ظاهراً همه چیز مهیای شروع یک نبرد جذاب در ناگویاست؛ رقابت امیدهای فوتبال آسیا برای رسیدن به عنوان قهرمانی. مسابقاتی که قرار است با قوانین جامجهانی، اما بدون VAR برگزار شود و شاید برای بسیاری از کشورهای حاضر در این رقابتها مشکل اصلی عدم حضور کمکداور ویدئویی باشد، اما برای عبدی داستان کاملاً متفاوت از این حرفهاست.
عبدی که امید زیادی داشت برای طلسمشکنی در ناگویا و رقم زدن نتایج قابل توجه، تصورش را هم نمیکرد با بدترین شرایط ممکن راهی ناگویا شود. البته امیدهای فوتبال ایران همواره با مشکلات پرتعدادی مواجه بودند و این داستان تازهای نبود، اما عبدی بیهیچ شک و تردیدی مظلومترین مربی امیدهای فوتبال ایران است، بهطوریکه بعد از اعزام و برابر امارات نیز به دلیل عدم همکاریهای لازم تمام نفراتش را در اختیار ندارد و همین مسئله کافی است که نتواند تمام تمرکزش را روی شکست دادن حریف بگذارد وقتی همه ذهنش را لیست نصفه و نیمه تیمش مشغول کرده است!
البته سرمربی تیم امید هنوز هم امیدوار است به کسب نتیجه و تلاش هم خواهد کرد برای آنکه از این آزمون دشوار و غیرمنصفانه سربلند بیرون آید، اما رسیدن به هدف، آنهم با دست خالی، چیزی شبیه به معجزه میماند و دست او به راستی که با این تعداد بازیکن بسته و خالی است: «خوشحالم بار دیگر در ژاپن هستم. از سفرهای قبلی به این کشور خاطرات خوبی به یاد دارم. همچنین حضور دوباره در بازیهای آسیایی برای من باعث افتخار و خوشحالی است. بیشک این مسابقات فرصت خوبی است تا بازیکنان تجربه ارزشمندی به دست آورند و امیدوارم این تجربه برای آینده فوتبال ما مفید باشد، اما واقعیتها را هم نباید نادیده گرفت. برای … …



































































































































































