیبر طبیعی خود را حفظ کرده و معمولاً شکر افزوده ندارد.

هلوی کنسروی: این نوع هلو نیز می‌تواند در رژیم غذایی مناسب افراد مبتلا به دیابت قرار بگیرد. بهتر است انواعی را انتخاب کنید که در آب یا آب‌میوه خودشان بسته‌بندی شده‌اند و از انواع حاوی شربت غلیظ دوری کنید.
هلوی خشک: در فرایند خشک شدن، آب میوه از بین می‌رود و قند و کربوهیدرات آن در حجم کمتری متمرکز می‌شود. اگر هلوی خشک مصرف می‌کنید، مقدار آن را محدود نگه دارید و برچسب ارزش غذایی را از نظر میزان کربوهیدرات و شکر افزوده بررسی کنید.

اگر قند خون خود را مدیریت می‌کنید یا به دیابت مبتلا هستید، لزومی ندارد هلو را از رژیم غذایی خود حذف کنید. بهتر است هلو را به شکل کامل و در اندازه مناسب مصرف کنید و در صورت امکان آن را همراه با منابع پروتئین، چربی سالم یا فیبر مانند ماست یونانی، مغز‌ها و دانه‌ها بخورید.

در نهایت، مهم‌تر از حذف کامل هلو، توجه به اندازه وعده و مجموع کربوهیدرات مصرفی در طول روز است.

به گزارش آفتاب نیوز،

دکتر نسرین بابازاده متخصص داخلی و غدد درباره سبک زندگی، عدم تحرک و رژیم‌های غذایی نامناسب که باعث بیماری گوناگون از جمله دیابت می‌شود و یکی از چالش‌های مهم حوزه سلامت در سراسر دنیا است، گفت: دیابت تبدیل به یک معضل جهانی شده است. در حال حاضر در دنیا چیزی حدود ۵۰۰ میلیون بیمار دیابتی وجود دارد، یعنی از هر ۱۰ نفری که در کره زمین هستند، یک نفر آنها مبتلا به دیابت است. عدد، عدد زیادی است، به نظر می‌رسد طی ۲۰سال آینده این ۵۰۰ میلیون تبدیل به چیزی حدود ۷۰۰ تا ۷۵۰ میلیون بیمار دیابتی شود، که آمار بالایی است.

این متخصص در ادامه گفت: دیابت یک بیماری متابولیکی است، که قند خون بیمار به صورت مزمن بالاست و این بالا بودن قند خون بیمار در طول زمان، یک سری عوارضی را در بدن او ایجاد می‌کند؛ که مهم‌ترین این عوارض، عوارض قلبی و عروقی، کلیوی و چشمی است. اما در کنار این عوارض می‌تواند باعث آسیب به اعصاب محیطی شود. خیلی وقت‌ها بیماران دیابتی اگر دقت کرده باشید می‌گویند، پاهایمان حس ندارد یا گزگز یا درد شدید دارد در حدی که بیمار نتواند حتی شب‌ها بخوابد، اینها باعث ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن‌شان می‌شود.

ممکن است باعث ایجاد یک سری زخم‌ها در پاهایشان شود که در نهایت منجر به قطع عضو شود. دیابت بیماری است که شاید خیلی از وقت‌ها، بیماران آن را جدی نمی‌گیرند، اما در نهایت موقعی متوجه اهمیت این بیماری و درمان آن می‌شوند که عملا عوارض اتفاق افتاده است و دیگر در آن فاز، کار زیادی نمی‌شود برای این بیمار انجام داد.

مکانیزم دیابت در بدن

وی افزود: وقتی غذا می‌خوریم و قند خون ما بالا می‌رود از لوزالمعده یا همان پانکراس هورمون انسولین ترشح می‌شود، اگر به هرعلتی پانکراس نتواند انسولین ترشح کند یا نه، پانکراس انسولین را ترشح کند، اما سلول‌های بدن نسبت به این پانکراس مقاوم باشند در واقع انسولین نتواند روی آن سلول‌ها اثر بگذارد که بتوانند قند را از خون وارد سلول کنند، دیابت اتفاق می‌افتد.

