احتمال وتو شدن قرارداد ستاره افغانستان در لیگ ایران

به گزارش ورزش سه، مارکوس رشفورد تصور می‌کرد در بارسلونا فرصت شروعی دوباره برای دوران حرفه‌ای‌اش پیدا کرده ، اما حالا باید داستانش را از همان جایی ادامه دهد که سال‌ها پیش آغاز شده بود؛ منچستریونایتد.

بازگشت رشفورد به اولدترافورد در نگاه اول می‌توانست شبیه یک شکست بزرگ برای این مهاجم انگلیسی باشد. او در دوره حضور روبن آموریم شرایط بسیار دشواری را پشت سر گذاشت و حتی از فهرست تیم کنار گذاشته شد. با این حال، اتفاقات ماه‌های اخیر باعث شده بازگشت او به منچستر لزوما به معنای پایان یک رویا نباشد؛ بلکه شاید آغاز دوباره یک رویا باشد.

رشفورد در بارسلونا توانست بار دیگر توانایی‌هایش را به نمایش بگذارد و حالا، برخلاف تصور اولیه، با دست خالی به منچستر برنگشته است.

رشفورد در بارسلونا فصل موفقی را پشت سر گذاشت. او در 49 بازی، 14 گل به ثمر رساند و 14 پاس گل داد و یکی از خاطره‌انگیزترین لحظاتش ضربه آزاد تماشایی‌ مقابل رئال مادرید در ال‌کلاسیکویی بود که برای قهرمانی لالیگا اهمیت زیادی داشت. همین عملکرد باعث شد رشفورد امیدوار باشد بتواند برای همیشه در کاتالونیا بماند. مهاجم انگلیسی حتی به صورت علنی علاقه‌اش برای ادامه حضور در بارسلونا را اعلام کرده بود.

اما در نهایت بارسلونا تصمیم گرفت بند خرید 30 میلیون یورویی او را فعال نکند و به سراغ گزینه‌های دیگری از جمله آنتونی گوردون برود. تصمیمی که قبول کردنش طبیعتا برای رشفورد آسان نبود. بازیکنی که دوباره خودش را پیدا کرده بود، حالا باید به انگلیس برمی‌گشت و با آینده‌ای نامعلوم روبه‌رو می‌شد. اما او ظاهرا تصمیم گرفته تسلیم نشود.

تغییر رفتار رشفورد در یونایتد

بر اساس گزارش "دیلی میل"، رشفورد 28 ساله از زمان بازگشت به تمرینات منچستریونایتد در 9 آگوست، با رفتار و میزان تعهدش مدیران باشگاه را تحت تأثیر قرار داده است.

او پیش از بازگشت به تمرینات، با مایکل کریک، سرمربی منچستریونایتد، صحبت‌هایی داشت و گفته می‌شود شرایط جدیدش را به طور کامل پذیرفته و با جدیت زیادی در تمرینات کار می‌کند. رشفورد همچنین تلاش کرده ارتباط بیشتری با بازیکنان جوان باشگاه داشته باشد. او به جی‌جی گابریل 15 ساله و شی لاکی 19 ساله مشاوره داده و در همین مدت با کوبی ماینو رابطه دوستانه برقرار کرده است.

یک منبع نزدیک به باشگاه در گفت‌وگو با این رسانه انگلیسی درباره شرایط جدید رشفورد گفته است: "واضح است که او آگاهانه تلاش می‌کند تصویر بهتری در بازگشت دوم خود ارائه دهد." این تغییر رویکرد می‌تواند شرایط رشفورد در اولدترافورد را کاملا تغییر دهد.

فرصت دوباره برای فتح اولدترافورد

هری مگوایر به صورت علنی از هم‌تیمی خود حمایت کرده است. مدافع منچستریونایتد درباره رشفورد گفت: "اگر او با ما بماند، تهدیدی بزرگ در خط حمله برای همه رقبا خواهد بود. سال‌های زیادی کنار مارکوس بازی کرده‌ام و می‌دانم که او می‌تواند به ما کمک کند."

