مسی به رکورد علی دایی هم رحم نکرد!

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ نیمار خاطرات خود از یکی از تاریخی‌ترین شب‌های دوران فوتبالش را بازگو کرد؛ بازگشت بارسلونا مقابل پاری‌سن‌ژرمن پس از شکست ۴ بر صفر در بازی رفت.

ستاره برزیلی گفت پس از شکست سنگین، حتی نزدیکانش نیز صعود بارسلونا را غیرممکن می‌دانستند، اما او باور داشت که تیمش می‌تواند نتیجه را جبران کند.

نیمار گفت: «به آنها گفتم شما دوستان من هستید و به من ایمان ندارید؟ من آن بازی را می‌برم، فقط تماشا کنید.»

او همچنین از فضای تمرین پیش از مسابقه و شوخی‌هایش با لیونل مسی و لوئیس سوارز گفت و افزود که هر سه بازیکن به بازگشت باور داشتند.

نیمار درباره لحظه مهم پنالتی نیز گفت که در ابتدا قصد داشت توپ را به مسی بدهد، اما ستاره آرژانتینی از او خواست خودش ضربه را بزند. این پنالتی به گل پنجم بارسلونا تبدیل شد و سپس سرجی روبرتو گل ششم و تاریخی را به ثمر رساند.

نیمار این شب را باورنکردنی‌ترین احساس دوران حرفه‌ای خود توصیف کرد و گفت آن روز فهمید که در فوتبال، کسانی پیروز می‌شوند که حاضر به تسلیم شدن نیستند.

 اولین بار سایت اسپورت ۲۴ یونان، اعلام کرد مهدی طارمی در تمرین المپیاکوس با اعضای این تیم خداحافظی کرده و قرار است برای پیوستن به الوصل امارات راهی این کشور شود. الوصل در لیگ نخبگان آسیا حضور و حریف استقلال و تراکتور است. فردای اعلام این خبر، مبلغ قرارداد طارمی با الوصل ۸۵۰ هزار دلار اعلام شد که یک سوم دستمزد او در تیم یونانی و فصل قبل بوده است. طارمی وقتی از اینتر راهی یونان شد نیز یک مرحله در دستمزد خود تخفیف داده بود.

 این سیر بازگشت به عقب، چه در دستمزد و چه در سطح فوتبال، برای طارمی و تمام بازیکنان دیگر اجتناب ناپذیر است. سن که بالا می‌رود، از کارایی بازیکن کاسته شده و یک ستاره هر چقدر بزرگ و اثرگذار، روزی به پایان کار خود می‌رسد. هر چقدر هم بازیکنان و اطرافیان آنها بخواهند انکار کنند، از روی نشانه‌های این چنینی می‌توان حقیقت را فهمید.

 روزی که رونالدو راهی عربستان و مسی راهی آمریکا شد، نشانه مرحله آخر هنرنمایی دو ابر ستاره بود. از دهه ۷۰ شمسی که پای بازیکنان ایرانی به اروپا باز شد، این مسیر در فوتبال ما هم تجربه شده و از علی دایی، کریم باقری و خداداد عزیزی که اولین لژیونرهای ایرانی در بوندسلیگا بودند، مقصد اول بازگشت از اروپا کشورهای عربی و سپس لیگ برتر خودمان تعیین شده است.

 فرقی نمی‌کند مثل مهرداد میناوند در ۲۷ سالگی یا مثل سردار آزمون در ۳۰ سالگی این مسیر را طی کنید، یا مثل طارمی در ۳۴ سالگی، حقیقت یکیست و آن پایان حرفه پرافتخار این ستاره‌هاست. هیچ بازیکنی دوست ندارد اروپا را رها کند. در مواردی مثل جهانبخش، می‌بینیم که حتی راضی به حضور در تیم‌های درجه چندم هم می‌شوند تا در قاره سبز بمانند، یا در نمونه‌های خارجی که پیشنهاد چند ۱۰ برابری کشورهای عربی را برای ماندن در اروپا رد می‌کنند.