عوامل موثر در ایجاد دیابت

بابازاده خاطر نشان کرد: چاقی، سبک زندگی بی‌تحرک، رژیم غذایی نامناسب و ژنتیک (خیلی نقش مهمی دارد)، نارسایی پانکراس یا لوزالمعده (به هر علتی که باشد)، یک سری از بیماری‌های خودایمنی (یعنی این‌که خود سیستم ایمنی بدن باعث آسیب به سلول‌های لوزالمعده می‌شود تا نتواند انسولین ترشح کند) و در نهایت یک سری از دارو‌ها می‌توانند قند خون فرد را بالا ببرند.

وی در ادامه می‌گوید: مهم‌ترین عاملی که می‌تواند نشان بدهد فرد در سال‌های آینده مبتلا به دیابت می‌شود یا نه، پیش دیابت بودن است افرادی که مبتلا به پیش دیابت هستند، سالانه چیزی حدود ۱۰ درصد این افراد تبدیل به بیماران دیابتی می‌شوند و در نهایت ۷۰ درصد بیمارانی که مبتلا به پیش دیابت هستند، تا آخر عمرشان به دیابت مبتلا می‌شوند. در ایران آماری که از افراد پیش دیابتی داریم، تقریبا ۲۵ درصد است، که باز عدد قابل ملاحظه‌ای است، یعنی تقریبا از هر چهار فردی که در ایران زندگی می‌کنند یک فرد مبتلا به پیش دیابت است.

پیش دیابت چیست؟

این متخصص در تعریف پیش دیابتی گفت: وضعیتی است، که قند خون فرد نرمال نیست، اما در حدی هم نیست که ما بخواهیم لفظ بیمار دیابتی را به این فرد اطلاق کنیم، چیزی ما بین این دو است. تشخیص پیش دیابت را ما بر اساس قند خون ناشتا، قند خون سه ماهه یا بر اساس تست تحمل گلوکز می‌گذاریم. در این تست، یک محلول شیرینی که حاوی ۷۵ گرم گلوکز است به مریض می‌دهیم تا بنوشد، دو ساعت بعد قند خون‌اش را چک می‌کنیم و بر اساس آن می‌توانیم بگوییم که فرد مبتلا سالم یا مبتلا به پیش‌دیابت است.

اهمیت شناسایی بیماران پیش دیابتی

وی در پایان تاکید کرد: به خاطر این که اگر در این مرحله بیمار شناسایی شود با یک سری از اقدامات می‌تواند قند خون‌اش را نرمال کند و احتمال ابتلا به دیابت را کم یا صفر کند. مسئله دومی که وجود دارد این است که مطالعاتی که طی سال‌های اخیر انجام شده است نشان داده است که یک سری از عوارض مثل بیماری‌های قلبی یا عروقی یا بیماری‌های کلیوی از زمانی که فرد مبتلا به دیابت می‌شود، شروع نمی‌شود از زمانی شروع می‌شود که فرد مبتلا به پیش دیابت است یعنی هنوز بیمار قندش به ۱۲۶ نرسیده، شاید یک قند معمولی‌تر در حد مثلا ۱۱۰ یا ۱۰۵ داشته باشد، اما از همان زمان آن روند تصلب شرایین فرد شروع شده است، پس شناسایی زود هنگام از این جهت هم اهمیت دارد.