رشفورد ظاهرا نمی‌خواهد در روزهای باقی‌مانده تا پایان بازار نقل‌وانتقالات، سوژه اصلی رسانه‌ها باشد. او اخیرا به بخشی از گفت‌وگوی جیمی کرگر و گری نویل در برنامه "The Overlap Fan Debate" واکنش نشان داد. نویل قصد داشت درباره شرایط رشفورد صحبت کند که کرگر حرف او را قطع کرد و گفت: "می‌توانیم یک پادکست را بدون اشاره به رشفورد داشته باشیم؟"

این جمله با استقبال رشفورد مواجه شد. او در شبکه‌های اجتماعی در پاسخ به کرگر نوشت: "ممنون جیمی. خیلی خوب می‌شود اگر بتوانم روی بازی‌ام تمرکز کنم و فوتبال بازی کنم، بدون اینکه هر روز اسمم مطرح شود."

رشفورد دوباره در منچستریونایتد است؛ باشگاهی که روزهای درخشان و سخت زیادی را در آن تجربه کرده. بازگشت او ابتدا شبیه داستانی تلخ به نظر می‌رسید، اما تغییر رفتار، حمایت برخی از هم‌تیمی‌ها و فرصت دوباره‌ای که کریک در اختیارش گذاشته، می‌تواند ورق را برگرداند.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پرسپولیس بعد از کنار رفتن رضا درویش و تیم مدیریتی او، روزهای سختی را پشت سر گذاشت؛ تیمی که فصل گذشته با وجود تغییرات روی نیمکت و حضور اوسمار، نتوانست از بحران خارج شود و با مجموعه‌ای از بازیکنان پا به سن گذاشته و پرحاشیه، به تیمی معمولی تبدیل شد. حتی حضور در تورنمنت سه‌جانبه نیز نتوانست تصویری امیدوارکننده از آینده سرخ‌ها ارائه کند. تابستان امسال اما ورق برگشت.

پیمان حدادی در فصل نقل‌وانتقالات عملکردی قابل قبول داشت. او در انتخاب سرمربی به سراغ یک گزینه داخلی امتحان‌پس‌داده و پرسپولیسی رفت و برخلاف برخی سناریوهای پرهزینه، وارد پروژه جذب مربی خارجی نشد. در بازار بازیکنان نیز خبری از خریدهای هیجانی و ستاره‌های گرانقیمت نبود و سیاست باشگاه به سمت جوان‌گرایی، نوسازی و ساختن تیمی برای آینده رفت. پرسپولیس پوست‌اندازی کرد و استارت امیدوارکننده‌ای در لیگ زد؛ درست در همین نقطه اما ظاهراً عده‌ای یاد صندلی مدیریت افتاده‌اند!

حالا که بحران‌های اصلی پشت سر گذاشته شده، تیم بسته شده و هواداران نسبت به شرایط فنی و نقل‌وانتقالاتی رضایت نسبی دارند، بعضی جریان‌های پشت پرده ظاهراً به دنبال آن هستند که در شرایط آرام، حاصل زحمات دیگران را مصادره کنند و به صندلی مدیریت باشگاه برسند؛ لقمه‌ای آماده که بدون تحمل هزینه‌های دوران بحران، در اختیارشان قرار گیرد. در مرکز این تحرکات، یک عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره قرار دارد؛ فردی که پیش از این نیز دست‌کم دو بار برای در اختیار گرفتن سکان مدیریتی پرسپولیس خیز برداشته و حالا سومین پروژه خود را کلید زده. این پروژه را می‌توان «کودتای خاموش» گذاشت؛ کودتایی که قرار نیست با سروصدا آغاز شود، بلکه از تغییرات تدریجی، جابه‌جایی افراد و مهندسی ترکیب قدرت در هیأت‌مدیره عبور می‌کند.

مسأله فقط علاقه یک عضو هیأت‌مدیره به صندلی مدیرعاملی نیست؛ پرسش اصلی این است که آیا قرار است ساختار مدیریت پرسپولیس به تدریج به یک ساختار موازی تبدیل شود؟ ساختاری که در آن یک فرد، فراتر از جایگاه رسمی خود، در سیاست‌گذاری، امور اجرایی، رسانه، انتصابات، عزل‌ونصب‌ها و حتی تصمیمات مربوط به تیم‌های پایه و فوتبال زنان صاحب نفوذ باشد؟ اگر پاسخ مثبت است، این دیگر اختلاف‌نظر مدیریتی نیست؛ تلاش برای قبضه کردن قدرت در باشگاهی است که متعلق به هواداران است، نه یک فرد یا یک جریان خاص.

