بازگشت یاغی محبوب به استقلال؛ باشگاه پیشنهاد داد

ایمان گودرزی؛ مونیر الحدادی با انتشار یک استوری اینستاگرامی به حضور یک‌ساله‌اش در استقلال پایان داد؛ بازیکنی که با سابقه بازی در بارسلونا به فوتبال ایران آمد و حالا به سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر تبدیل شده که تجربه حضور در فوتبال ایران را پشت سر گذاشته است.

مونیر الحدادی، مهاجم اسپانیایی-مراکشی استقلال، سرانجام با انتشار یک استوری اینستاگرامی از هواداران این تیم خداحافظی کرد تا پرونده حضورش در جمع آبی‌پوشان پس از یک فصل بسته شود.

الحدادی که ابتدای فصل گذشته با رزومه‌ای قابل توجه و سابقه بازی در بارسلونا راهی استقلال شده بود، یکی از پرسر و صداترین خریدهای خارجی لیگ برتر به شمار می‌رفت. او اگرچه نتوانست همراه استقلال به افتخار بزرگی دست پیدا کند، اما از نظر آماری یکی از مؤثرترین بازیکنان خارجی فصل تیمش بود.

سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر

مهاجم ۳۰ ساله استقلال در مجموع ۲۸ مسابقه با پیراهن این تیم به میدان رفت؛ ۱۸ بازی در لیگ برتر، دو دیدار در جام حذفی و هشت مسابقه در لیگ قهرمانان آسیا ۲. حاصل عملکرد او چهار گل و پنج پاس گل در تمامی رقابت‌ها بود؛ آماری که نشان می‌دهد الحدادی روی ۹ گل استقلال نقش مستقیم داشته و در مجموع عملکرد قابل قبولی از خود به جا گذاشته است. با پایان حضور مونیر الحدادی، نام او در کنار دو بازیکن دیگر به عنوان مراکشی‌های تاریخ لیگ برتر ایران ثبت شد؛ دو بازیکنی که تجربه‌های متفاوتی در فوتبال ایران داشتند.

عادل شیحی؛ تجربه‌ای کوتاه در استقلال

پیش از الحدادی، عادل شیحی نخستین بازیکن مراکشی بود که پیراهن استقلال را بر تن کرد. او با سابقه بازی در فولام به فوتبال ایران آمد، اما دوران حضورش چندان دوام نداشت. شیحی تنها در شش مسابقه برای استقلال بازی کرد و بدون ثبت گل یا پاس گل از این تیم جدا شد. مهم‌ترین خاطره او حضور در دربی فروردین ۱۳۹۵ بود؛ مسابقه‌ای که در ترکیب اصلی قرار گرفت اما به دلیل مصدومیت در همان نیمه نخست زمین را ترک کرد.

ایوب العملود؛ یک فصل در پرسپولیس

دیگر مراکشی حاضر در لیگ برتر ایران، ایوب العملود بود که با نظر خوان کارلوس گاریدو به پرسپولیس پیوست. این مدافع راست طی یک فصل حضورش، ۲۴ بار برای سرخپوشان در سه رقابت مختلف به میدان رفت و تنها یک گل به ثمر رساند؛ گلی که در هفته دوم لیگ بیست‌وچهارم مقابل تراکتور زده شد و مانع شکست پرسپولیس شد. حالا با خداحافظی رسمی مونیر الحدادی، حضور یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیکنان خارجی فصل گذشته لیگ برتر در استقلال به پایان رسیده است؛ بازیکنی که با وجود شرایط پرنوسان تیم، توانست یکی از مؤثرترین خارجی‌های فصل آبی‌پوشان باشد و نامش را به عنوان موفق‌ترین فوتبالیست مراکشی تاریخ لیگ برتر ایران از نظر اثرگذاری روی گل ثبت کند.