 وقتی کار بازیکن ما به امارات و قطر برسد، یعنی یکی دو فصل بعد آن بازیکن در لیگ برتر خودمان خواهد بود (در مورد طارمی پرسپولیس یا تراکتور) و بازیکنی که به این مرحله رسیده، دیگر انگیزه چندانی در تیم ملی و باشگاهی ندارد. او مزد اسم و رسمش را می‌گیرد و فداکاری که در جوانی کرده، همین طارمی روزی پیشنهاد ۲ میلیون دلاری قطری‌ها برای تمدید را رد و با ۲۰۰ هزار دلار به پرتغال رفت، حالا پولی را که آن روز رد کرده بود را می‌گیرد.

 این وسط تیم ملی باید نگران شرایط خود باشد. امیر قلعه نویی در این سال‌ها تمام تخم مرغ‌هایش را در سبد بازیکنان بزرگ و در راس بقیه، مهدی طارمی چیده و دیدیم که در همین جام جهانی یا جام ملت‌های قبل، زمانی که طارمی مهار شود یا آماده نباشد، تیم ما به بن بست می‌خورد. طارمی در جام ملتهای پیش رو هم نقطه اتکای تیم ملی خواهد بود اما این بازگشت به عقب قطعاً روی کیفیت بازی او تاثیر می‌گذارد.

 شاید اگر قلعه نویی خیلی زودتر از این‌ها فکر جانشینی برای سردار و طارمی بود، الان اینقدر نگران نبودیم اما در فاصله چند ماه تا جام ملت‌ها بازگشت طارمی به آسیا بدترین خبر برای تیم ملی بود.

بیشتر بخوانید: سفر طارمی به امارات؛ ستاره ایرانی برای مذاکره سفر کرد

علی دایی مرداد سال ۱۳۸۹ طی یک گفت‌وگوی تلویزیونی قسمتی از ناگفته‌های خود در دوران سرمربیگری تیم ملی را فاش کرد و مدعی شد پاییز سال ۸۷ هنگامی که تیم ملی ایران برای تقابل با امارات راهی دبی شده بود، دو بازیکن مطرح شب قبل از بازی از اردو خارج شده و به خوش‌گذرانی رفتند!

دایی در ادامه این مصاحبه تاکید کرد که می‌خواست همان شب هر دو نفر را کنار بگذارد اما این کار را نکرد و در بازی با امارات از وجودشان استفاده نمود. تصمیمی که به زعم خودش اشتباه بود ولی با صراحت گفت اسم این دو نفر را تا آخر عمرش فاش نمی‌کند.

پیرامون همین نکته روز ۳۰ مرداد ۱۳۸۹ گزارشی منتشر کردیم. داستان از این قرار بود که این دو ملی‌پوش به صورت جداگانه از کاروان ایران وارد امارات شدند و شب قبل از بازی هتل را ترک کرده و…  وقتی قضیه به گوش علی دایی رسید، تصمیم به اخراج آن‌ها گرفت و می‌خواست همان شب این دو نفر را برای همیشه کنار بگذارد و دیگر دعوتشان نکند اما اطرافیان تیم ملی با او صحبت کردند تا قضیه جمع شود. همان زمان و البته پس از برکناری دایی هم زمزمه‌هایی پیرامون این ماجرا به گوش رسانه‌ها رسیده بود ولی چون هر دو بازیکن مقابل امارات بازی کردند و در دیدارهای بعدی تیم ملی تحت هدایت علی دایی هم به میدان رفتند، کسی قضیه را چندان جدی نگرفت. حالا نزدیک به ۱۸ سال از آن ماجرا می‌گذرد و اگر حدس و گمان‌ها در مورد این دو بازیکن درست باشد، باید گفت هر دو نفر به جرگه مربیان پیوسته‌اند و اتفاقا روی انضباط تیمی خیلی هم تاکید دارند!

نکته دیگری که در همان بازی معروف با امارات علی دایی را حسابی عصبانی کرد، حضور افشین قطبی در استادیوم النصر دبی برای تماشای مسابقه بود. ایران و امارات به نتیجه مساوی یک بر یک رضایت دادند اما دایی معتقد بود قطبی آمده تا جای او در تیم ملی را بگیرد. شاید نگاه شهریار چندان هم بیراه نبود چون افشین قطبی ابتدای اردیبهشت ۱۳۸۸ و حدودا ۴ هفته بعد از برکناری علی دایی، سکان هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت!

بیشتر بخوانید: کیروش: قراردادم را در ایران دستکاری کردند/ زیر بار امضای چنین سندی نمی‌روم/ به همه می‌گویم چه کسی برایم سنگ‌اندازی می‌کند