ایلان ماسک نخستین تریلیونر جهان شد

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اسپیس، به این ترتیب چین به نقطه عطف دیگری در پرتاب های فضایی دست یافت.

این دومین فرود موشک مداری چینی به حساب می آید. نخستین مورد آن در 10 جولای توسط موشک لانگ مارچ10B انجام شد.این موشک با اندکی کمک روی یک دستگاه تور مانند که به کشتی در دریا متصل شده بود، فرود آمد. اما Zhuque3 روی زمین فرودآمد و به وسیله مجموعه ای پایه های فرود، به حالت ایستاده باقی ماند.

این ماموریت نخستین تلاش بازیافت موشک موفقیت آمیز یک بوستر دسته مداری با استفاده ازاین پایه ها و نخستین بازیافت موفقیت آمیز بوستر روی خشکی در چین به حساب می آید.

شرکت لند اسپیس در این باره نوشت:این یک پرواز آزمایشی سرنوشت‌ساز برای Zhuque3 است، زیرا این سامانه از مرحله نمایش و راستی‌آزمایی فناوری به سمت مرحله کاربرد مهندسی قابلیت استفاده مجدد حرکت می‌کند.

این شرکت افزود: این مأموریت همچنین درستی طراحی و قابلیت اطمینان سامانهٔ پرتابگر قابل‌استفادهٔ مجدد Zhuque3 را بیش از پیش تأیید کرد و قابلیت بازیابی مرحلهٔ اول و بلوغ مهندسی آن را به اثبات رساند.

Zhuque3 شباهت بسیار زیادی به فالکون9 دارد که نخستین بار در سال 2015 میلادی بازیافت شد و اکنون بیش از 600 مورد عملیات بازیافت بوستر موشک انجام داده است. هر دوموشک یک بوستر چند بار مصرف و قسمت بالایی یک بار مصرف دارند. همچنین طول Zhuque3 با 66 متر ارتفاع شباهت زیادی به فالکون 9 با 70متر ارتفاع دارد.

پرتاب فعلی که ساعت۲۳:۳۵ به وقت گرینویچ از منطقهٔ آزمایشی نوآوری فضایی تجاری دونگ‌فنگ در شمال‌غرب چین انجام شد، دومین پرواز Zhuque3در مجموع بود.

این موشک نخستین پرواز خود را در ۲ دسامبر ۲۰۲۵ انجام داد .

کد مطلب 6921501 شیوا سعیدی

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از آسوشیتدپرس، آژانس فضایی آمریکا عکس های قبل و بعد از منطقه برخورد را منتشر کرده است. بوستر بالایی یک موشک فالکون ۹ پس از یک سال سرگردانی در فضا، در پنجم آگوست سال جاری میلادی با سرعت ۸۷۰۰ کیلومتر برساعت به ماه برخورد کرد. این موشک دو لندر متعلق به شرکت های خصوصی را همراه آزمایش هایی در ۲۰۲۵ به فضا برد.

براساس عکس های جدیدی که از مدارگرد شناسایی ماه متعلق به ناسا به دست آمده، به نظر می رسد دهانه جدید ۱۸ متر عرض و کمتر از سه متر عمق داشته باشد. رگه های تیره روشنی در دهانه مشخص هستند که مانند بال های یک پروانه به نظر می رسند. خطوط تیره‌تر نشان‌دهنده موادی هستند که از زیر سطح حفاری شده‌اند و در طول دوران‌های بسیار طولانی، تحت تاثیر باد خورشیدی، اشعه های کهکشانی و برخورد ریز شهاب سنگ ها شکل گرفته‌اند. رگه های روشن تر نیز حاکی از صخره ها و خاک های تازه ای هستند که از عمق بیشتری به بیرون پرتاب شده اند.

فضاپیمای ناسا از این دهانه یک هفته پس از برخورد موشک از ارتفاع ۹۶ کیلومتری با سطح ماه عکاسی کرده است. محققان کنترل پرواز باید موقعیت فضاپیما را اندکی کج می کردند تا دوربین ها به سمت محل برخورد نشانه رود.

مدارگرد شناسایی ناسا هر دو ساعت یک بار دور قطب های ماه یک مدار می زند. شش روز طول کشید تا محل برخورد در چشم انداز کاوشگر قرار گیرد.

البته فضا پیمای «دانوری» کره جنوبی نخستین کاوشگری بود که عکسی از محل برخورد ثبت و آن را به زمین فرستاد. مدارگرد شناسایی ناسا از سال ۲۰۰۹ دور قمر طبیعی زمین مدار می زند و مانند چشمان ناسا عمل می کند.

