به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، رقابت بیش از یک میلیون ۷۰ هزار داوطلب آزمون سراسری در ۵ گروه آزمایشی از روز گذشته آغاز شد واز صبح امروز آزمون گروه آزمایشی علوم ریاضی آغاز شده و رقابت داوطلبان در گروه علوم انسانی عصر امروز برگزار میشود.
در گروه آزمایشی ریاضی، تعداد داوطلبان از ۱۱۶ هزار و ۱۵۰ نفر در سال ۱۴۰۴ به ۱۳۵ هزار و ۸۱۳ نفر در سال ۱۴۰۵ افزایش یافته است. همزمان سهم دختران نیز از ۳۷ درصد به ۴۰ درصد رسیده که بیانگر ۳ واحد درصد رشد است.
در گروه علوم انسانی، تعداد داوطلبان از ۲۹۰ هزار و ۳۸۳ نفر در سال ۱۴۰۴ به ۳۲۷ هزار و ۷۳۴ نفر در سال ۱۴۰۵ رسیده است. سهم دختران نیز با افزایش ۳ واحد درصدی، از ۶۵ درصد به ۶۸ درصد افزایش یافته است.
پس از برگزاری آزمون سوالات و کلید آنها از سوی سازمان سنجش منتشر میشود و داوطلبان میتوانند سوالات را از سایت سازمان سنجش دریافت کنند.
لازم به ذکر است، نتایج اولیه آزمون سراسری آخر شهریور ماه و نتایج نهایی دهه سوم آبان ماه اعلام خواهد شد.
امروزه میانگین طول عمر انسان حدود ۷۱ سال است.تعداد کمی از افراد به تولد ۱۰۰سالگی خود میرسند و عنوان صدساله (Centenarian) را به دست میآورند و تعداد بسیار کمتری نیز بیش از ۱۱۰ سال عمر میکنند. به این افراد فوقصدساله (Supercentenarian) گفته میشود.
به گزارش انتخاب و به نقل از sciencealert؛ پژوهش جدیدی که در مجموعه انتشارات Cell Press منتشر شده، یک توضیح احتمالی برای این موضوع ارائه میدهد که چرا این افراد بسیار سالخورده ممکن است بتوانند در برابر افزایش خطر ابتلا به سرطان و بیماریها، با وجود بالا رفتن سن، مقاومت کنند.
به نظر میرسد در حوالی ۱۰۰سالگی، نوع نادری از سلولهای T کمککننده (T helper cells) در بدن این افراد تکثیر میشود و با گذشت زمان، هم تعدادشان افزایش مییابد و هم ویژگیهایشان با شرایط جدید سازگار میشود.
نویسندگان مطالعه مینویسند: «این سلولها روندی مرحلهبهمرحله از تمایز و انعطافپذیری در تولید سیتوکینها نشان میدهند که حاکی از پاسخهای سازشی به آنتیژنهای مداوم در طول سالمندی سالم است.» سلولهای ایمنی نادرِ نابودکننده سرطان ممکن است از افراد بالای ۱۱۰ سال محافظت کنند
پژوهش جدید نشان میدهد سلولهای ایمنی خاصی که از سلولهای T کمککننده به نوع نادری از سلولهای T کشنده تبدیل میشوند، ممکن است به افرادی که بیش از ۱۰۰ سال عمر میکنند کمک کنند تا با تهدیدهای سیستم ایمنی مقابله کنند.
همه ما بخشی از سلولهای T کمککننده را که به آنها سلولهای CD4 نیز گفته میشود، در سیستم ایمنی تطبیقی خود داریم.
سلولهای CD4 انواع مختلفی دارند که برخی از آنها بسیار نادرتر از بقیه هستند. برای مثال، سلولهای T سیتوتوکسیک CD4 یا CD4 CTL معمولاً در بدن انسان تعداد بسیار کمی دارند.
این سلولهای T بیشتر نقش کشنده دارند تا کمککننده؛ وظیفه آنها گشتزنی در بدن و شناسایی سلولهای آلوده، آسیبدیده یا سرطانی و از بین بردن آنها پیش از ایجاد آسیب بیشتر است.
