به گزارش اقتصادنیوز، «سید حسین مرعشی» دبیرکل حزب کارگران سازندگی ایران در یادداشتی در روزنامه سازندگی نوشت:
مهمترین مسئلهای که کشور امروز با آن مواجه است، بلاتکلیفی در تصمیمگیری است؛ وضعیتی که هم آینده تنگه هرمز و هم مسیر روابط و توافقات خارجی ایران را تحتتأثیر قرار داده است. پس از جنگ ۴۰روزه، یک دستاورد مهم برای ایران رقم خورد و آن، تثبیت پایداری و حفظ توان آتش کشور بود. بهرغم آنکه در جریان جنگ حدود بیش از ۱۶هزار نقطه در ایران بمباران شد اما طرف مقابل نتوانست، آتش ایران را خاموش کند. پس از آن نیز دیپلماسی توانست این دستاورد میدانی را به یک فرصت سیاسی تبدیل کند. به این ترتیب، دو افتخار مهم در کنار یکدیگر قرار گرفت: نخست، موفقیت در میدان و مقاومت ملی و دوم، توافقی که میان رؤسایجمهور ایران و آمریکا به امضا رسید و به گفته آقای عراقچی، وزیر امور خارجه، ۱۳ ماده از مجموع ۱۴ ماده آن بهنفع ایران بود.
پس از این توافق، موضوع تشییع و تدفین رهبر شهید ایران مطرح شد. ایران و آمریکا توافق کرده بودند که در طول یک هفته برگزاری مراسم، هیچیک از طرفین، اقدامی علیه دیگری انجام ندهد. با این حال، درحالی که هنوز دو روز تا پایان مراسم باقی مانده بود، ماجرای شلیک به سه کشتی رخ داد.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که مجموعهای از توافقات و گشایشهای اقتصادی نیز در حال شکلگیری بود. قطر ۶ میلیارد دلار از منابع ایران را در اختیار داشت و قرار بود این منابع آزاد شود. امارات هم ۲۰ میلیارد دلار، خط اعتباری در اختیار ایران قرار داده بود که فقط حدود ۵/۱ میلیارد دلار آن مورد استفاده قرار گرفته بود. در همان شرایط، ایران ظرف یک هفته ۷ میلیارد دلار نفت فروخت؛ چون مجاز به فروش نفت شده بودیم ضمن آنکه قرار نبود تخفیف ویژهای بدهیم و منابع حاصل از فروش هم میتوانست در ادامه به ایران منتقل شود.
در چنین شرایطی، سوال اساسی که هیچکس تاکنون به آن پاسخ نداده این است که چه نهادی، چه فردی و با چه پشتوانه منطقی و عقلانی، تصمیم به زدن سه کشتی گرفت؟ چه کسی این کار را کرد؟ مسئله بر سر هزینهای است که کشور پس از آن تصمیم، پرداخت کرده و فرصتهایی که در ادامه از دست رفته است. افکار عمومی همچنان منتظرند که در این موضوع مهم، به آنها توضیح داده شود.
پس از آن رخداد، …
