تصویر لگویی معنادار علی بیرو

اما اهمیت «ادیسه» نولان در این نیست که بالاخره یکی از بزرگ‌ترین حماسه‌های جهان را با امکانات عظیم سینمای معاصر به تصویر کشیده است. اهمیت واقعی فیلم در پرسشی است که زیر تمام این شکوه و هیاهو جریان دارد:آیا انسان واقعاً می‌تواند به خانه بازگردد؟

۲۸ مرداد برای سینمای ایران فقط یک واقعه تاریخی نیست؛ یک «زخم تاریخی» است که هربار از زاویه‌ای تازه سر باز می‌کند. شاید به همین دلیل، سینما در مواجهه با آن بیشتر از آنکه به بازسازی یک روز مشخص بپردازد، سراغ پیامدها، آدم‌ها و فضای اجتماعی پیش و پس از کودتا رفته است. اگر تاریخ را حافظه یک ملت بدانیم، سینما یکی از مهم‌ترین جاهایی است که این حافظه می‌تواند شکل تصویری پیدا کند؛ اما در مورد ۲۸ مرداد، این حافظه هنوز تکه‌تکه، گزینشی و گاه ایدئولوژیک است.

نظام آموزش هنر در ایران در آستانه یک بازطراحی جدی قرار گرفته است؛ بازطراحی‌ای که قرار است از تغییر سرفصل‌ها و استانداردهای آموزشی آغاز شود و تا سنجش صلاحیت حرفه‌ای، صدور گواهینامه‌های مهارتی و پیوند مستقیم آموزش با بازار کار ادامه پیدا کند. این مهم‌ترین محور نشست رسانه‌ای برنامه‌های «هفته آموزش هنر» بود که با حضور محمدحسین اسماعیلی، مدیرکل دفتر توسعه آموزش‌های هنری معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و اردشیر میرمُنْگره، دبیر این رویداد برگزار شد.

محمد مصدق، سال ۱۲۶۱ به دنیا آمد؛ یعنی حدود ۲۴ سال پیش از مشروطه. برای داشتن تصویری روشن‌تر، اگر در آن دوره دانشگاه می‌داشتیم، در کوران سال‌های منتهی به پیروزی انقلاب مشروطه، مصدق به مانند جوانی دارای مدرک کارشناسی‌ارشد بود.

با گذشت ۷۳ سال از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و پایان تراژیک دولت مستعجل محمد مصدق، او نه تنها به تاریخ نپیوسته بلکه میراث و خاطره‌اش موضوع چالش‌های داغ سیاست روز است.

مهسا طهماسبی در پی انتشار فیلم ازدواج مجدد همسر سابقش با انتشار یک ری‌پست معنادار در صفحه اینستاگرام خود، به این اتفاق واکنش نشان داد.

خانه سینما در خصوص مصوبه اخیر مجلس در بیانیه‌ای نسبت به مصوبه اخیر مجلس در تاریخ 25 مرداد واکنش نشان داد و تبعات این مصوبه را بررسی کرد.

روز عکاس، روز همهٔ راویان تصویر است؛ از قابِ زندگی در خیابان‌ها تا خط‌مقدمِ جنگ. اما در میان آن‌ها، عکاسان خبری و به‌ویژه عکاسان جنگ، جایگاهی ویژه دارند؛ آنا...