وقتی خدمات خانگی گران می‌شود؛ راهنمای هوشمندانه کاهش هزینه‌های منزل در ۱۴۰۵

عصر ایران: آب یکی از ضروری ترین نیازهای بدن انسان است و بدون آن، عملکرد طبیعی سلول ها و اندام ها مختل می شود. با این حال، این تصور که هرچه آب بیشتری بنوشیم، سالم تر خواهیم بود همیشه درست نیست. در شرایط خاص، مصرف مقدار زیادی آب در مدت کوتاه می تواند تعادل آب و املاح بدن را بر هم بزند و حتی به یک وضعیت خطرناک پزشکی منجر شود؛ شرایطی که به آن «مسمومیت با آب» یا هیپوناترمی ناشی از مصرف بیش از حد مایعات گفته می شود.

مسمومیت با آب زمانی اتفاق می افتد که میزان آبی که وارد بدن می شود از توانایی بدن برای دفع آن بیشتر باشد. در چنین شرایطی، آب اضافی می تواند غلظت سدیم خون را کاهش دهد. سدیم یکی از مهم ترین الکترولیت های بدن است و در تنظیم میزان آب موجود در داخل و خارج سلول ها، عملکرد اعصاب و فعالیت عضلات نقش دارد. وقتی غلظت سدیم خون به کمتر از 135 میلی مول در لیتر برسد، وضعیت هیپوناترمی ایجاد شده است.

مشکل اصلی زمانی آغاز می شود که کاهش سدیم به سرعت اتفاق بیفتد. با رقیق شدن سدیم خون، آب به سمت داخل سلول ها حرکت می کند و باعث تورم آن ها می شود. این اتفاق در مغز اهمیت بیشتری دارد، زیرا مغز داخل فضای بسته جمجمه قرار گرفته و افزایش حجم سلول های مغزی می تواند فشار داخل جمجمه را بالا ببرد. در موارد شدید، همین فرآیند ممکن است به اختلال عملکرد مغز، تشنج، کما و حتی مرگ منجر شود. چه زمانی نوشیدن آب خطرناک می شود؟

نکته مهم این است که نمی توان یک عدد مشخص را برای همه افراد به عنوان «مقدار کشنده آب» یا حتی «حد مجاز آب در روز» تعیین کرد. سرعت نوشیدن، وزن بدن، میزان فعالیت، مقدار تعریق، دمای محیط، عملکرد کلیه ها و برخی بیماری ها و داروها همگی در این موضوع نقش دارند.

برای مثال، نوشیدن چند لیتر آب در طول یک روز با نوشیدن همان مقدار آب طی چند ساعت تفاوت زیادی دارد. کلیه های یک فرد سالم توانایی دفع آب اضافی را دارند، اما این توانایی محدود است و اگر مقدار زیادی آب در مدت کوتاه وارد بدن شود، ممکن است کلیه ها نتوانند به اندازه کافی سریع آن را دفع کنند.

به همین دلیل، مسمومیت با آب در زندگی روزمره فرد سالم اتفاقی نسبتا نادر است و صرف اینکه کسی در یک روز آب زیادی نوشیده باشد، به معنی مسمومیت نیست. موارد جدی تر معمولا در شرایطی دیده می شوند که فرد در مدت کوتاهی مقدار زیادی مایع مصرف کرده یا به دلیل بیماری و مصرف برخی داروها توانایی تنظیم آب و سدیم بدن در او مختل شده است.

علائم اولیه مسمومیت با آب می تواند شامل سردرد، تهوع، استفراغ، احساس ضعف، گرفتگی عضلات، خواب آلودگی و تغییر وضعیت ذهنی باشد. اگر کاهش سدیم شدید شود، علائم عصبی مانند گیجی، اختلال هوشیاری و تشنج ممکن است ظاهر شود. در موارد بسیار شدید، تورم مغز می تواند به کما و مرگ منجر شود. چرا ورزشکاران در معرض خطر قرار می گیرند؟

یکی از موقعیت هایی که موارد هیپوناترمی در آن مورد توجه قرار گرفته، ورزش های استقامتی مانند ماراتن است. ورزشکار در طول فعالیت طولانی مدت مقدار زیادی آب و الکترولیت از طریق تعریق از دست می دهد و طبیعی است که برای جلوگیری از کم آبی بدن به سراغ نوشیدن مایعات برود. مشکل زمانی ایجاد می شود که ترس از کم آبی باعث شود فرد بیش از نیاز بدن و با سرعت زیاد آب بنوشد.

