تکذیب شایعات درباره جدایی یک استقلالی

به گزارش خبرآنلاین سید کاظم اولیایی مدیرعامل پیشین استقلال در روزنامه ایران نوشت: فوتبال حرفه‌ای در دنیا یعنی مشتری‌محوری و وقتی دو تیم حرفه‌ای یک شهر روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، در واقع سرمایه‌های فوتبال یک شهر، یعنی هواداران، با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند. اما در ایران، به دلیل خصولتی بودن باشگاه‌ها، ضعف در مدیریت‌ ورزشی و برنامه‌ریزی نامناسب فدراسیون که یک مثلث ناکارآمد را ایجاد کرده‌اند، شرایط به‌گونه‌ای پیش می‌رود که تمام افتخار دو تیم آبی و قرمز پایتخت؛ افتخاری که فوتبال کشورمان در تمام دنیا به آن می‌بالد، یعنی حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر، در حال از بین رفتن است.

خصولتی بودن باشگاه‌ها و در اختیار بودن ورزشگاه‌ها توسط دولت، مدیران را وادار می‌کند بدون داشتن سخت‌افزار مناسب و درآمد خالص، اقدام به تجهیز استادیوم یا ورزشگاهی نکنند. بنابراین بهتر است ارگان‌های صنعتی دست از مجموعه‌داری بردارند و آن را به بخش خصوصی واگذار کنند تا مسیر جذب هوادار نیز توسط خود باشگاه و با برنامه‌ریزی حرفه‌ای مدیریت شود.

در تمام دنیا، ورزش حرفه‌ای یک صنعت و بستری برای تولید کسب‌وکار و درآمد است و بر اساس باشگاه‌محوری می‌چرخد. اما در کشورمان، خارج از اصل ۴۴ قانون اساسی عمل می‌کنند و باشگاه را تنها به یک مصرف‌کننده تبدیل کرده‌اند.

در حال حاضر نیز سرانه ورزشی تهران حتی نسبت به استان سیستان و بلوچستان کمتر است و پایتخت ایران را از نظر سرانه ورزشی به فقیرترین پایتخت جهان تبدیل کرده‌اند.

باشگاه استقلال امکانات و دارایی‌های زیادی داشته است و اگر بخشی از آن را نیز به این باشگاه بازگردانند، می‌تواند با شراکت بخش خصوصی، مجموعه‌هایی مانند ورزشگاه‌های نقش جهان، تختی و دستگردی را تجهیز کند. حتی در مجموعه ورزشی آزادی، برای ساخت یک استادیوم ۴۰ هزار نفری بانوان خاک‌برداری شده، اما چون حمایتی از آن نمی‌شود، این پروژه رها شده است و حتی تیم‌های تهرانی نیز حاضر به صرف هزینه برای آن نیستند.

در چنین شرایطی است که اعتبار فوتبال کشور زیر سؤال می‌رود و میزبانی‌ها از تیم‌های مطرح، با هزاران هوادار و سرمایه اجتماعی، گرفته می‌شود. بهتر است پیش از آنکه فوتبال و هوادار را از دست بدهیم، دولت فکری به حال خصولتی بودن ورزش کند؛ وگرنه روزی خواهد رسید که دربی ۱۰۰ هزار نفری ما به یک دربی بی‌هیجان با اندک تماشاگر تبدیل شود و تنها در خواب، رویای برگزاری دوباره آن را در تهران ببینیم.

ایمان گودرزی؛ مونیر الحدادی با انتشار یک استوری اینستاگرامی به حضور یک‌ساله‌اش در استقلال پایان داد؛ بازیکنی که با سابقه بازی در بارسلونا به فوتبال ایران آمد و حالا به سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر تبدیل شده که تجربه حضور در فوتبال ایران را پشت سر گذاشته است.

مونیر الحدادی، مهاجم اسپانیایی-مراکشی استقلال، سرانجام با انتشار یک استوری اینستاگرامی از هواداران این تیم خداحافظی کرد تا پرونده حضورش در جمع آبی‌پوشان پس از یک فصل بسته شود.

الحدادی که ابتدای فصل گذشته با رزومه‌ای قابل توجه و سابقه بازی در بارسلونا راهی استقلال شده بود، یکی از پرسر و صداترین خریدهای خارجی لیگ برتر به شمار می‌رفت. او اگرچه نتوانست همراه استقلال به افتخار بزرگی دست پیدا کند، اما از نظر آماری یکی از مؤثرترین بازیکنان خارجی فصل تیمش بود.