کد مطلب 6921120 شیوا سعیدی

به گزارش خبرآنلاین، اسپیس‌ایکس سرانجام توانست یکی از بزرگ‌ترین فضاپیماهای خود را که هفته‌ها در اقیانوس هند سرگردان بود، به آب‌های آرام‌تر نزدیک جزیره کریسمس برساند. این فضاپیما با نام Ship 40، بخش بالایی سامانه استارشیپ بود که در پرواز آزمایشی سیزدهم این شرکتبه فضا رفت و پس از بازگشت به زمین، به‌صورت کنترل‌شده در اقیانوس هند فرود آمد.

نکته مهم این بود که برخلاف برخی پروازهای قبلی، این بار فضاپیما پس از برخورد با آب متلاشی نشد و توانست روی سطح آب باقی بماند. همین موضوع باعث شد اسپیس‌ایکس تصمیم بگیرد برای نخستین‌بار تلاش کند یک مرحله بالایی استارشیپ را از اقیانوس بازیابی کند.

اما عملیات ساده نبود. شرایط نامساعد دریا و امواج شدید، حرکت کشتی‌های پشتیبانی را دشوار کرد و عملیات یدک‌کشیدن Ship 40 هفته‌ها طول کشید. سرانجام در ۱۸ اوت، تیم بازیابی اسپیس‌ایکس موفق شد فضاپیما را پس از حدود ۲۴ روز به آب‌های نزدیک جزیره کریسمس، یکی از قلمروهای استرالیا در اقیانوس هند، منتقل کند.

اکنون مهندسان اسپیس‌ایکس راهی جزیره کریسمس شده‌اند تا وضعیت فضاپیما را بررسی کنند. قرار است ابتدا در آب‌های آرام‌تر، بدنه و سامانه‌های مختلف Ship 40 بررسی شوند. هنوز مشخص نیست این فضاپیما در نهایت چگونه و چه زمانی به پایگاه اسپیس‌ایکس در تگزاس منتقل خواهد شد.

این اتفاق از نظر برنامه بلندپروازانه اسپیس‌ایکس برای ساخت یک سامانه کاملاً قابل استفاده مجدد اهمیت دارد. با این حال، بازیابی موفقیت‌آمیز به معنای آماده بودن Ship 40 برای پرواز مجدد نیست. مهندسان باید ابتدا میزان آسیب ناشی از ورود دوباره به جو، فرود روی آب و چندین هفته حضور در محیط دریایی را مشخص کنند.

اگرچه استارشیپ هنوز تا تبدیل شدن به یک سامانه کاملاً عملیاتی فاصله دارد، سالم ماندن Ship 40 و امکان انتقال آن به ساحل، یک آزمایش واقعی و ارزشمند برای آینده این برنامه محسوب می‌شود.

منبع: arstechnica

۵۸۵۸

کد مطلب 2262430

ایلان ماسک گفت اسپیس‌ایکس به جای تمرکز بر ساخت یک شهر در مریخ، اکنون توجه خود را به ایجاد شهری روی ماه معطوف کرده است.

دلیل این تغییر چه بود و از طرح ساخت این شهر روی ماه چه اطلاعاتی در دست است؟ ماه به جای مریخ

هنوز طرح رسمی و مفصلی همراه با نقشه‌های فنی برای این شهر وجود ندارد، بلکه بیشتر چشم‌اندازی است که ایلان ماسک در شبکه اجتماعی ایکس خود به اشتراک گذاشت.

او طرح ایجاد یک سکونتگاه دائمی برای انسان‌ها را مطرح کرد؛ سکونتگاهی که با بهره‌گیری از منابع ماه و در سایه پروازهای مکرر به این قمر، بتواند به مرور زمان توسعه یابد و گسترش پیدا کند.

آقای ماسک در پست خود در شبکه ایکس گفت این هدف می‌تواند در «کمتر از ۱۰ سال محقق شود، در حالی که مریخ بیش از ۲۰ سال زمان می‌برد.»

او گفت: «ماموریت اسپیس‌ایکس تغییری نکرده است؛ گسترش آگاهی و حیات انسانی به فراتر از زمین و به سوی ستارگان.»

ماسک توضیح داد که سفر به مریخ تنها زمانی امکان‌پذیر است که «سیاره‌ها هر ۲۶ ماه یک‌بار در موقعیتی مناسب نسبت به یکدیگر قرار بگیرند؛ سفری که خود حدود شش ماه طول می‌کشد.»