هفته دوم لیگ هم با نتایج جالب و اتفاقاتی همراه بود. اخراج سه بازیکن نشان از حساسیت بازی‌ها در همین هفته‌های ابتدایی داشت. تیم‌های مدعی حریفان‌شان را شسکت دادند و فقط سپاهان در بازی بزرگ هفته مقابل تراکتور (دیگر مدعی) نتیجه را واگذار کرد. ضمن اینکه رقابت برای کسب عنوان آقای گلی و بهترین پاسور فصل از همین الان شروع شده و قطعاً هفته به هفته حساس‌تر هم می‌شود. مهم‌ترین اتفاق هفته البته کامبک بزرگ ملوان بود که بازی باخته را 10نفره با پیروزی پشت سر گذاشت.

تیم هفته: استقلال

سهراب بختیاری‌زاده، سرمربی استقلال بعد از پیروزی پرگل مقابل مس شهربابک در هفته اول برای تقابل با نساجی به قائمشهر رفت. آبی‌های پایتخت در حالی با یک گل برتری به تهران برگشتند که حریف‌شان بشدت از سوی هوادارانش مورد حمایت قرار می‌گرفت. پیروزی در خانه نساجی برای تمام تیم‌ها سخت است اما استقلال در هفته دوم موفق به انجامش شد. بدون شک اهمیت این پیروزی در هفته‌های آینده مشخص خواهد شد. آبی‌ها در این دو بازی دروازه‌شان را بسته نگاه داشتند که این اتفاق بسیار خوبی برای تیم سهراب بختیاری‌زاده است.

بازیکن هفته: علی علیپور(پرسپولیس)

برای انتخاب بهترین بازیکن هفته گزینه‌های دیگری غیر از علی علیپور، مهاجم پرسپولیس وجود داشت. اما بازیکن ملی‌پوش قرمزهای پایتخت غیر از گلی که زد، دو پاس گل هم داد تا نقش زیادی در پیروزی پرگل تیمش مقابل استقلال خوزستان داشته باشد. به نظر می‌رسد علیپور پس از حضور در جام جهانی انگیزه‌ زیادی به‌دست آورده تا یکی از مسافران تیم ملی در جام ملت‌های آسیا هم باشد. ضمن اینکه او که سابقه آقای گلی لیگ را در کارنامه دارد، برای تکرار این عنوان که مدعیان جدی هم دارد، تلاش مضاعفی خواهد داشت.

گلزنان هفته: امیرحسین حسین‌زاده(تراکتور)، رضا مرزبان(ملوان)

دو بازیکن در هفته دوم دبل کردند. تراکتور در روزی که به گفته مدافعش (شجاع خلیل‌زاده) در حالی با دو گل سپاهان را در نقش جهان شکست داد که میزبان بازی بهتری ارائه داد. اما فرصت‌طلبی امیرحسین حسین‌زاده و زدن دو گل توسط این بازیکن تمام معادلات محرم نویدکیا را بهم زد. در انزلی هم رضا مرزبان مهاجم ملوان یک شب فراموش‌نشدنی را رقم زد. او در حالی که تیمش با یک بازیکن کمتر و با یک گل از میهمانش عقب بود دو مرتبه دروازه ذوب‌آهن را باز کرد تا ملوان در خانه کامبک زده و سه امتیاز با ارزش را در خانه حفظ کند.

تعویض هفته: محمدرضا آزادی (استقلال)

سهراب بختیاری‌زاده سرمربی استقلال وقتی دید تمام برنامه‌های تاکتیکی‌اش مقابل نساجی جواب نداد در دقیقه 80 محمدرضا آزادی مهاجم جوانش را به میدان فرستاد. یک تعویض طلایی که خیلی زود تأثیرش را نشان داد. او که به‌جای سحرخیزان وارد زمین شده بود روی کرنر یاسر آسانی از سمت راست و ریباند شوت تورانیان و تعلل مدافعان نساجی نهایت استفاده را برد و دروازه میزبان را باز کرد و شادی را به اردوی استقلالی‌ها آورد. آزادی که سابقه بازی در نساجی را هم در کارنامه دارد بعد از این گل شادی نکرد. با این گل حال سهراب برای چیدمان در خط حمله دغدغه‌های شیرینی دارد.

