فرار بزرگ مارسی از چنگال یوفا

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو؛ یوفا و کونکاکاف در حال بررسی پروژه‌ای هستند که در صورت عملی شدن می‌تواند یکی از بزرگ‌ترین تغییرات سال‌های اخیر در تقویم فوتبال ملی را رقم بزند؛ ایجاد یک لیگ ملت‌های مشترک بیم اروپا و آمریکای شمالی که قرار است تمامی 96 تیم ملی عضو این دو کنفدراسیون را شامل شود.

این پروژه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و جزئیات نهایی آن مشخص نشده، اما بر اساس اطلاعات منتشرشده در رسانه‌های بریتانیایی، مسابقات احتمالا از سال 2028 و پس از پایان جام ملت‌های اروپا آغاز خواهد شد.

این طرح در شرایطی مطرح شده که روابط کنفدراسیون‌های قاره‌ای و فیفا به ریاست جانی اینفانتینو بسیار پرتنش شده است. یوفا و کونکاکاف در ماه‌های اخیر همکاری نزدیک‌تری داشته‌اند و حتی گفته می‌شود دو کنفدراسیون در حال بررسی گزینه‌ای جایگزین برای انتخابات ریاست فیفا در مارس سال آینده هستند.  

اروپا و آمریکای شمالی؛ یک لیگ ملت‌های متفاوت

ایده مطرح‌شده قرار است تا حد زیادی از ساختار لیگ ملت‌های فعلی یوفا و کونکاکاف استفاده کند. تیم‌ها در چند سطح مختلف تقسیم خواهند شد و پس از مرحله گروهی، مسابقات حذفی و در نهایت یک تورنمنت نهایی به سبک فاینال فور برگزار خواهد شد.

در بالاترین سطح، تیم‌هایی مثل اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان می‌توانند با قدرت‌های فوتبال آمریکای شمالی مثل مکزیک، آمریکا و کانادا روبرو شوند.

در چنین شرایطی، دیدارهای رسمی تیم‌های بزرگ اروپایی و نمایندگان آمریکای شمالی به شکل قابل توجهی افزایش پیدا خواهد کرد؛ مسابقاتی که هم از نظر ورزشی جذابیت بالایی دارند و هم می‌توانند بازار بزرگی را هدف قرار دهند.

حداقل در شکل فعلی طرح، قرار نیست برنامه‌ریزی مسابقات تاریخ‌های جدیدی به تقویم ملی اضافه کند. یعنی فیفا دِی‌های اضافی نخواهیم داشت. مرحله گروهی احتمالا در پنجره‌های ملی سپتامبر، اکتبر و نوامبر برگزار می‌شود، دیدارهای حذفی در ماه مارس و تورنمنت نهایی در ژوئن برگزار خواهد شد.

به این ترتیب، مسابقات جدید قرار است جای بخشی از دیدارهای ملی فعلی را بگیرد، نه اینکه تقویم بازیکنان را بیشتر فشرده کند. همچنین تلاش خواهد شد بازی‌ها در مناطق جغرافیایی نزدیک به هم برگزار شوند تا میزان سفرهای طولانی کاهش پیدا کند.

پروژه‌ای با گردش مالی بالا

تمام 96 فدراسیون عضو یوفا و کونکاکاف در این پروژه حضور خواهند داشت و بخشی از درآمد حاصل از مسابقات می‌تواند بین آنها توزیع شود.

این برای تیم‌های ملی کشورهای کوچک‌تر اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که علاوه بر درآمد بیشتر، فرصت رویارویی با تیم‌های قدرتمندتر را به دست خواهند آورد.

البته قدرت‌های بزرگ هم دلایل اقتصادی کافی برای حمایت از این پروژه دارند. دیدار تیم‌های مطرح اروپا و تیم‌های ملی آمریکا، مکزیک و کانادا می‌تواند بازار تجاری بسیار بزرگی در آمریکای شمالی ایجاد کند.

مکزیک هم می‌تواند یکی از برندگان این طرح باشد. فدراسیون فوتبال این کشور در گذشته احتمال جدایی از کونکاکاف و پیوستن به کونمبول (آمریکای جنوبی) را بررسی کرده بود. این تلاش مکزیک دلایل ورزشی و اقتصادی داشت. برگزاری منظم مسابقات مقابل تیم‌های قدرتمند اروپایی می‌تواند جذابیت چنین تغییری را برای مکزیک کاهش دهد.