او افزود: «در مقابل، هر ۱۰ روز یک‌بار می‌توانیم به ماه سفر کنیم؛ سفری که فقط دو روز طول می‌کشد و این یعنی می‌توانیم روند توسعه و تکمیل یک شهر روی ماه را بسیار سریع‌تر از یک شهر روی مریخ پیش ببریم.»

ایلان ماسک گفت که ماموریت اسپیس‌ایکس همچنان تحقق هدف دیرینه او، یعنی ساخت یک شهر در مریخ، است و این روند «حدود پنج تا هفت سال دیگر» آغاز خواهد شد. او افزود: «اما اولویت اصلی، تضمین آینده تمدن بشری است و ماه راه سریع‌تری برای رسیدن به این هدف به شمار می‌رود.»

هواداران و دنبال‌کنندگان ایلان ماسک در شبکه‌های اجتماعی به سرعت طرح‌ها و تصویرسازی‌هایی از آنچه این شهر در ماه می‌تواند شبیه آن باشد، ساختند و به اشتراک گذاشتند. برخی نیز از ابزار هوش مصنوعی ایلان ماسک، گراک، استفاده کردند.

اظهارات ایلان ماسک بازتاب گزارشی در وال‌استریت ژورنال است که گفته بود اسپیس‌ایکس به سرمایه‌گذاران اعلام کرده ماموریت‌های ماه را در اولویت قرار می‌دهد و تلاش برای سفر به مریخ را با برنامه‌ریزی برای یک فرود بدون سرنشین در ماه در مارس ۲۰۲۷ به زمان بعد موکول می‌کند.

این تغییر در تضاد با تمرکز دیرینه ایلان ماسک بر مریخ به عنوان مقصد اصلی اسپیس‌ایکس است. او سال گذشته گفته بود این شرکت قصد دارد تا پایان ۲۰۲۶ در یک ماموریت بدون سرنشین فضاپیمایی به مریخ پرتاب کند.

آقای ماسک ژانویه سال گذشته در پاسخ به پستی در شبکه اجتماعی ایکس گفت: «نه، ما مستقیم به مریخ می‌رویم. ماه یک حواس‌پرتی است.»

ایلان ماسک سابقه‌ای طولانی در تعیین جدول‌های زمانی بلند پروازانه برای پروژه‌هایی مانند خودروهای برقی و فناوری خودران دارد که بارها مطابق برنامه محقق نشده‌اند. چگونه می‌توان آن را انجام داد

دکتر سونگ‌وو لیم، مدرس ارشد کاربردهای فضایی، اکتشاف و ابزارسازی در دانشگاه ساری در بریتانیا، طرح اسپیس‌ایکس برای ساخت پایگاهی در ماه را «بلند پروازانه» توصیف می‌کند، اما نه «علمی‌تخیلی.»

او گفت: «اساس این طرح، استفاده از خاک ماه برای تولید اکسیژن، آب و مصالح ساختمانی است؛ فرایندهایی که نمونه‌های آنها را همین حالا هم روی زمین به کار می‌بریم. از نظر تئوری، این کار شدنی است.»

دکتر لیم توضیح می‌دهد که چالش اصلی این است که آیا این سامانه‌ها می‌توانند در محیط خشن ماه به شکلی قابل اعتماد عمل کنند یا نه؛ محیطی که با دماهای بسیار شدید، گردوغبار ریز، گرانش کم و منابع محدود انرژی شناخته می‌شود. او می‌افزاید: «پیش از آنکه بتوانیم به این سامانه‌ها اتکا کنیم، باید آنها را به‌درستی روی سطح ماه آزمایش کنیم.»

او اشاره می‌کند که سازمان‌های فضایی دولتی معمولا با «احتیاط» پیش می‌روند، چون به بودجه عمومی و چرخه‌های بلندمدت سیاسی وابسته‌اند؛ موضوعی که به گفته او «سرعت آزمودن ایده‌های جدید را محدود می‌کند». او می‌گوید اسپیس‌ایکس «به شیوه‌ای متفاوت عمل می‌کند».

او می‌گوید: «اگر سامانه جدید موشکی این شرکت مطابق برنامه عمل کند، می‌تواند تجهیزات را با دفعات بیشتر و هزینه کمتر به ماه منتقل کند و در نتیجه، روند پیشرفت را سرعت ببخشد.»

دکتر اوغور گوون، مدیر مرکز مطالعات هوافضا و انرژی در دانشگاه جی‌دی گوئنکا در هند، می‌گوید ماه در مقایسه با مریخ برای نخستین سکونتگاه‌های انسانی یک مزیت مهم دارد: امکان ارسال سریع تدارکات و واکنش سریع در شرایط اضطراری.