ناکام هفته: سپاهان

آنهایی که بازی سپاهان و تراکتور را می‌دیدند شاید تساوی را بدترین نتیجه برای شاگردان محرم نویدکیا پیش‌بینی می‌کردند. آنها هم تیر دروازه تراکتور را لرزاندند و هم در چندین نوبت علیرضا بیرانوند را مجبور به واکنش کردند. اما در نهایت نتیجه‌ای که رقم خورد شکست 2-صفر مقابل تبریزی‌ها بود، نتیجه‌ای که برای سکونشینان باورپذیر نبود. حتماً این بازی و اتفاقاتش درس بزرگی برای سرمربی جوان سپاهان خواهد بود. تیبور هلیلوویچ بازیکن خارجی تراکتور با دو پاس گلی که به حسین‌زاده داد، شکست تلخی را برای طلایی‌پوشان در ورزشگاه نقش جهان با حضور تماشاگرانش رقم زد.

مربی هفته: مازیار زارع(ملوان)

ملوان در اولین بازی خانگی‌اش با حضور هواداران پرشور خود برای کسب پیروزی به میدان آمده بود. اما برخلاف انتظار ملوانی‌ها روی پاس بلند دروازه‌بان ذوب‌آهن و تعلل مدافعان دروازه خود را باز شده دیدند. مازیار با تغییرات تاکتیکی در دقیقه72 بازی را به تساوی کشاند. اخراج امیر افسرده مدافع این تیم می‌توانست کار را برای انزلی‌چی‌ها سخت‌تر کند اما ملوان همیشه ثابت کرده تیمی نیست که به‌راحتی امتیاز از دست دهد. به همین دلیل به بازی هجومی‌شان ادامه داده و یکبار دیگر در دقیقه89 به گل رسیدند تا زارع در پایان بازی شادی‌اش را با سکونشینان ورزشگاه مرحوم قایقران تقسیم کند.

تیم منتخب 3-3-4

دروازه‌بان: علیرضا بیرانوند (تراکتور)

مدافعان میانی: عارف آقاسی (استقلال)، مسعود محبی (خیبر خرم‌آباد)

مدافعان کناری: ارشیا وثوقی‌فر (فجرسپاسی)، سهیل صحرایی (گل گهر)

هافبک‌های میانی: خشایار زبرجد (صنعت نفت)، پوریا پورعلی(پرسپولیس)، میلاد سورگی (شمس‌آذر)

مهاجمان: رضا مرزبان (ملوان)، امیرحسین حسین‌زاده (تراکتور)، علی علیپور (پرسپولیس)

انتهای پیام/

زمزمه اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ در دربی پیش‌رو، حالا به یکی از بحث‌های مهم پیرامون دیدار استقلال و پرسپولیس تبدیل شده است.

دربی رفت این فصل قرار است طبق برنامه در اصفهان و ورزشگاه نقش جهان برگزار شود و در چنین شرایطی این احتمال مطرح شده که استقلال به عنوان تیم میزبان از سهم ۹۰ درصدی سکو‌ها برخوردار شود و تنها ۱۰ درصد از ظرفیت ورزشگاه در اختیار هواداران پرسپولیس قرار بگیرد.

در نگاه اول، اجرای چنین قانونی می‌تواند برای استقلال و هواداران این تیم یک اتفاق مثبت باشد. آبی‌پوشان در صورت اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ از حمایت تعداد بیشتری از تماشاگران خود در ورزشگاه نقش جهان برخوردار خواهند شد و طبیعتاً فضای ورزشگاه نیز بیشتر به سود تیم میزبان خواهد بود. اما درست در همین نقطه یک چالش مهم شکل می‌گیرد که می‌تواند در آینده به اعتراض استقلال منجر شود.

مسأله اصلی این است که اگر قرار باشد قانون ۹۰ به ۱۰ اجرا شود باید شرایطی یکسان و عادلانه برای هر دو مسابقه رفت و برگشت دربی وجود داشته باشد.

نمی‌توان در مسابقه رفت که استقلال میزبان است و بازی در اصفهان برگزار می‌شود، این قانون را به سود آبی‌پوشان اجرا کرد و سپس در دیدار برگشت زمانی که پرسپولیس در ورزشگاه آزادی میزبان خواهد بود، همین قانون را برای سرخپوشان در نظر گرفت.