با این حال، زمانی که افراد وارد دهه ۹۰ زندگی خود و سالهای بالاتر میشوند، به نظر میرسد تعداد این سلولهای CD4 CTL که معمولاً کمیاب هستند، بهطور چشمگیری افزایش پیدا میکند.
این الگوی از نظر آماری معنادار، در نمونههای خون ۲۸ شرکتکننده ژاپنی مشاهده شد؛ البته اندازه این نمونه بسیار کوچک است و چون همه شرکتکنندگان از یک کشور بودند، لزوماً نمیتوان نتایج را به کل جمعیت جهان تعمیم داد.
در نمونههای خون ۸ فرد در دهههای ۷۰، ۸۰ و ۹۰ زندگی، میانه سهم سلولهای CD4 CTL حدود ۴ درصد بود.
در میان ۱۰ فرد صدساله شرکتکننده در مطالعه، این میزان به ۹.۶ درصد رسید و در افراد فوقصدساله به ۱۷.۶ درصد افزایش یافت.
البته حتی در همین نمونه کوچک نیز موارد استثنایی وجود داشت؛ بهعنوان مثال، یکی از شرکتکنندگان که هنوز به ۱۰۰سالگی نرسیده بود، بالاترین میزان این سلولها را در خون خود داشت.
این سلولها فعال بودند و نشانهای از فرسودگی یا خستگی عملکردی نشان نمیدادند.
کوسوکه هاشیموتو، ایمنیشناس از دانشگاه اوساکا در ژاپن، میگوید:
«پیری سیستم ایمنی صرفاً یک فرایند زوال و کاهش عملکرد نیست.»
او ادامه میدهد:
«افزایش انتخابی برخی سلولهای T نشان میدهد که حتی در سنین بسیار بالا نیز سیستم ایمنی ممکن است همچنان بتواند خود را با چالشهای مرتبط با افزایش سن سازگار کند.»
پژوهشگران با بررسی پروتئینهای موجود در سطح این سلولها دریافتند که سلولهای CD4 CTL زمانی شکل میگیرند که سلولهای T کمککننده ابتدا پروتئین CD27 و سپس CD28 را از دست میدهند.
سلولهای T کشنده در پاسخ به یک حمله ایمنی، میتوانند از خود نسخههای متعددی ایجاد کنند و به این ترتیب یک ارتش میکروسکوپی از سلولهای مشابه تشکیل دهند.
دقیقاً همین اتفاق در نمونههای خون افراد مسنتر مشاهده شد.
بهطور میانگین، حدود ۳۳ درصد از سلولهای CD4 CTL موجود در خون آنها، نسخههایی از یک سلول اولیه بودند.
در نمونه خون یکی از افراد صدساله، تقریباً نیمی از سلولهای CD4 CTL نسخههایی از همان یک سلول بودند.
این یافته نشان میدهد که پس از رسیدن انسان به سنین بسیار بالا، بدن ممکن است با افزایش تهدیدهای ایمنی مواجه شود و افزایش تعداد سلولهای CD4 CTL شاید به افراد فوقصدساله، دستکم در میان افرادی که در ژاپن زندگی میکنند، کمک کند تا از این تهدیدها جان سالم به در ببرند. ارتباط پیری با سلولهای سرطانی
هاشیموتو میگوید:
«با افزایش سن، سلولهای غیرطبیعی، از جمله سلولهای پیرشده و سلولهای سرطانی، بیشتر میشوند.»
او اضافه میکند:
«یافتههای ما نشان میدهد که سازگاری سیستم ایمنی با این تغییرات ممکن است در طول عمر استثنایی نقش داشته باشد.»
در واقع، یافتههای این پژوهش این احتمال را مطرح میکنند که سیستم ایمنی افراد بسیار سالخورده، برخلاف تصور رایج، الزاماً فقط ضعیفتر نمیشود؛ بلکه ممکن است در برخی افراد، برخی بخشهای سیستم ایمنی به شکل انتخابی تقویت و سازگار شوند تا با تهدیدهای ناشی از افزایش سن مقابله کنند.