در چنین شرایطی، ممکن است مقدار آب موجود در بدن افزایش پیدا کند، در حالی که غلظت سدیم خون کاهش می یابد. به همین دلیل، متخصصان دیگر توصیه نمی کنند که ورزشکاران صرفا بر اساس یک عدد ثابت و بدون توجه به شرایط بدن، مقدار زیادی آب مصرف کنند.

البته این موضوع فقط به ورزشکاران محدود نمی شود. افرادی که به بیماری های کلیوی، قلبی یا کبدی مبتلا هستند نیز ممکن است در تنظیم آب و سدیم بدن مشکل بیشتری داشته باشند. برخی داروها نیز می توانند تعادل آب و سدیم را تغییر دهند. در این افراد، میزان مناسب مصرف مایعات باید متناسب با شرایط پزشکی آن ها تعیین شود. آیا 8 لیوان آب در روز واقعا ضروری است؟

توصیه معروف «8 لیوان آب در روز» را نمی توان یک قانون پزشکی قطعی دانست. نیاز بدن به مایعات در افراد مختلف متفاوت است و حتی برای یک فرد نیز ممکن است از روزی به روز دیگر تغییر کند. آب موجود در غذاها و سایر نوشیدنی ها نیز بخشی از نیاز روزانه بدن را تامین می کند.

برای نمونه، National Academies میزان کل دریافت آب روزانه را حدود 3.7 لیتر برای مردان و 2.7 لیتر برای زنان در شرایط معمول به عنوان مقدار کافی گزارش کرده است، اما این اعداد شامل آب موجود در مواد غذایی و سایر نوشیدنی ها نیز می شوند و به این معنی نیستند که همه افراد باید دقیقا همین مقدار آب خالص بنوشند.

در بیشتر افراد سالم، تشنگی یکی از راهنماهای طبیعی بدن برای دریافت مایعات است. رنگ ادرار نیز می تواند اطلاعاتی کلی درباره وضعیت آب بدن بدهد، هرچند نباید آن را به تنهایی معیار تشخیص کم آبی یا پرآبی قرار داد. آیا نوشیدن 3 یا 4 لیتر آب خطرناک است؟

پاسخ به این سوال به شرایط بستگی دارد. نوشیدن 3 یا 4 لیتر آب در طول یک روز لزوما به معنی مسمومیت با آب نیست و برای برخی افراد، به ویژه در شرایط گرما و فعالیت بدنی، دریافت مایعات می تواند بیشتر از حالت معمول باشد.

اما اگر همین مقدار در مدت بسیار کوتاهی نوشیده شود، شرایط کاملا متفاوت است. به همین دلیل نمی توان یک عدد ثابت را به عنوان مرز قطعی خطر برای همه انسان ها تعیین کرد.

در واقع، آنچه اهمیت دارد فقط «چقدر آب نوشیده شده» نیست؛ بلکه باید پرسید «این مقدار آب در چه مدتی و توسط چه فردی نوشیده شده است؟» چه زمانی باید نگران شد؟

اگر فردی پس از نوشیدن مقدار زیادی آب در مدت کوتاه دچار سردرد شدید، تهوع و استفراغ، گیجی، خواب آلودگی غیرعادی، تغییر رفتار، اختلال هوشیاری یا تشنج شود، نباید این علائم را ساده تلقی کرد. کاهش شدید و سریع سدیم خون می تواند یک وضعیت اورژانسی باشد و تشخیص آن با آزمایش خون انجام می شود.

در چنین شرایطی، نوشیدن آب بیشتر برای «جبران کم آبی» می تواند وضعیت را بدتر کند. همچنین نباید فرد به صورت خودسرانه برای جبران کاهش سدیم مقدار زیادی نمک مصرف کند. درمان هیپوناترمی به علت و شدت آن بستگی دارد و در موارد شدید نیازمند درمان پزشکی و پایش دقیق سطح سدیم است.

