از امگا۳ تا ویتامین D؛ ایرانی‌ها از چه مکمل‌هایی باید استفاده کنند؟

به گزارش آفتاب نیوز،

دکتر آنتون پولیاکوف، متخصص تغذیه، تأیید می‌کند که بهترین روغن‌های سالم، روغن‌های غنی از اسید‌های چرب امگا ۳ یا امگا ۹ هستند. به گفته او، روغن‌های بذر کتان، زیتون و گردو گزینه‌های مفیدی هستند.

پولیاکوف می‌گوید: «بهترین روغن‌های سالم، روغن‌هایی هستند که حاوی امگا ۳ یا امگا ۹ باشند. روغن زیتون، سرشار از امگا ۹، و روغن بذر کتان، سرشار از امگا ۳، از بهترین گزینه‌ها هستند. روغن گردو نیز به دلیل محتوای خوب امگا ۳ مفید است. روغن‌های دیگر را نیز می‌توان مصرف کرد؛ به عنوان مثال، روغن آفتابگردان دارای محتوای اسید اولئیک بالایی است و بنابراین به جای امگا ۶، سرشار از امگا ۹ است. واقعیت این است که رژیم غذایی ما حاوی مقادیر زیادی امگا ۶ است که می‌تواند با پیامد‌های منفی برای سلامتی مانند التهاب مزمن، افزایش لخته شدن خون و خطر بیشتر ابتلا به سرطان همراه باشد.»

این متخصص تأکید می‌کند که حفظ تعادل مناسب اسید‌های چرب امگا ۳، امگا ۶ و امگا ۹ در رژیم غذایی به جلوگیری از این اثرات منفی کمک می‌کند.

پولیاکوف می‌گوید: «روغن نارگیل و روغن MCT (تری گلیسیرید با زنجیره متوسط) نیز گزینه‌های خوبی هستند. آنها منبع خوبی از انرژی هستند، طعم متمایز و خوشمزه‌ای دارند و می‌توانند به سالاد اضافه شوند یا در پخت و پز استفاده شوند.»

منبع: aif.ru

به گزارش اینتیتر به نقل از سلامت نیوز، کمبود ویتامین‌ها زمانی ایجاد می‌شود که بدن نتواند مقدار موردنیاز خود از ویتامین‌های ضروری را از طریق غذا دریافت یا به‌درستی جذب کند. بسته به نوع و شدت کمبود، علائم مختلفی مانند خستگی، ضعف، تغییرات پوستی، ریزش مو، کاهش تمرکز، مشکلات بینایی یا ضعف عملکرد سیستم ایمنی ممکن است ظاهر شود.

 البته بسیاری از این نشانه‌ها اختصاصی نیستند و می‌توانند دلایل متفاوتی داشته باشند؛ بنابراین مشاهده یک علامت به‌تنهایی به معنای کمبود ویتامین نیست. تشخیص دقیق معمولاً با بررسی سابقه فرد، علائم و در صورت نیاز انجام آزمایش‌های پزشکی صورت می‌گیرد.

شناخت نشانه‌های احتمالی و توجه به تغییرات بدن می‌تواند به شناسایی زودتر مشکلات تغذیه‌ای کمک کند. در ادامه، مهم‌ترین علائم کمبود ویتامین‌های مختلف و نقش هر یک از آن‌ها در سلامت بدن را بررسی می‌کنیم.

چرا ویتامین‌ها برای بدن ضروری هستند؟

ویتامین‌ها اگرچه به مقدار کمی موردنیاز بدن هستند، اما نقش مهمی در حفظ سلامت و انجام فرایندهای حیاتی دارند. آن‌ها در عملکرد سیستم ایمنی، سلامت پوست و چشم‌ها، استحکام استخوان‌ها، فعالیت سیستم عصبی، تولید سلول‌های خونی و بسیاری از فرایندهای متابولیکی مشارکت می‌کنند.

بیشتر ویتامین‌ها باید از طریق یک رژیم غذایی متنوع و متعادل تأمین شوند. در برخی شرایط خاص نیز ممکن است پزشک مصرف مکمل را توصیه کند. به همین دلیل، مصرف خودسرانه دوزهای بالای مکمل های ویتامینی همیشه انتخاب مناسبی نیست و بهتر است نیاز بدن ابتدا ارزیابی شود.

