صعود بازیکنان تنیس روی میز ایران در رنکینگ جهانی

به گزارش خبرنگار ورزشی برنا، اگر قرار باشد مسیر بنیامین فرجی را تنها با تعداد مدال‌هایش اندازه بگیریم، بخش مهمی از داستان او را از دست داده‌ایم. اتفاق مهم درباره این بازیکن ۱۶ ساله، فقط برنز مالمو یا مدال‌هایی که پیش از آن به دست آورده نیست؛ مسئله اصلی این است که فرجی خیلی زودتر از سن معمول، خود را وارد رقابت با بازیکنانی کرده که سال‌ها تجربه حضور در بالاترین سطح تنیس روی میز جهان را دارند.

در اسمش جوانان اروپا در مالمو، فرجی در رده زیر ۱۹ سال به میدان رفت و در مسیر رسیدن به نیمه‌نهایی از فرانچسکو ترویزان ایتالیایی، آنتوان نوآرو فرانسوی، دومینیکاس ساموئلیوس دانمارکی، هونگ چه‌ین از چین‌تایپه و تیاگو آبیودون پرتغالی عبور کرد. پنج پیروزی متوالی او را به جمع چهار بازیکن پایانی رساند. جایی که در یک مسابقه نزدیک و هفت‌گیمه، با نتیجه ۴ بر ۳ مقابل ریوسه‌ای کاواکامی از ژاپن شکست خورد و به مدال برنز رسید. این مدال، نخستین مدال ایران در اسمش جوانان اروپا بود.

اما شاید مهم‌تر از خود مدال، تصویری باشد که این مسابقات از فرجی ارائه کرد. او در شرایطی در یک تورنمنت زیر ۱۹ سال تا نیمه‌نهایی پیش رفت که هنوز از نظر سنی در ابتدای این رده قرار دارد. چنین عملکردی نشان می‌دهد که فرجی برای موفقیت در رده‌های پایه صرفاً به اختلاف سنی یا تجربه بیشتر متکی نیست؛ او توانایی رقابت فنی با بازیکنان بزرگ‌تر را پیدا کرده است.

این ویژگی البته در مالمو برای نخستین بار دیده نشد.

نام بنیامین فرجی از سال ۲۰۲۴ جدی‌تر در سطح بین‌المللی مطرح شد. زمانی که در ۱۴ سالگی در مسابقات قهرمانی آسیا مقابل وانگ چوچین، ستاره سرشناس چین، به پیروزی رسید. همان سال، فرجی در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان نیز به مدال برنز رسید،مدالی که به عنوان نخستین برنز انفرادی ایران در این رقابت‌ها ثبت شد.

فرجی در سال ۲۰۲۵ نیز نشان داد موفقیتش مقابل یک ستاره بزرگسال اتفاقی نبوده است. او در مسابقات قهرمانی آسیا برابر لین شی‌دونگ، یکی دیگر از چهره‌های مطرح تنیس روی میز چین، به پیروزی رسید و بار دیگر توجه‌ها را به خود جلب کرد.در بازی‌های آسیایی جوانان بحرین نیز فرجی به مدال برنز انفرادی رسید.

وجه مشترک این نتایج را باید در نوع بازی فرجی جست‌وجو کرد. او بازیکنی نیست که صرفاً منتظر اشتباه حریف بماند. تلاش برای در اختیار گرفتن ابتکار عمل، بازی رو به جلو و تمایل به تحمیل ریتم مسابقه از ویژگی‌هایی است که باعث شده فرجی بتواند مقابل بازیکنان باتجربه‌تر نیز وارد نبردی برابر شود.

البته این مسیر بدون نقص نیست. بازی در بالاترین سطح تنیس روی میز به جز کیفیت ضربات، نیازمند مدیریت جزئیات است؛ از تصمیم‌گیری در چند امتیاز پایانی گرفته تا کنترل فشار روانی، تغییر تاکتیک در جریان مسابقه و حفظ کیفیت بازی زمانی که حریف ریتم اولیه را از بین می‌برد.

نیمه‌نهایی مالمو دقیقا از همین زاویه قابل بررسی است. فرجی تا گیم هفتم برابر کاواکامی پیش رفت و در نهایت شکست خورد. بنابراین فاصله او با فینال نه یک اختلاف بزرگ، بلکه مجموعه‌ای از جزئیات در یک مسابقه نزدیک بود. همین مسابقه می‌تواند برای فرجی بیش از یک شکست، یک تجربه فنی مهم باشد.

نکته امیدوارکننده برای تنیس روی میز ایران این است که این تجربه‌ها در سن ۱۶ سالگی به دست می‌آیند. فرجی هنوز در مرحله‌ای از دوران حرفه‌ای خود قرار دارد که می‌تواند بخش‌های مختلف بازی‌اش را تکمیل کند؛ از ثبات بیشتر در مسابقات بزرگسالان تا افزایش تجربه تاکتیکی و توانایی مدیریت مسابقات طولانی و پرفشار.