او گفت: «اگر مشکلی پیش بیاید و در آنجا زیستگاهی داشته باشید، می‌توانید بلافاصله یک ماموریت پشتیبانی اعزام کنید.» او یادآور شد که سفر از زمین به ماه معمولا «دو تا سه روز» طول می‌کشد.

با این حال، دکتر لیم هشدار می‌دهد که دستیابی به «شهری واقعا خودکفا در ماه» همچنان هدفی دوردست است.

او می‌گوید: «تولید مواد غذایی بدون انتقال مواد مغذی از زمین و ایجاد چرخه‌ای که در آن همه چیز بازیافت و دوباره استفاده شود، به مراتب پیچیده‌تر است. تحقق این هدف احتمالا به چندین دهه زمان نیاز دارد. بنابراین این چشم‌انداز دست‌یافتنی است، اما به‌تدریج و گام‌به‌گام محقق خواهد شد، نه یکباره.»

کلایو نیل، استاد مهندسی عمران و محیط زیست و علوم زمین در دانشگاه نوتردام آمریکا و پژوهشگر اکتشافات انسانی ماه، نیز با این نظر موافق است.

او گفت: «تا زمانی که بررسی جامعی برای شناسایی منابع ماه انجام نشود و مشخص نشود که استخراج آنها از نظر اقتصادی صرفه دارد، نمی‌توانیم بدانیم بهترین محل برای ساخت شهری که قرار است به‌تدریج گسترش یابد کجاست؛ شهری که به منابع در دسترس و قابل استخراج نیاز دارد.»

دکتر لیم معتقد است این احتمال «واقع‌بینانه» است که یک «پایگاه کوچک در ماه» طی ۱۰ سال آینده بتواند بخشی از اکسیژن مورد نیاز خود را تولید کند و شاید حتی آب استخراج کند. او می‌گوید: «این یک پیشرفت بزرگ خواهد بود.»

جفری هافمن، فضانورد پیشین ناسا و استاد کنونی مهندسی هوانوردی و فضانوردی در موسسه فناوری ماساچوست در آمریکا، معتقد است که اگر اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین، شرکت فناوری فضایی متعلق به جف بزوس، بنیان‌گذار آمازون، بتوانند فرودگرهای ماه‌نشین را با موفقیت توسعه دهند، «همین حالا هم می‌توانیم نیازهای تدارکاتی یک پایگاه در ماه را تامین کنیم.»

او گفت: «اما مریخ هنوز یک گام بیش از حد دور است.»

با این حال، پروفسور جفری هافمن می‌گوید تجربه به‌دست‌ آمده از ساخت زیستگاه‌های پایدار قمری می‌تواند در نهایت برای ایجاد پایگاهی در مریخ به کار رود.

دکتر گوون نیز با این نظر موافق است و می‌افزاید که پس از ایجاد یک پایگاه در ماه، رسیدن به مریخ بسیار آسان‌تر خواهد شد، زیرا ماه می‌تواند نقش «سکوی پرش» را ایفا کند. رقابت فزاینده

اظهارات ایلان ماسک در حالی مطرح شده که ایالات متحده با رقابت فزاینده چین برای بازگرداندن انسان به ماه در این دهه روبه‌رو است. از زمان ماموریت آپولو ۱۷ ناسا در سال ۱۹۷۲، هیچ‌کس بر سطح ماه قدم نگذاشته است.

ماسک به‌تازگی اعلام کرده است که اسپیس‌ایکس شرکت استارت‌آپی xAI را که خود نیز هدایت آن را بر عهده دارد، خریداری کرده است؛ معامله‌ای که ارزش شرکت موشک‌سازی و ماهواره‌ای اسپیس‌ایکس را یک تریلیون دلار و ارزش شرکت هوش مصنوعی xAI را ۲۵۰ میلیارد دلار برآورد می‌کند.

به گفته میشل فلوری، خبرنگار در نیویورک، این اقدام همچنین می‌تواند به هدف دیگر ماسک، یعنی استقرار مراکز داده در فضا برای پردازش گسترده داده‌های هوش مصنوعی، کمک کند.

ماه گذشته، ایلان ماسک برنامه‌هایی برای قرار دادن یک میلیون مرکز داده در فضا اعلام کرد. برنامه‌ای که امیدوار است به پاسخگویی به تقاضای رو به رشد برای تاسیسات موجود روی زمین که ناشی از افزایش استفاده از هوش مصنوعی است، کمک کند.