در نهایت، پیام این ماجرا این نیست که باید از نوشیدن آب ترسید. بدن انسان برای ادامه حیات به آب نیاز دارد و کم آبی نیز می تواند خطرناک باشد. نکته اصلی این است که نوشیدن آب بیشتر همیشه به معنای سلامت بیشتر نیست. برای بیشتر افراد سالم، دریافت مایعات در طول روز و بر اساس نیاز بدن، همراه با پرهیز از نوشیدن اجباری حجم بسیار زیادی آب در مدت کوتاه، رویکرد منطقی تری است.

آب زمانی می تواند خطرناک شود که تعادل آن با توانایی بدن برای دفع آب و تنظیم الکترولیت ها به هم بخورد؛ اتفاقی نادر، اما واقعی که در شرایط خاص حتی می تواند جان انسان را تهدید کند.

علی شریعتی، عضو اتاق بازرگانی در گفت‌و‌گو با ایلنا و در پاسخ به این سوال که «آیا قطع مبادلات تجاری کشورمان با امارات در جنگ اخیر تاثیری بر تجارت کشور داشته است یا خیر؟» گفت: امارات جزو ۳ شریک اول تجاری ماست، زیرا از دیرباز به‌واسطه امکانات بندری و سهولت دسترسی، هابی برای واردات کالا به ایران و صادرات مجدد از کشور بوده است؛ اما پس از جنگ اخیر و شرایط خاص تنگه هرمز، این نقش را از دست داده و دیگر مبدایی برای ورود و خروج کالا‌های ما در جنگ نبوده است.

استقرار برخی از تراستی‌ها قبل از جنگ در امارات

این عضو اتاق بازرگانی، بُعد دوم اهمیت امارات برای ایران را در سهولت بحث‌های مالی در تجارت دانست و گفت: امارات نسبت به کشور‌های همسایه و به‌ویژه در کشور‌های حوزه خلیج فارس، همیشه در بحث‌های مالی روند بسیار مطلوب‌تری داشته و به همین دلیل، تجارت با این کشور راحت‌تر انجام می‌شده است.

شریعتی ادامه داد: به همین دلیل، بسیاری از تراستی‌ها و شرکت‌های کاغذی ایرانی که تحریم را دور می‌زدند، پیش از جنگ اخیر در دبی مستقر بودند.

دبی دیگر بهشت سرمایه‌گذاران نیست

این عضو اتاق بازرگانی به ابتدای جنگ اخیر اشاره کرد و گفت: امارات در ابتدای جنگ اخیر، با تعطیلی بیمارستان و باشگاه ایرانی‌های ساکن در این کشور و سپس، اخراج ایرانی‌هایی که در این کشور مستقر بودند یا لغو ویزای توریستی، نشان داد که در کدام سمت ایستاده است.

شریعتی افزود: این کار موجب شده که آسیب بزرگی به بازار ملک در دبی وارد شود. بازار ملک در دبی دوباره در حال نزدیک شدن به رکودی است که پیش از این در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ در این کشور تجربه شده بود.

به گفته وی، لجبازی امارات با ایرانیان در جنگ اخیر باعث شد که بسیاری از سرمایه‌گذاران خارجی که در این کشور بودند، ترسیدند و سرمایه خود را خارج کردند. بدین ترتیب، این کشور شعار خود را که «دبی بهشت سرمایه‌گذاری است» به سخره گرفت و دود این اقدامات، اول به چشم خود این کشور می‌رود.

فروش املاک ایرانیان مقیم امارات مشروط شد

این عضو اتاق بازرگانی با اشاره به مشکل ورود ایرانیان به امارات، گفت: بسیاری از ایرانیانی که اقامت کاری امارات را دارند، هنوز نمی‌توانند به این کشور سفر کنند و ایرانیانی که قادر به ورود به کشور هستند، یا از قبل ویزای طلایی دارند یا با پاسپورت کشور‌های دیگر به این کشور سفر می‌کنند.

شریعتی ادامه داد: در حال حاضر امارات قانونی را وضع کرده است برای شهروندان حدود ۱۵ کشور که در این کشور اقامت دارند و ایران نیز جزو این کشورهاست، به این معنا که اگر ایرانیان مقیم امارات بخواهند ملک خود را بفروشند اداره امنیت و فروش این کشور ابتدا باید اجازه این کار را بدهد.

