از روزی که آفتاب در افق عاشورا غروب کرد، تاریخ دیگر هیچ زنی را به جلال و شکوه حضرت زینب کبری (س) ندید و نشناخت. بانویی که شانههایش را خسته از بار مصیبت، میخواستند خم کنند، اما قامتش ستون ایستادگی ماند.