یک چالش تازه برای اینفانتینو؟

این پروژه در شرایطی شکل می‌گیرد که اختلافات یوفا و کونکاکاف با فیفا افزایش یافته است. دو کنفدراسیون با طرح جانی اینفانتینو برای جذب سرمایه‌گذاران خصوصی در مسابقات فیفا مخالفت کرده‌اند و پس از مطرح شدن این پروژه، همکاری آنها افزایش پیدا کرده است.

یوفا و کونکاکاف در ماه آوریل و در کنگره فیفا در ونکوور تفاهم‌نامه‌ای برای تقویت همکاری بین دو سازمان امضا کردند و در هفته‌های اخیر این همکاری در پی اختلافات بر سر مدیریت فوتبال جهان جدی‌تر شده است.

خ

نوز مشخص نیست لیگ ملت‌های مشترک برای برگزاری به تأیید فیفا نیاز خواهد داشت یا نه. از آنجا که مسابقات قرار است در پنجره‌های ملی موجود برگزار شود، برگزارکنندگان احتمالا استدلال خواهند کرد که نیازی به ایجاد تاریخ‌های جدید نیست. با این حال، اگر این پروژه به عنوان جایگزینی برای مسابقات تحت مدیریت فیفا تلقی شود، می‌تواند به موضوعی حساس تبدیل شود.

آسیا هم چشم به پروژه دوخته است

ماجرا شاید در آینده به اروپا و آمریکای شمالی محدود نماند. کنفدراسیون فوتبال آسیا هم علاقه خود را به حضور احتمالی در چنین پروژه‌ای نشان داده است، هرچند اضافه شدن AFC در شرایط فعلی بیشتر یک هدف بلندمدت محسوب می‌شود.

آسیا در حال حاضر لیگ ملت‌های مستقلی ندارد و نداشتن لیگ ملتها پیوستن فوری این کنفدراسیون به طرح مشترک را دشوار می‌کند. با این حال، ساختار مسابقات می‌تواند به شکلی طراحی شود که در آینده امکان گسترش آن وجود داشته باشد.

یوفا هنوز به صورت رسمی درباره این گزارش‌ها اظهار نظر نکرده و کونکاکاف تنها بر آمادگی خود برای همکاری‌های بین‌المللی تأکید کرده است.

اگر این پروژه از مرحله مذاکره عبور کند و به واقعیت برسد، لیگ ملت‌های مشترک اروپا و آمریکای شمالی می‌تواند یکی از مهم‌ترین تغییرات تقویم فوتبال ملی در سال‌های اخیر باشد؛ تغییری که پای اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان را به مسابقات رسمی مقابل آمریکا، مکزیک و کانادا باز می‌کند و شاید فصل تازه‌ای از فوتبال ملی را رقم بزند. اگر آسیا هم به این پروژه بپیوندد می‌توان از برگزاری یک جام جهانی جدید حرف زد.

به گزارش "ورزش سه"، این بازیکن چه در تیم جوانان و چه در دوران آماده‌سازی پیش‌فصل در تیم اصلی، نمایش‌های قابل توجهی داشته است. باشگاه کاتالان قصد دارد قرارداد این بازیکن را که در حال حاضر تا سال ۲۰۲۹ اعتبار دارد، به شکل قابل توجهی بهبود دهد. همچنین قرار است مبلغ بند فسخ قرارداد او به میزان چشمگیری افزایش پیدا کند و همزمان دستمزدش نیز متناسب با جایگاه جدیدش در تیم بالا برود.

طبق گزارش روزنامه اسپورت کاتالونیا، بارسلونا قصد دارد مبلغ بند فسخ قرارداد حمزه عبدالکریم را از ۱۵ میلیون یورو به ۱۵۰ میلیون یورو افزایش دهد که نشان‌دهنده تمایل باشگاه برای محافظت از یکی از استعدادهای آینده‌دار خود است.

انتظار می‌رود افزایش بند فسخ با افزایش دستمزد مهاجم مصری نیز همراه باشد تا قرارداد جدید او با اعتماد بارسلونا به توانایی‌اش برای تبدیل شدن به یکی از بازیکنان تیم اصلی در حال و آینده تناسب داشته باشد.

عبدالکریم تنها ۱۸ سال دارد، اما ویژگی‌های یک مهاجم نوک کلاسیک، یعنی شماره ۹، را از خود نشان داده است. پتانسیل گلزنی بالا و توانایی‌های بدنی مناسب نیز باعث شده کادرفنی و مدیران ورزشی بارسلونا توجه ویژه‌ای به او داشته باشند.

به گزارش "ورزش سه"، وینگر پرتغالی در گفت‌وگو با رسانه‌های رسمی میلان، اعتراف کرد که بزرگی این انتقال برایش کمی زمان برده تا به آن عادت کند.