وی ادامه داد: امارات اشتباه اول خود را در مورد لغو اقامت ایرانیان انجام داد و حالا با این اشتباه دوم، که همین چند روز گذشته کرده چاقو را محکم‌تر به خودش زده است، زیرا بازار ۲۵۰ میلیارد دلاری ملک قطعا لطمه شدیدی به دلیل این اقدامات احساسی خواهد خورد.

بهانه جدید تراستی‌ها برای بازنگرداندن پول نفت به کشور

این عضو اتاق بازرگانی گفت: تراستی‌هایی که در آنجا مقیم بودند از چند ماه قبل با توجه به اتفاقات اخیر، پول خود را جابه‌جا کرده و از این کشور رفته بودند؛ ولی تراستی‌هایی که می‌خواهند این پول را به کشور برنگردانند، بهانه‌ای پیدا کردند وگرنه خیلی وقت بود که تجارت و مبادلات مالی ما با امارات بسته شده بود.

شریعتی افزود: نکته مهم در مورد بانک‌های ایرانی است که در شعبه امارات خود، حجم زیادی سپرده و اندوخته داشتند و کار می‌کردند. در این مورد وزیر اقتصاد باید شفاف‌سازی کند که چه اتفاقی برای فعالیت این بانک‌ها افتاده است.

وی با تاکید بر اینکه قطع مبادلات تجاری با این کشور تاثیر زیادی ندارد، گفت: مبادلات مالی چند ماه بود که بسته شده بود، فقط امیدوارم قانون جدید باعث مسدودی منابع ایران در این کشور نشود، زیرا اگر امارات بخواهد به این بهانه پول‌های ایرانیان، تراستی‌های ایرانی یا بانک‌های ایرانی را بلوکه کند، این پول ممکن است عدد بزرگی باشد. انتهای پیام/

صفحه سیاست-

نیلوفر مولایی در خصوص طرح مقابله با نفوذ گفت : در حالی که برخی از نمایندگان، کارشناسان سیاسی و حتی دولت صریحا با «طرح مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه در کشور» مخالفت کرده‌اند، برخی دیگر از نمایندگان از آن دفاع کرده و معتقدند باید برای مسئله نفوذ جرم‌انگاری می‌شد.  همانند، حسینعلی حاجی‌دلیگانی، نماینده شاهین‌شهر در مجلس دوازدهم، در گفت‌وگویی با خبرگزاری خبرآنلاین، درباره انتقادها نسبت به این طرح و مخالفت دولت با آن، اظهار کرد: تصور می‌کنم مخالفت‌هایی که نسبت به این طرح مطرح شده، ناشی از عدم مطالعه دقیق طرح و عدم استماع به توضیحاتی است که طراحان درباره آن ارائه کرده‌اند. اگر هر کدام از دوستانی که به هر حال فکر می‌کنند این طرح به ضرر کشور است یا آزادی‌های عمومی را کاهش می‌دهد، با طراحان این موضوع یا دستگاه‌هایی که بیشتر به آن‌ها مربوط می‌شود صحبت کنند، این ابهامات رفع خواهد شد.

نماینده شاهین‌شهر در مجلس با بیان اینکه من خودم که طرح را مطالعه کردم، دیدم که یک کار ضروری برای کشور است؛ گفت: کمااینکه قوانینی سخت‌تر از این را کشورهایی که خودشان را مهد آزادی می‌دانند، رعایت می‌کنند؛ از جمله در خود آمریکا که قانونی در این زمینه بالغ بر ۸۰ سال پیش در آنجا مصوب شده و در انگلستان و فرانسه نیز چنین قوانینی وجود دارد. عمده اتفاق در گذشته افتاده و بنابراین یک جهت‌گیری هم که این قانون دارد، شفافیت است. شفافیت به نظر من برای افراد مشکلی ایجاد نمی‌کند. نفوذ علیه همه منافع ملی کشور است و لازم بود که برای آن جرم‌انگاری شود