مهم‌ترین نشانه‌های کمبود ویتامین در بدن

کمبود هر ویتامین می‌تواند علائم متفاوتی ایجاد کند. جدول زیر خلاصه‌ای از مهم‌ترین نشانه‌های هر کمبود را نشان می‌دهد.

ویتامین مهم‌ترین علائم کمبود

ویتامین A خشکی چشم، کاهش دید در شب، خشکی پوست

ویتامین B۱ خستگی، ضعف عضلانی، مشکلات عصبی

ویتامین B۶ ترک گوشه لب، التهاب زبان، بی‌حسی دست و پا

ویتامین B۱۲ کم‌خونی، گزگز اندام‌ها، اختلال حافظه

ویتامین C خونریزی لثه، دیر خوب شدن زخم، کبودی آسان

ویتامین D درد استخوان، ضعف عضلات، شکستگی‌های مکرر

ویتامین E ضعف عضلانی، مشکلات عصبی، اختلال بینایی

ویتامین K خونریزی طولانی، کبودی سریع

ویتامین A

ویتامین A یکی از ویتامین‌های محلول در چربی است که بخش قابل‌توجهی از آن در کبد ذخیره می‌شود. به همین دلیل، کمبود آن معمولاً در مدت کوتاه ایجاد نمی‌شود. با این حال، برخی مشکلات مانند اختلال در جذب چربی یا بعضی بیماری‌های گوارشی می‌توانند جذب ویتامین A را کاهش دهند و در نهایت باعث کمبود آن شوند.

اختلال در دید، به‌ویژه شب‌کوری ، از شناخته‌شده‌ترین نشانه‌های کمبود ویتامین A است. در موارد شدیدتر ممکن است عملکرد سیستم ایمنی نیز تحت تأثیر قرار گیرد و مشکلاتی در سلامت پوست و بافت‌های بدن ایجاد شود.

ویتامین D

ویتامین D برای سلامت استخوان‌ها، عملکرد عضلات و فعالیت طبیعی سیستم ایمنی اهمیت دارد. بدن می‌تواند این ویتامین را در اثر قرار گرفتن پوست در معرض نور خورشید تولید کند و بخشی از آن نیز از طریق مواد غذایی تأمین می‌شود.

کمبود شدید ویتامین D می‌تواند در کودکان باعث نرمی استخوان و در بزرگسالان به ضعف و نرمی استخوان‌ها منجر شود. میزان نیاز به این ویتامین تحت تأثیر عواملی مانند سن، میزان دریافت نور خورشید، رنگ پوست، رژیم غذایی و برخی شرایط پزشکی قرار دارد. درباره ارتباط ویتامین D با بیماری‌هایی مانند افسردگی و برخی بیماری‌های مزمن نیز پژوهش‌های زیادی انجام شده، اما نباید مصرف مکمل را به‌عنوان راه قطعی پیشگیری یا درمان این بیماری‌ها در نظر گرفت.

ویتامین‌های E و K

کمبود ویتامین E و K در افراد سالم چندان شایع نیست و معمولاً در شرایط خاص، برخی بیماری‌های زمینه‌ای یا اختلالات جذب مواد غذایی مشاهده می‌شود.

ویتامین E نقش مهمی در محافظت از سلول‌ها در برابر آسیب اکسیداتیو دارد و کمبود شدید آن می‌تواند با مشکلات عصبی و عضلانی همراه باشد. ویتامین K نیز برای انعقاد طبیعی خون و حفظ سلامت استخوان‌ها ضروری است؛ بنابراین کمبود قابل‌توجه آن می‌تواند احتمال بروز مشکلات انعقادی را افزایش دهد.

ویتامین‌های گروه B

ویتامین های گروه B در فرایندهای مختلف بدن، از جمله تولید انرژی، عملکرد سیستم عصبی و ساخت سلول‌های خونی نقش دارند. بیشتر این ویتامین‌ها ذخیره قابل‌توجهی در بدن ندارند و باید به‌طور منظم از طریق رژیم غذایی دریافت شوند.

ویتامین B۱۲ استثناست و بدن می‌تواند مقدار زیادی از آن را در کبد ذخیره کند؛ به همین دلیل، علائم کمبود B۱۲ ممکن است مدت زیادی پس از کاهش دریافت غذایی ظاهر شوند. کمبود این ویتامین تنها به افراد گیاه‌خوار محدود نمی‌شود و عوامل مختلفی مانند اختلال جذب، بعضی بیماری‌های گوارشی و برخی داروها نیز می‌توانند خطر کمبود آن را افزایش دهند.