 منبع: ایسنا

عرق برگ چنار؛ اکسیر گیاهی برای سلامت پوست، مو و کنترل قند خون

عرق برگ چنار یکی از نوشیدنی های گیاهی پرطرفدار در طب سنتی ایران است که از تقطیر برگ درخت چنار (Platanus orientalis) به دست می آید. این عرق گیاهی به دلیل خواص ضدالتهابی، آنتی اکسیدانی و تنظیم کنندگی قند خون، در سال های اخیر توجه بسیاری از مصرف کنندگان و پژوهشگران را به خود جلب کرده است. در این مقاله به بررسی جامع ماهیت، ترکیبات، خواص، روش مصرف و نکات ایمنی مرتبط با عرق برگ چنار می پردازیم. عرق برگ چنار چیست و چگونه تهیه می شود؟

عرق برگ چنار یک فرآورده ی گیاهی است که از فرآیند تقطیر برگ های تازه یا خشک درخت چنار به دست می آید. در این روش، برگ ها در دستگاه های سنتی یا صنعتی با بخار آب حرارت داده می شوند و ترکیبات فرار و محلول در آب گیاه همراه با بخار جدا شده و پس از سرد شدن، به صورت مایعی معطر و شفاف جمع آوری می گردد. این مایع همان عرق برگ چنار است که عصاره ی ملایمی از مواد مؤثره ی گیاه را در خود دارد و برخلاف عصاره های غلیظ، برای مصرف روزانه مناسب است.

درخت چنار یکی از درختان بومی منطقه ی مدیترانه و خاورمیانه است که در ایران نیز به وفور یافت می شود. برگ های پهن و پنجه ای این درخت از دیرباز در طب سنتی ایرانی و اروپایی برای درمان زخم ها، التهابات پوستی و مشکلات گوارشی مورد استفاده قرار می گرفته است. امروزه با توسعه ی دانش گیاه شناسی، ترکیبات فعال این برگ ها شناسایی شده و عرق آن به عنوان یک نوشیدنی سلامتی محور وارد بازار شده است. ترکیبات مؤثر و مکانیزم عمل

برگ چنار سرشار از ترکیبات فعال زیستی است که در عرق برگ چنار به نسبتی متعادل وجود دارند. مهم ترین این ترکیبات عبارتند از: فلاونوئیدها: آنتی اکسیدان های قوی مانند کوئرستین و روتین که به خنثی سازی رادیکال های آزاد کمک می کنند و از سلول ها در برابر آسیب اکسیداتیو محافظت می نمایند. تانن ها: ترکیبات فنولی با خاصیت قابض و ضدالتهاب که به بهبود زخم ها و کاهش ترشحات پوستی کمک می کنند. اسیدهای فنولیک: مانند اسید کلروژنیک که نقش مهمی در تنظیم قند خون و کاهش فشار خون دارند. موسیلاژها: ترکیبات لعابی که به آرام سازی دستگاه گوارش و تسکین تحریکات مخاطی کمک می کنند. ترکیبات فرار: شامل اسانس ها و الکل های ترپنی که خاصیت ضدعفونی کنندگی و آرام بخشی دارند.

این ترکیبات به صورت هم افزایی عمل می کنند و اثرات زیر را در بدن ایجاد می کنند. به همین دلیل، عرق برگ چنار یک نوشیدنی چندمنظوره محسوب می شود. خواص درمانی عرق برگ چنار

تحقیقات سنتی و برخی مطالعات نوین نشان می دهند که مصرف منظم عرق برگ چنار می تواند فواید زیادی برای سلامت بدن داشته باشد. در ادامه به مهم ترین خواص آن اشاره می کنیم. ۱. کنترل قند خون و کمک به دیابت

یکی از مشهورترین کاربردهای عرق برگ چنار، تأثیر آن بر کاهش قند خون است. مطالعات حیوانی نشان داده اند که عصاره ی برگ چنار می تواند سطح گلوکز خون را در موش های دیابتی به طور قابل توجهی کاهش دهد. این اثر عمدتاً به دلیل وجود اسید کلروژنیک و فلاونوئیدهاست که جذب گلوکز از روده را کند کرده و حساسیت سلول ها به انسولین را افزایش می دهند. مصرف عرق برگ چنار به عنوان یک درمان کمکی در کنار داروهای دیابت می تواند به کنترل بهتر قند خون کمک کند؛ اما هرگز نباید جایگزین داروهای تجویزی شود. ۲. سلامت پوست و التیام زخم ها

