بحران‌ها در سکوت متولد می‌شوند

بحران‌ها معمولاً آن‌گونه که تصور می‌کنیم ناگهانی از راه نمی‌رسند؛ آن‌ها در سکوت و در دل بی‌توجهی‌های روزمره شکل می‌گیرند. از فرسودگی روانی و روابط آسیب‌دیده گرفته تا مسائل اجتماعی و شهری، نشانه‌های هشداردهنده اغلب مدت‌ها پیش از وقوع فاجعه ظاهر می‌شوند، اما انسان‌ها ترجیح می‌دهند تا زمان واقعی شدن درد، آن‌ها را نادیده بگیرند. شاید به همین دلیل است که جوامع در درمان پیامدها موفق‌تر از پیشگیری از بحران‌ها عمل می‌کنند.