او گفت:«کمی شوکه شده بودم، چون بازی کردن برای میلان یعنی کسب جام و عضویت در باشگاهی با تاریخی پرافتخار که قهرمانان بزرگی در آن بازی کرده‌اند. میلان باشگاه بزرگی است و انتظارات مشخصی از شما دارد و فکر می‌کنم زمان مناسبی برای پیوستن من به این باشگاه است.»

وقتی از موریرا درباره اهدافش برای فصل جدید سؤال شد، او به جای صحبت درباره اهداف شخصی، روی تلاش جمعی تأکید کرد:«هیچ هدفی را نمی‌توان جز با کار تیمی به دست آورد. من در زمین و تمرینات تمام تلاشم را برای هم‌تیمی‌هایم انجام خواهم داد و سعی می‌کنم هوادارانمان را خوشحال کنم. برای من مهم است که خوشحال باشم و تلاش خواهم کرد به تیم کمک کنم تا به اهدافش برسد؛ یعنی قهرمانی در لیگ و هر جام دیگری که امکان کسب آن وجود داشته باشد.»

موریرا سپس درباره شخصیت خود و تفاوت میان تصویری که در شبکه‌های اجتماعی از او دیده می‌شود و ذهنیت حرفه‌ای‌اش صحبت کرد و گفت:«مردم من را در شبکه‌های اجتماعی می‌بینند؛ آنجا همیشه می‌خندم و می‌رقصم، اما این به این معنا نیست که همیشه همین‌طور هستم. خیلی خوب می‌دانم چه زمانی باید کار کنم. می‌دانم از زندگی و دوران حرفه‌ای‌ام چه می‌خواهم و می‌دانم برای موفق شدن و رسیدن به اهدافم چه کارهایی لازم است انجام دهم.

مردم باید بدانند که من آدم خوش‌برخوردی هستم، اما می‌دانم چه زمانی باید تمرکز کنم. می‌دانم چطور تمام توانم را برای هم‌تیمی‌ها و هوادارانم در زمین بگذارم. این موضوع هیچ‌وقت تغییر نخواهد کرد؛ این بخشی از شخصیت من است. می‌دانم چه می‌خواهم و می‌دانم می‌خواهم به کجا برسم. می‌دانم چه کاری باید انجام دهم و آن را انجام خواهم داد.»

او درباره اهمیت انگیزه درونی نیز گفت:«همه‌چیز به خودتان بستگی دارد. مهم است که آن غریزه جنگندگی را درون خودتان پیدا کنید؛ این چیزی است که به شما اجازه می‌دهد رشد کنید. من این ویژگی را درون خودم دارم. اگر خودتان چیزی را نخواهید، می‌توانید از هرکسی کمک بخواهید، اما هیچ چیز تغییر نخواهد کرد.»

وقتی از موریرا خواسته شد خودش را تنها با یک کلمه توصیف کند، پاسخ داد:«من همیشه لبخند می‌زنم، همیشه خوشحالم و سعی می‌کنم دیگران را هم شاد کنم. شادی بهترین کلمه برای توصیف من است. ترکیبی از فرهنگ‌ها و ریشه‌های من است که شخصیت امروزم را ساخته است.»

مورِیرا همچنین با گرمی درباره نقش خانواده‌اش در مسیر حرفه‌ای خود صحبت و از مادرش تمجید کرد:«خانواده‌ام همیشه به من می‌گویند که من با یک توپ به دنیا آمده‌ام. از این بابت خوشحالم، اما نه پدرم و نه پدربزرگم هیچ‌وقت من را مجبور نکردند فوتبال بازی کنم. هیچ‌کس من را مجبور نکرد و هیچ‌کس به من نگفت چه کاری انجام دهم. تنها کاری که انجام می‌دهم این است که فوتبال بازی کنم و از آن لذت ببرم.

پدرم هم فوتبال بازی می‌کرد. او دوران حرفه‌ای خودش را داشت و اثری از خودش به جا گذاشت. مادرم برای من بسیار مهم است و نقشی در زندگی‌ام دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را پر کند. او همه‌چیز را به من می‌دهد و همیشه برای من هر کاری که از دستش برمی‌آمده انجام داده است.»

موریرا در پایان درباره علاقه‌اش به فشن و استایل شخصی‌اش نیز گفت:«میلان پایتخت فشن است. اگر برای شام یا خرید بیرون بروم، دوست دارم خوب لباس بپوشم و هم احساس راحتی داشته باشم و هم خوش‌پوش باشم. برای من مهم است که لباس مناسبی بپوشم. من آدم ساده‌ای هستم.»