البته این مطالعه هنوز به معنای اثبات علت طول عمر بالای این افراد نیست. تعداد شرکتکنندگان کم بوده و همه آنها ژاپنی بودند؛ بنابراین برای مشخص شدن اینکه آیا این الگو در افراد بسیار سالخورده در سراسر جهان نیز وجود دارد و آیا واقعاً به افزایش طول عمر کمک میکند، به پژوهشهای بزرگتر نیاز است.
این پژوهش در مجموعه Cell Press منتشر شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر عکس یادگاری مقامات شهر قوچان در دوران قاجار خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : چرا بعضی خودروها دستگیره عقب مخفی دارند؟ بیشتر بخوانید: گیاهخواری میتواند در عرض یک ماه فعالیت ژنهای شما را تغییر دهد تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درختها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیمکشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ نیروی انسانی متخصص در هر کشوری یکی از پایههای اصلی پیشرفت به شمار میآید. در میان گروههای مختلف تخصصی، فارغالتحصیلان مهندسی جایگاهی ویژه دارند، زیرا مهندسان در طراحی، ساخت، حل مسئله و پیشبرد پروژههای فنی و زیرساختی نقش مستقیم ایفا میکنند. به همین دلیل، حضور یا خروج این گروه از نیروی انسانی میتواند بر توان اجرایی، صنعتی و حتی آینده توسعه کشور اثر بگذارد. در سالهای اخیر، مسئله مهاجرت متخصصان در بسیاری از کشورها به یک نگرانی جدی تبدیل شده است، بهویژه در کشورهای در حال توسعه که برای آموزش و تربیت نیروی ماهر هزینههای فراوانی صرف میکنند، اما بخشی از این نیروها در نهایت جذب بازار کار کشورهای دیگر میشوند. همین موضوع باعث شده مهاجرت نخبگان و متخصصان، دیگر فقط یک مسئله فردی تلقی نشود و به موضوعی اجتماعی، اقتصادی و راهبردی تبدیل شود.
در این میان، مهاجرت فارغالتحصیلان مهندسی از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا این گروه نه تنها دانش فنی دارند، بلکه در شکل دادن به آینده صنعتی و فناوری کشور نیز مؤثرند. در سالهای اخیر از یک سو مهاجرت مهندسان از برخی کشورهای توسعهیافته کاهش یافته، اما از سوی دیگر این روند در کشورهای در حال توسعه افزایش پیدا کرده است. در ایران نیز این موضوع سابقهای طولانی دارد و در سالهای اخیر شدت بیشتری یافته است. با این حال، فقط دانستن اینکه مهاجرت در حال افزایش است کافی نیست. پرسش مهمتر این است که مهندسان چگونه به این تصمیم میرسند، چه عواملی آنان را به رفتن سوق میدهد و چه شرایطی باعث میشود میان ماندن و رفتن، گزینه مهاجرت را انتخاب کنند. اهمیت این تحقیق نیز دقیقا از همینجا ناشی میشود؛ یعنی تلاش برای فهم لایههای پنهانتر این تصمیم و روشن کردن الگوهای ذهنی و شرایطی که پشت آن قرار دارد.
در پژوهشی با همین موضوعیت، زهرا صنعتی، محقق مدیریت آموزشی در گروه علوم تربیتی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه، به همراه یک همکار دانشگاهی و با همراهی پژوهشکده مواد و انرژی، کوشیدهاند پدیده مهاجرت فارغالتحصیلان مهندسی را از زاویهای تحلیلی و عمیق بررسی کنند و نشان دهند که چه مجموعهای از عوامل فردی، آموزشی، شغلی و ساختاری در شکلگیری این روند نقش دارند. تمرکز اصلی این کار بر تبیین چرایی و چگونگی شکلگیری میل به مهاجرت در میان دانشآموختگان مهندسی بوده است.
این تحقیق با روش کیفی و با استفاده از رویکرد «نظریه دادهبنیاد» انجام شده است. نظریه دادهبنیاد روشی پژوهشی است که در آن محقق به جای آنکه از ابتدا یک پاسخ آماده داشته باشد، تلاش میکند از دل دادهها و گفتههای افراد، الگوها و مفاهیم اصلی را استخراج کند. در این مطالعه، شرکتکنندگان شامل استادان مهندسی و جامعهشناسی دانشگاه فردوسی مشهد، همچنین متخصصان و مدیران حوزه مهندسی بودند که از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته، اطلاعات مورد نیاز پژوهشگران را فراهم آوردند.