در چنین سناریویی عملاً استقلال متضرر خواهد شد. استقلال در بازی رفت، اگرچه میزبان است، اما مسابقه در ورزشگاه نقش جهان اصفهان برگزار می‌شود و شرایط میزبانی آن با یک بازی خانگی واقعی در ورزشگاه آزادی قابل مقایسه نیست.

اگر در ادامه پرسپولیس در ورزشگاه آزادی از قانون ۹۰ به ۱۰ استفاده کند، بخش عمده ظرفیت ورزشگاه در اختیار هواداران این تیم قرار می‌گیرد و استقلال عملاً از امتیاز میزبانی واقعی خود محروم خواهد شد.

به همین دلیل اگر قرار است قانون ۹۰ به ۱۰ اجرا شود، باید پیش از هر تصمیمی به عدالت در مجموع دو بازی توجه شود.

این قانون زمانی می‌تواند معنای واقعی خود را داشته باشد که هر دو تیم در شرایطی مشابه از آن بهره‌مند شوند. نمی‌توان یک مسابقه را در ورزشگاهی بی‌طرف یا خارج از خانه واقعی برگزار کرد و سهم ۹۰ درصدی را به تیم میزبان داد و سپس در مسابقه برگشت، همان قانون را در ورزشگاه خانگی تیم مقابل اجرا کرد.

از همین رو استقلالی‌ها با اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ در بازی رفت، در صورتی که قرار باشد در بازی برگشت نیز همین قانون در ورزشگاه آزادی به سود پرسپولیس اجرا شود، موافق نخواهند بود چرا که در این صورت، آنچه در ظاهر یک امتیاز برای استقلال به نظر می‌رسد، می‌تواند در مجموع دو بازی به ضرر آبی‌پوشان تمام شود.

راهکار منطقی‌تر می‌تواند این باشد که متولیان برگزاری مسابقات برای اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ عجله نکنند. با توجه به شرایط ورزشگاه آزادی و آماده نبودن این ورزشگاه برای میزبانی دربی، بهتر است اجرای این قانون به زمانی موکول شود که ورزشگاه آزادی آماده باشد و هر دو تیم بتوانند در شرایطی برابر از مزیت میزبانی و سهم تماشاگران خود استفاده کنند.

در چنین شرایطی، شاید منطقی باشد که در فصل جاری هر دو دیدار رفت و برگشت دربی در اصفهان برگزار شود و سهم سکو‌ها نیز به صورت مساوی میان هواداران استقلال و پرسپولیس تقسیم شود.

این تصمیم می‌تواند از شکل‌گیری هرگونه اعتراض بعدی جلوگیری کند و اجازه ندهد تصمیمی که در ابتدا با هدف ایجاد عدالت گرفته شده، در نهایت به محل اختلاف میان دو باشگاه تبدیل شود.

بنابراین، موضوع فقط این نیست که استقلال در بازی رفت ۹۰ درصد سکو‌های نقش جهان را در اختیار داشته باشد. مسأله اصلی نحوه اجرای این قانون در مجموع دو مسابقه است.

اگر قرار باشد امتیاز ۹۰ به ۱۰ در اصفهان به استقلال داده شود و سپس همین امتیاز در ورزشگاه آزادی به پرسپولیس برسد، تردید‌های جدی درباره عادلانه بودن این تصمیم شکل خواهد گرفت.

به نظر می‌رسد متولیان برگزاری دربی باید پیش از تصمیم نهایی تمام جوانب این موضوع را بررسی کنند. شاید صبر کردن تا آماده شدن ورزشگاه آزادی و اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ از فصل آینده تصمیمی منطقی‌تر و کم‌حاشیه‌تر باشد.

در غیر این صورت، قانونی که قرار است به عنوان یک امتیاز برای تیم میزبان اجرا شود، ممکن است در ادامه به یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل پیرامون دربی تبدیل شود.

به هرحال این قانون در شرایطی که هر دو بازی رفت و برگشت در یک ورزشگاه برگزار شود، نمی‌تواند مشکل‌آفرین و حاشیه‌ساز باشد.

انتهای پیام/