اما برخی کارشناسان همچنان تردید دارند و به نبود هوا برای خنک‌سازی واحدهای پردازش گرافیکی که نقش کلیدی در هوش مصنوعی و وظایف پردازش‌محور داده دارند، در خلا فضا به عنوان یکی از چالش‌های اصلی اشاره می‌کنند.

ایلان ماسک در پاسخ به یک کاربر در شبکه اجتماعی ایکس گفت ناسا امسال کمتر از ۵ درصد درآمد اسپیس‌ایکس را تامین خواهد کرد.

اسپیس‌ایکس پیمانکار اصلی در برنامه ماه آرتمیس ناسا است که ماموریت فرود فضانوردان بر ماه را بر عهده دارد.

منبع: bbc پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر اسطوره رئال مادرید ازدواج کرد و مسلمان شد (+عکس) نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : امارات: قطع همه روابط تجاری مالی با ایران / وزارت خارجه ایران: تکذیب شلیک موشک به سمت امارات بیشتر بخوانید: ایلان ماسک: یک شهر روی ماه می‌سازم تماشاخانه حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / گرگان چه چیزی را از دست داد؟ موتورسیکلت هست، زن موتورسوار هست؛ پس چه چیزی کم است؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

به گزارش آفتاب نیوز،

اسپیس‌ایکس برای سومین سال متوالی به رکورد صدمین سال پرتاب خود رسیده است.

به نقل از اسپیس، یک موشک فالکون ۹ امروز چهارشنبه ساعت ۱۲:۰۱ بامداد به وقت منطقه زمانی شرقی آمریکا (۷:۳۱ صبح به وقت تهران) از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ کالیفرنیا به فضا پرتاب شد.

این نود و هفتمین پرتاب فالکون ۹ در سال جاری و صدمین ماموریت اسپیس ایکس در سال ۲۰۲۶ بود. این ماموریت ۲۴ ماهواره اینترنتی استارلینک اسپیس‌ایکس را به مدار پایین زمین منتقل کرد.

در همین حال، مرحله اول موشک، طبق برنامه، حدود ۸.۵ دقیقه پس از پرواز به زمین بازگشت و در اقیانوس آرام بر روی کشتی بدون سرنشین «البته که هنوز دوستت دارم» فرود آمد. این دوازدهمین ماموریت این پیشران خاص بود که با نام B ۱۰۹۷ نامگذاری شده است.

B ۱۰۹۷ با پرواز‌های مهم غریبه نیست. برای مثال، در جریان پرتاب استارلینک در آوریل گذشته، این پیشران ششصدمین فرود یک موشک مداری را در تاریخ درخشان اسپیس ایکس انجام داد.

بخش عمده‌ای از پرتاب‌های اسپیس‌ایکس در سال جاری در حال حاضر، ۷۴ مورد از آنها به ساخت ابرصورت فلکی استارلینک اختصاص داده شده است که در حال حاضر شامل نزدیک به ۱۱ هزار ماهواره عملیاتی است.

یکی از سه پرتاب غیر فالکون ۹ اسپیس ایکس در سال ۲۰۲۶ توسط موشک فالکون هوی انجام شد. دو پرتاب دیگر، پرواز‌های آزمایشی زیرمداری استارشیپ، وسیله نقلیه غول‌پیکر و کاملا قابل استفاده مجددی بود که اسپیس ایکس در حال توسعه آن است تا به بشریت در سکونت در ماه و مریخ کمک کند.

اسپیس‌ایکس برای اولین بار در سال ۲۰۲۴ از مرز ۱۰۰ پرتاب عبور کرد، زمانی که در مجموع ۱۳۸ ماموریت (۱۳۲ ماموریت توسط فالکون ۹، دو ماموریت توسط فالکون هوی و چهار ماموریت توسط استارشیپ) انجام داد. در سال ۲۰۲۵، این شرکت در مجموع ۱۷۰ پرواز (۱۶۵ ماموریت توسط فالکون ۹ و پنج ماموریت توسط استارشیپ) انجام داد.

اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، این اعداد در سال‌های آینده به طرز چشمگیری افزایش خواهند یافت. ایلان ماسک، بنیانگذار و مدیرعامل اسپیس‌ایکس، گفته است که این شرکت می‌خواهد استارشیپ را چندین بار در روز پرتاب کند و تعداد سالانه را به حدود ۱۰۰۰ عدد برساند. فالکون ۹ و فالکون هوی بخشی از این تصویر بلندمدت نیستند؛ اسپیس‌ایکس می‌خواهد آنها را به تدریج کنار بگذارد و استارشیپ بار این کار را به دوش بکشد.