در واقع، شاید بهتر باشد مدال برنز مالمو را نه به عنوان مقصد، بلکه به عنوان یکی از ایستگاه‌های مسیر فرجی ببینیم. او پیش از این مقابل وانگ چوچین و لین شی‌دونگ برنده شده، در نوجوانان جهان مدال گرفته، در بازی‌های آسیایی جوانان روی سکو رفته و حالا در اروپا نیز در رده‌ای بالاتر از سن واقعی خود به نیمه‌نهایی رسیده است.

برای تنیس روی میز ایران، ارزش این مسیر در همین نکته خلاصه می‌شود. فرجی دیگر صرفاً یک استعداد آینده‌دار نیست که باید منتظر رسیدن روزهای بزرگش ماند. او همین حالا در حال ساختن تجربه‌ای است که می‌تواند پایه دوران بزرگسالانش باشد و شاید تا ۲۰ سال آینده بشود روی این قهرمان حساب کرد.

مدال مالمو یک برنز است، اما پیامی که پشت آن قرار دارد بزرگ‌تر از رنگ مدال است. اینکه تنیس روی میز ایران بازیکنی ۱۶ ساله دارد که از رقابت با هم‌نسلان خود عبور کرده و حالا در حال نزدیک شدن به سطحی است که نام‌های بزرگسال جهان در آن حضور دارند.

انتهای پیام/

به گزارش "ورزش سه"، رقابت‌های پرزیدنت‌کاپ پاکستان در بخش‌های مختلف برگزار شد و نمایندگان ایران در هر سه بخش این مسابقات عملکردی درخشان داشتند و با کسب مدال‌های متعدد، یکی از موفق‌ترین حضورهای خود در این رویداد را رقم زدند.

در بخش کیوروگی، تیم ملی تکواندو ایران در ۱۶ وزن زنان و مردان موفق به کسب ۱۶ مدال شد و با ۷ مدال طلا، یک نقره و ۸ برنز، عنوان قهرمانی هشتمین دوره پرزیدنت‌کاپ آسیا را از آن خود کرد. ابوالفضل زندی، نسترن ولی‌زاده، رادین زینالی، حنا زرین‌کمر، آرین سلیمی، مهدی حاجی موسایی و دانیال بزرگی مدال‌های طلای ایران را به دست آوردند. شاپرک نجفی نیز صاحب مدال نقره شد و امیرسینا بختیاری، یلدا ولی‌نژاد، فاطمه احمدی، ساغر مرادی، ساینا کریمی، ناهید کیانی، سارا صوفی و محمدحسین یزدانی هشت مدال برنز ایران را کسب کردند. 

هدایت تیم ملی مردان بر عهده پیام خانلرخانی و تیم ملی زنان بر عهده مهروز ساعی بود. این دو مربی در پایان مسابقات عناوین بهترین سرمربی مردان و زنان را به دست آوردند‌.

در بخش پومسه، نمایندگان ایران در دو بخش استاندارد و ابداعی موفق به کسب ۷ مدال شدند. در بخش استاندارد، یاسمن لیموچی به مدال طلا رسید، مرتضی زنده‌دل مدال نقره را به دست آورد و مبینا شریفی‌ماهر نیز صاحب مدال برنز شد. در بخش ابداعی پومسه نیز هر چهار نماینده ایران موفق به کسب مدال شدند. یاسین اکبری و یاسمن لیموچی دو مدال نقره ایران را به دست آوردند و مرتضی زنده‌دل و مبینا شریفی‌ماهر نیز صاحب دو مدال برنز شدند. بدین ترتیب پرونده پومسه ایران در پرزیدنت‌کاپ پاکستان با یک مدال طلا، سه نقره و سه برنز بسته شد. هدایت تیم ملی پومسه مردان بر عهده حسین بهشتی و تیم ملی زنان بر عهده نگار ملا مددخانی بود.

در بخش پاراتکواندو نیز ملی‌پوشان ایران نمایش موفقی داشتند و با کسب ۱۳ مدال شامل ۵ طلا، ۳ نقره و ۵ برنز به کار خود پایان دادند. آیلار جامی، محمدطاها حسن‌پور، مریم عبدالله‌پور، امیرحسین علیزاده و امیرمحمد حقیقت‌شناس مدال‌های طلای ایران را به دست آوردند. در بخش مدال‌های نقره، زهرا رحیمی، حامد حق‌شناس و مرضیه نصراللهی روی سکوی دوم ایستادند. همچنین زهرا سلطانی، رزا ابراهیمی، علیرضا بخت، پریماه تورانی و امیر جودی صاحب مدال برنز شدند. هدایت تیم ملی پاراتکواندو زنان بر عهده عاطفه کشاورز و تیم ملی مردان بر عهده مهدی احمدی بود.

به این ترتیب، کاروان تکواندو ایران در مجموع سه بخش کیوروگی، پومسه و پاراتکواندو با کسب ۱۳ مدال طلا، ۷ مدال نقره و ۱۶ مدال برنز و مجموع ۳۶ مدال، پرزیدنت‌کاپ پاکستان را با رهاوردی درخشان به پایان رساند.

هشتمین دوره پرزیدنت‌کاپ پاکستان از روز دوشنبه در شهر لاهور آغاز شد و پس از پنج روز جمعه به پایان رسید‌.