ویتامین B۱

ویتامین B۱ یا تیامین برای تبدیل مواد غذایی به انرژی و عملکرد طبیعی سیستم عصبی و قلب ضروری است. کمبود آن می‌تواند با علائمی مانند بی‌اشتهایی، کاهش وزن، ضعف و مشکلات عصبی همراه باشد. در کمبود شدید و طولانی‌مدت، اختلالات جدی‌تری نیز ممکن است ایجاد شود.

ویتامین B۲

ریبوفلاوین یا ویتامین B۲ در تولید انرژی و حفظ سلامت پوست، چشم‌ها و بافت‌های بدن نقش دارد. کمبود آن ممکن است با ترک‌خوردگی لب‌ها، التهاب و ترک گوشه دهان، التهاب زبان، مشکلات پوستی و حساسیت چشم‌ها به نور همراه باشد.

ویتامین B۳

ویتامین B۳ یا نیاسین برای عملکرد طبیعی سلول‌ها و تبدیل مواد غذایی به انرژی ضروری است. کمبود شدید آن می‌تواند باعث ضعف، بی‌اشتهایی، مشکلات گوارشی و تغییرات پوستی شود.

در موارد شدید، پوست قسمت‌هایی از بدن که بیشتر در معرض نور خورشید قرار دارند ممکن است دچار التهاب، تیرگی و پوسته‌ریزی شود. کمبود شدید نیاسین همچنین می‌تواند سیستم عصبی و دستگاه گوارش را تحت تأثیر قرار دهد.

ویتامین B۶

ویتامین B۶ در متابولیسم پروتئین‌ها، تولید انتقال‌دهنده‌های عصبی و عملکرد سیستم ایمنی نقش دارد. کمبود آن نسبتاً نادر است، اما در صورت بروز می‌تواند علائمی مانند ضعف، تغییرات پوستی، التهاب زبان و دهان و مشکلات عصبی ایجاد کند.

فولات یا ویتامین B۹

فولات برای ساخت DNA و تولید سلول‌های خونی اهمیت زیادی دارد. کمبود آن می‌تواند باعث نوعی کم‌خونی شود و در دوران بارداری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

دریافت کافی فولات پیش از بارداری و در هفته‌های ابتدایی آن برای کاهش خطر نقص لوله عصبی جنین ضروری است. به همین دلیل، تأمین نیاز بدن به فولات برای افرادی که قصد بارداری دارند اهمیت ویژه‌ای دارد و میزان مناسب مصرف بهتر است با نظر پزشک یا متخصص تغذیه تعیین شود.

ویتامین B۱۲

ویتامین B۱۲ برای تولید گلبول‌های قرمز و عملکرد طبیعی سیستم عصبی ضروری است. کمبود آن می‌تواند باعث خستگی، ضعف و کم‌خونی شود و در صورت ادامه‌دار بودن، مشکلات عصبی نیز ایجاد کند.

کمبود B۱۲ دلایل مختلفی دارد و فقط به نوع رژیم غذایی مربوط نیست. افرادی که محصولات حیوانی مصرف نمی‌کنند، ممکن است بیشتر در معرض کمبود قرار داشته باشند و باید درباره منابع جایگزین یا مکمل مناسب با متخصص مشورت کنند.

ویتامین C

ویتامین C یک آنتی اکسیدان مهم است و در عملکرد سیستم ایمنی، تولید کلاژن، ترمیم زخم و افزایش جذب آهن نقش دارد. بدن نمی‌تواند این ویتامین را به مقدار کافی تولید یا برای مدت طولانی ذخیره کند؛ بنابراین دریافت منظم آن از طریق رژیم غذایی اهمیت دارد.

کمبود شدید و طولانی‌مدت ویتامین C می‌تواند به اسکوربوت منجر شود. خونریزی یا تورم لثه، کبودی آسان، خستگی، ضعف، درد مفاصل و اختلال در ترمیم زخم از جمله نشانه‌های احتمالی آن هستند.

برای تأمین ویتامین C می‌توان از منابع غذایی مانند مرکبات، کیوی، توت‌فرنگی، فلفل دلمه‌ای، گوجه‌فرنگی و انواع سبزیجات استفاده کرد. اگر علائمی مانند خستگی مداوم، ریزش مو، مشکلات پوستی یا ضعف بدون علت مشخص وجود دارد، بهتر است به‌جای مصرف خودسرانه مکمل‌ها، علت اصلی با نظر پزشک بررسی شود.