شنیده‌ها از آن حکایت دارد که همزمان با انتشار بعضی اخبار درباره احتمال تغییرات مدیریتی در پرسپولیس، تلاش‌هایی برای تغییر موازنه قدرت در باشگاه آغاز شده. سناریو ظاهراً ساده است؛ ابتدا تغییر بعضی افراد، سپس چینش نیروهای همسو در تعدادی از کرسی‌های هیأت‌مدیره و در نهایت شکل‌گیری اکثریتی که بتواند تصمیمات کلیدی باشگاه را در مسیر مورد نظر این عضو پرنفوذ هدایت کند. اگر چنین پروژه‌ای واقعاً در حال اجرا باشد، سؤال بزرگ این است که هدف از این همه تلاش چیست؟

پاسخ را شاید بتوان در همان صندلی مدیریتی جست‌وجو کرد؛ صندلی‌ای که بعضی افراد برای رسیدن به آن ظاهراً بارها نقشه کشیده‌اند و حالا بهترین زمان را برای اجرای سناریوی تازه مناسب دیده‌اند؛ زمانی که تیم فوتبال از بحران عبور کرده، نقل‌وانتقالات به پایان رسیده و مدیر فعلی می‌تواند ثمره تصمیماتش را در زمین ببیند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که باید مراقب بود؛ مبادا کسی بخواهد در روزهای سخت کنار گود بایستد، اما وقتی تیم ساخته شد و شرایط آرام گرفت، برای تصاحب فرمان باشگاه وارد میدان شود.

از سوی دیگر، اگر واقعاً مدیرعامل یا هیأت‌مدیره پرسپولیس ضعیف هستند و تغییر آنها ضرورت دارد، راه درست کاملاً روشن است: عملکرد همه اعضای هیأت‌مدیره باید بررسی شود، نقاط ضعف مشخص شود و درباره ادامه فعالیت یا پایان کار هرکدام تصمیم گرفته شود.

اینکه یک عضو هیأت‌مدیره با اتکا به ارتباطات و نفوذ خود تلاش کند ترکیب قدرت را تغییر دهد تا در نهایت خودش به قدرت بلامنازع باشگاه تبدیل شود، نه اصلاح مدیریتی است و نه اقدامی در راستای منافع پرسپولیس.

پرسپولیس پیش از این نیز هزینه ساختارهای موازی، چندصدایی مدیریتی و جنگ قدرت درون باشگاه را پرداخته. نتیجه این مدل مدیریت چیزی جز حاشیه، بی‌ثباتی، تصمیمات متناقض و فرسایش سرمایه اجتماعی باشگاه نبوده است. اکنون سؤال این است: آیا قرار است دوباره همان مسیر تکرار شود؟

عضو پرنفوذ هیأت‌مدیره که حالا برای سومین بار چشم به صندلی مدیریت دوخته، باید بداند که پرسپولیس آزمایشگاه پروژه‌های قدرت نیست. اگر ادعایی درباره ناکارآمدی مدیریت فعلی وجود دارد، باید شفاف و رسمی مطرح شود و اگر قرار است تغییری اتفاق بیفتد، باید بر اساس کارنامه باشد، نه مهندسی پشت پرده. هواداران پرسپولیس حق دارند بدانند چه کسانی در روزهای آرام باشگاه، در حال طراحی تغییرات هستند و چه کسی قرار است از این تغییرات سود ببرد. پرسپولیس مدیر می‌خواهد، نه مالک پشت پرده؛ اصلاح می‌خواهد، نه کودتای خاموش.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  اندیشه معاصر ؛ منیر الحدادی پس از جدایی از استقلال، تیم جدید خود را معرفی کرد.

منیر الحدادی، هافبک فصل گذشته استقلال به تیم آلباسته در لالیگا۲ اسپانیا پیوست.

او در ۲۸ بازی برای استقلال آمار ۴ گل و ۵ پاس گل را ثبت کرد.

منیر سابقه بازی برای بارسلونا، والنسیا، آلاوس، سویا، ختافه، لاس‌پالماس و لگانس را هم در کارنامه دارد.

<!– پ

–>