نایب رئیس کمیسیون اصل نود مجلس در پاسخ به این سوال که آیا این طرح قابلیت مقابله با نفوذ را دارد، گفت: هرکسی که ایران وطن دوست باشد، با نفوذ مخالف است. نفوذ مسئله‌ای مربوط به سلیقه یا جریان سیاسی خاص نیست. نفوذ علیه همه منافع ملی کشور است و لازم بود که برای آن جرم‌انگاری شود. ما پیش از این در قوانین، چنین موضوعی را جرم‌انگاری نکرده بودیم و چون جرم‌انگاری نشده بود، در اتفاقات مربوط به جنگ دوم و سوم نیز سوژه‌های خیلی روشن و شفافی آمدند و با نفوذشان یک‌سری کارهایی در داخل کشور کردند.

این نماینده مجلس افزود: اینکه برخی فرماندهان ما، مسئولان کشور و دانشمندان هسته‌ای به شهادت رسیدند، از مسیر نفوذ است. همین حالا وقتی گزارش این‌ها را به قوه قضاییه ارائه می‌کنیم، می‌گویند که قانون مشخصی برای برخورد با آن‌ها نداریم. بنابراین این قانون، جدای از تعاریف و مباحثی که دارد، برای کسانی که علیه منافع کشور اقدام می‌کنند، جرم‌انگاری کرده است.

وی در پاسخ به پرسشی درباره نحوه مقابله با نفوذ از طریق فیلترشکن‌ها، آی‌دی‌ها و هوش مصنوعی، به روند بررسی طرح صیانت نیز اشاره کرد و گفت: این یک بحث جدایی است و در ۶ طرحی که به عنوان مدیریت بر فضای مجازی از قبل مطرح بوده، در کمیسیون صنایع بود و یک کمیسیون مشترک هم به ریاست مصطفی طاهری نماینده محترم زنجان شکل گرفت. چند روز پیش که با ایشان صحبت کردم، گفتند که ما جلساتمان را برگزار کرده‌ایم و طرحمان خیلی خوب پیش رفته و به‌زودی گزارش آن را به صحن بارگذاری می‌کنند تا پیشنهادات روی آن بارگذاری شود و به صحن مجلس بیاید. نقش مشاور قالیباف در تدوین طرح مقابله با نفوذ

نماینده شاهین‌شهر در مجلس درباره اینکه طراحان طرح مقابله با نفوذ چه کسانی هستند، بیان کرد: امضای خیلی از نمایندگان پای این طرح است و خودم هم آن را امضا کرده‌ام اما سرلیست طراح آن، آقای روح‌الله نجابت است.

نایب رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس درباره ادعای یک نماینده مجلس مبنی بر نقش مشاور قالیباف در مرکز پژوهش‌ها در تدوین این طرح گفت: در هر طرحی که مطرح می‌شود، یکی دو نفر از مرکز پژوهش‌ها می‌آیند و از بخش کارشناسی، نقطه‌نظراتشان را بیان می‌کنند. من اتفاقاً گزارش را دنبال کردم. آقای محبی به‌عنوان نماینده مرکز پژوهش‌ها هنگام بررسی و تصویب گزارش حضور داشتند.  بعید می‌دانم دولت با طرح مقابله با نفوذ مخالفت کرده باشد

حاجی‌دلیگانی در ادامه درباره مخالفت رسمی دولت با این طرح و احتمال اجرایی شدن آن گفت: بعید می‌دانم دولت مخالفت کرده باشد. شاید در برخی بخش‌ها نقطه‌نظراتی داشته باشد که آن‌ها قابل استفاده و قابل بررسی است.

وی ادامه داد: همین حالا من صبح هم دیدم که نماینده دولت، آقای درویشی، معاون حقوقی رئیس‌جمهور، آمدند تا به‌عنوان دولت صحبت کنند. آقای دلخوش هم درباره پیشنهاداتی که مطرح است، صحبت کردند. بنابراین اگر جایی هم ابهامی باشد، مشکلی ندارد؛ چه نماینده دولت و چه همکاران نماینده، اگر پیشنهادی داشته باشند، این می‌تواند آن ماده را مجدداً با حضور نماینده دولت و نمایندگان عضو کمیسیون امنیت بررسی کند و مجدد به صحن ارائه شود.