عرق برگ چنار به دلیل دارا بودن تانن و فلاونوئید، خاصیت ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی قوی دارد. مصرف موضعی یا خوراکی این عرق می تواند به بهبود اگزما، پسوریازیس، آکنه و التهابات پوستی کمک کند. همچنین استفاده از کمپرس عرق برگ چنار روی زخم های سطحی، سوختگی های خفیف و نیش حشرات، روند ترمیم پوست را تسریع کرده و از عفونت جلوگیری می کند. از دیرباز در طب سنتی آسیا، برگ له شده چنار را مستقیماً روی زخم می گذاشتند و امروزه عرق آن به صورت آماده نقش مشابهی دارد.

۳. تقویت مو و جلوگیری از ریزش

ماساژ پوست سر با عرق برگ چنار یکی از روش های سنتی برای تقویت ریشه ی مو و کاهش ریزش آن است. ترکیبات موسیلاژی و ضدالتهابی این عرق، فولیکول های مو را تغذیه کرده و با بهبود گردش خون در پوست سر، رشد مو را تحریک می کنند. علاوه بر این، خاصیت ضدقارچی عرق برگ چنار می تواند در درمان شوره سر و خارش پوست مفید باشد. برای نتیجه گیری بهتر، پیشنهاد می شود عرق برگ چنار را با کمی روغن نارگیل مخلوط کرده و هفته ای دو بار به پوست سر بمالید. ۴. آرام بخش دستگاه گوارش

نوشیدن یک استکان عرق برگ چنار بعد از غذا می تواند به هضم بهتر غذا کمک کرده و از نفخ، سوءهاضمه و درد معده بکاهد. موسیلاژهای موجود در این عرق یک لایه ی محافظ روی مخاط معده ایجاد می کنند و در نتیجه از تحریکات ناشی از اسید معده یا غذاهای تند جلوگیری می نمایند. همچنین خواص ضدالتهابی آن در کاهش علائم سندرم روده ی تحریک پذیر (IBS) مؤثر است. برخی درمانگران سنتی، عرق برگ چنار را برای درمان زخم معده نیز توصیه می کنند، اگرچه تحقیقات بیشتری در این زمینه لازم است. ۵. آنتی اکسیدان قوی و سم زدایی بدن

رادیکال های آزاد عامل اصلی پیری زودرس و بسیاری از بیماری های مزمن مانند سرطان و بیماری های قلبی هستند. عرق برگ چنار به دلیل غنی بودن از آنتی اکسیدان ها، به بدن کمک می کند تا این مولکول های مخرب را خنثی کند و فرآیند پیری سلولی را به تأخیر بیندازد. این عرق همچنین به دفع فلزات سنگین و سموم از طریق ادرار کمک کرده و عملکرد کبد و کلیه را بهبود می بخشد. به همین دلیل، مصرف آن در فصل های تغییر سال برای پاکسازی بدن توصیه می شود. ۶. سایر خواص کاهش تب: عرق برگ چنار به دلیل خاصیت تب بری در طب سنتی برای کاهش دمای بدن در بیماری های عفونی استفاده می شود. تسکین سرفه و گلودرد: غرغره کردن یا نوشیدن این عرق می تواند التهاب گلو را کاهش داده و سرفه های خشک را آرام کند. کنترل فشار خون: برخی تحقیقات نشان می دهند که مصرف منظم عرق برگ چنار می تواند به خاطر وجود ترکیبات نیتریک اکساید، به شل شدن عروق و کاهش فشار خون کمک کند. تقویت سیستم ایمنی: با افزایش فعالیت گلبول های سفید و مبارزه با میکروب ها، بدن را در برابر عفونت ها مقاوم تر می سازد. طریقه مصرف و دوز پیشنهادی

میزان مصرف عرق برگ چنار بسته به نوع فرآورده و هدف درمانی متفاوت است. به طور کلی، برای بزرگسالان، مصرف نصف لیوان تا یک لیوان (حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی لیتر) عرق برگ چنار در روز که به دو نوبت صبح و شب تقسیم می شود، توصیه می گردد. بهتر است عرق گیاهی رقیق نشده مصرف شود؛ اما اگر طعم آن برای شما گس است، می توانید آن را با کمی آب یا عسل مخلوط کنید.

