حسین مقیسه در جهان صنعت نوشت: در روزگاری که اقتصاد ایران زیر سایه سنگینترین تحریمهای بینالمللی و محدودیتهای ساختاری و شرایط پساجنگ نفس میکشد، تداوم تولید روزانه بیش از ۲۰۰۰دستگاه خودرو در ایرانخودرو و حدود بار تیراژ ۶۳درصد از تولید داخل کشور، نه یک آمار ساده بلکه صیانت از اشتغال صدهاهزار کارگر و مهندس ایرانی در سختترین شرایط ممکن است اما پارادوکس تلخ اینجاست: درست در زمانی که بخشخصوصی و مدیریت جدید تلاش میکنند این پیکر نیمهجان را از لبه پرتگاه زیان انباشته نجات دهند، برخی رسانهها با انتشار گزارشهای پیدرپی و بهظاهر افشاگرانه، نه علائم بیماری بلکه داروی درمان را نشانه گرفتهاند. این نوشتار تلاش میکند فراتر از هیاهوهای ژورنالیستی، با تکیه بر دادههای مستند، ریشه این روایتسازی معیوب را واکاوی کند.