یافتههای این تحقیق نشان میدهند که مهاجرت فارغالتحصیلان مهندسی حاصل یک عامل واحد نیست، بلکه نتیجه ترکیب چند دسته عامل است. در بخش شرایط علّی، دو گروه از عوامل بیش از همه دیده شدهاند: عوامل دافعه در مبدأ و عوامل جاذبه در مقصد. به بیان ساده، بخشی از ماجرا به مشکلات و کاستیهای داخل کشور مربوط میشود و بخش دیگر به فرصتها و امتیازهایی که کشورهای دیگر ارائه میکنند. همچنین در شرایط زمینهای، عواملی شناسایی شدهاند که مهاجرت را تسهیل میکنند؛ یعنی شرایطی که تصمیم به رفتن را آسانتر یا عملیتر میسازند. در کنار این موارد، عوامل حمایتی مهاجرت نیز به عنوان شرایط مداخلهگر مطرح شدهاند؛ عواملی که اثر سایر متغیرها را تقویت میکنند.
نتیجه نهایی این روند، از نگاه پژوهشگران، تضعیف ظرفیتهای فنی و توسعهای کشور است. بر اساس اطلاعات تکمیلی پژوهش، این تضعیف در چند محور اصلی خود را نشان میدهد: کاهش ذخیره دانش مهندسی، افزایش وابستگی کشور، محرومیت از نیروی متخصص و فنی، عقبماندگی در مسیر توسعه و کاهش توان رقابتپذیری در بازارهای جهانی.
شرکتکنندگان در این پژوهش همچنین تأکید کردهاند که تمایل به مهاجرت در میان دانشجویان جوان مهندسی، بهویژه در مقطع کارشناسی، بالاست. بسیاری از آنان از همان دوره دانشجویی به دنبال همکاری با استادانی هستند که بتوانند برای ادامه تحصیل یا اشتغال در خارج از کشور برایشان توصیهنامه فراهم کنند. این مسئله نشان میدهد که فکر مهاجرت در برخی موارد، از همان سالهای نخست آموزش دانشگاهی شکل میگیرد.
طبق یافتهها، محدود بودن فرصتهای شغلی در داخل کشور، یکی از عوامل مهم تقویتکننده انگیزه مهاجرت است. از سوی دیگر، مهندسان شاغل نیز پس از فارغالتحصیلی و ورود به بازار کار، به دلیل ناکافی بودن سطح حقوق در مقایسه با تورم و هزینههای زندگی، به فکر رفتن میافتند. به این ترتیب، مهاجرت فقط به دانشجویان محدود نمیشود و بخشی از نیروهای فعال و آموزشدیده بازار کار را نیز در بر میگیرد. کشورهای مقصد اصلی در این روند شامل ایالات متحده، کانادا، استرالیا، انگلستان و آلمان عنوان شدهاند، هرچند با سختتر شدن قوانین مهاجرتی این کشورها، برخی مقاصد دیگر مانند کشورهای حوزه خلیج فارس، ژاپن، فنلاند و بلژیک نیز بیشتر مورد توجه قرار گرفتهاند.
اهمیت این یافتهها در آن است که نشان میدهند مهاجرت مهندسان، صرفا نتیجه جذابیت بیرون از کشور نیست، بلکه به ضعفهای درونی نیز گره خورده است. این وضعیت بیانگر وجود ضعف در سیاستگذاری و زیرساختهای مربوط به جذب و نگهداشت نیروی متخصص است.
همچنین بر نقش دانشگاهها و مؤسسههای تحقیقاتی در ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش، همکاری بیشتر میان دانشگاه و صنعت، اصلاح برنامههای درسی و تقویت مهارتهای کاربردی تأکید شده است. در کنار این موارد، بهبود شرایط اقتصادی، اجتماعی و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار نیز از عوامل مهمی دانسته شده که میتواند در مدیریت این روند و کاهش تمایل به مهاجرت مؤثر باشد.
قابل ذکر است این نتایج بااهمیت در فصلنامه «مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی» منتشر شدهاند؛ نشریهای که وابسته به مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم و انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات است.