نکته ی مهم: عرق برگ چنار یک مکمل گیاهی است و نباید به عنوان داروی اصلی برای درمان بیماری های جدی به کار رود. همچنین مصرف این عرق به صورت موضعی برای پوست و مو نیز بلامانع است؛ به شرطی که روی زخم باز استفاده نشود. موارد احتیاط و عوارض جانبی

اگرچه عرق برگ چنار به طور کلی ایمن و کم عارضه است، اما برخی افراد باید با احتیاط بیشتری آن را مصرف کنند:

زنان باردار و شیرده: به دلیل نبود اطلاعات کافی درباره ی ایمنی مصرف در این دوران، بهتر است از مصرف آن خودداری کنند یا با پزشک مشورت نمایند.

بیماران دیابتی: به این دلیل که عرق برگ چنار می تواند قند خون را کاهش دهد، در صورت مصرف همزمان با داروهای کاهنده ی قند، ممکن است افت قند خون (هیپوگلیسمی) رخ دهد. این افراد باید سطح قند خود را مرتباً چک کنند.

افراد دارای فشار خون پایین: مصرف زیاد این عرق ممکن است فشار خون را بیش از حد کاهش دهد و باعث سرگیجه شود.

آلرژی: افرادی که به گرده ی درخت چنار حساسیت دارند، ممکن است با مصرف عرق آن نیز واکنش آلرژیک نشان دهند. در صورت بروز خارش، تورم یا تنگی نفس، مصرف را قطع کرده و به پزشک مراجعه کنید. خرید و نگهداری عرق برگ چنار

هنگام خرید عرق برگ چنار، به این نکات توجه داشته باشید:

تولید خالص: از برندهایی خرید کنید که عرق گیاهی را بدون افزودنی، نگهدارنده یا شکر تولید کرده باشند. برچسب محصول باید ذکر کند که «عرق برگ چنار خالص» است.

بطری شیشه ای: عرق های گیاهی بهتر است در بطری های شیشه ای تیره نگهداری شوند تا از تخریب ترکیبات توسط نور جلوگیری شود.

تاریخ تولید و انقضا: عرق گیاهی عمر مفید محدودی دارد (معمولاً یک تا دو سال). از خرید محصولات تاریخ گذشته اجتناب کنید.

نگهداری: عرق برگ چنار را در جای خنک، خشک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کنید. پس از باز شدن درب، بهتر است در یخچال قرار گیرد و در مدت چند هفته مصرف شود.

شواهد علمی و تحقیقات

دانشمندان در پژوهش های متعددی خواص دارویی برگ چنار را بررسی کرده اند. یک مطالعه ی منتشر شده در مجله ی بین المللی علوم دارویی نشان داد که عصاره ی هیدروالکلی برگ چنار به طور معناداری سطح قند خون موش های دیابتی نوع ۲ را کاهش می دهد. مطالعه ی دیگری در دانشگاه علوم پزشکی تهران، اثر ضدالتهابی موضعی عصاره ی برگ چنار را بر تورم پوست او تأیید کرد و آن را با داروهای رایج ضدالتهاب غیراستروئیدی مقایسه نمود. اگرچه بیشتر این پژوهش ها در مدل های حیوانی انجام شده اند، اما نتایج امیدوارکننده ای دارند و لزوم انجام کارآزمایی های بالینی انسانی را نشان می دهند.

به طور کلی، عرق برگ چنار به عنوان یک روش سنتی با پایه ی علمی رو به رشد، می تواند بخشی از سبک زندگی سالم باشد؛ اما هرگز نباید درمان های استاندارد پزشکی را به تعویق بیندازد.