سومین مراکشی تاریخ لیگ برتر

مهاجم ۳۰ ساله استقلال در مجموع ۲۸ مسابقه با پیراهن این تیم به میدان رفت؛ ۱۸ بازی در لیگ برتر، دو دیدار در جام حذفی و هشت مسابقه در لیگ قهرمانان آسیا ۲. حاصل عملکرد او چهار گل و پنج پاس گل در تمامی رقابت‌ها بود؛ آماری که نشان می‌دهد الحدادی روی ۹ گل استقلال نقش مستقیم داشته و در مجموع عملکرد قابل قبولی از خود به جا گذاشته است. با پایان حضور مونیر الحدادی، نام او در کنار دو بازیکن دیگر به عنوان مراکشی‌های تاریخ لیگ برتر ایران ثبت شد؛ دو بازیکنی که تجربه‌های متفاوتی در فوتبال ایران داشتند.

عادل شیحی؛ تجربه‌ای کوتاه در استقلال

پیش از الحدادی، عادل شیحی نخستین بازیکن مراکشی بود که پیراهن استقلال را بر تن کرد. او با سابقه بازی در فولام به فوتبال ایران آمد، اما دوران حضورش چندان دوام نداشت. شیحی تنها در شش مسابقه برای استقلال بازی کرد و بدون ثبت گل یا پاس گل از این تیم جدا شد. مهم‌ترین خاطره او حضور در دربی فروردین ۱۳۹۵ بود؛ مسابقه‌ای که در ترکیب اصلی قرار گرفت اما به دلیل مصدومیت در همان نیمه نخست زمین را ترک کرد.

ایوب العملود؛ یک فصل در پرسپولیس

دیگر مراکشی حاضر در لیگ برتر ایران، ایوب العملود بود که با نظر خوان کارلوس گاریدو به پرسپولیس پیوست. این مدافع راست طی یک فصل حضورش، ۲۴ بار برای سرخپوشان در سه رقابت مختلف به میدان رفت و تنها یک گل به ثمر رساند؛ گلی که در هفته دوم لیگ بیست‌وچهارم مقابل تراکتور زده شد و مانع شکست پرسپولیس شد. حالا با خداحافظی رسمی مونیر الحدادی، حضور یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیکنان خارجی فصل گذشته لیگ برتر در استقلال به پایان رسیده است؛ بازیکنی که با وجود شرایط پرنوسان تیم، توانست یکی از مؤثرترین خارجی‌های فصل آبی‌پوشان باشد و نامش را به عنوان موفق‌ترین فوتبالیست مراکشی تاریخ لیگ برتر ایران از نظر اثرگذاری روی گل ثبت کند.

زمزمه اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ در دربی پیش‌رو، حالا به یکی از بحث‌های مهم پیرامون دیدار استقلال و پرسپولیس تبدیل شده است.

دربی رفت این فصل قرار است طبق برنامه در اصفهان و ورزشگاه نقش جهان برگزار شود و در چنین شرایطی این احتمال مطرح شده که استقلال به عنوان تیم میزبان از سهم ۹۰ درصدی سکو‌ها برخوردار شود و تنها ۱۰ درصد از ظرفیت ورزشگاه در اختیار هواداران پرسپولیس قرار بگیرد.

در نگاه اول، اجرای چنین قانونی می‌تواند برای استقلال و هواداران این تیم یک اتفاق مثبت باشد. آبی‌پوشان در صورت اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ از حمایت تعداد بیشتری از تماشاگران خود در ورزشگاه نقش جهان برخوردار خواهند شد و طبیعتاً فضای ورزشگاه نیز بیشتر به سود تیم میزبان خواهد بود. اما درست در همین نقطه یک چالش مهم شکل می‌گیرد که می‌تواند در آینده به اعتراض استقلال منجر شود.

مسأله اصلی این است که اگر قرار باشد قانون ۹۰ به ۱۰ اجرا شود باید شرایطی یکسان و عادلانه برای هر دو مسابقه رفت و برگشت دربی وجود داشته باشد.

نمی‌توان در مسابقه رفت که استقلال میزبان است و بازی در اصفهان برگزار می‌شود، این قانون را به سود آبی‌پوشان اجرا کرد و سپس در دیدار برگشت زمانی که پرسپولیس در ورزشگاه آزادی میزبان خواهد بود، همین قانون را برای سرخپوشان در نظر گرفت.

در چنین سناریویی عملاً استقلال متضرر خواهد شد. استقلال در بازی رفت، اگرچه میزبان است، اما مسابقه در ورزشگاه نقش جهان اصفهان برگزار می‌شود و شرایط میزبانی آن با یک بازی خانگی واقعی در ورزشگاه آزادی قابل مقایسه نیست.

اگر در ادامه پرسپولیس در ورزشگاه آزادی از قانون ۹۰ به ۱۰ استفاده کند، بخش عمده ظرفیت ورزشگاه در اختیار هواداران این تیم قرار می‌گیرد و استقلال عملاً از امتیاز میزبانی واقعی خود محروم خواهد شد.

به همین دلیل اگر قرار است قانون ۹۰ به ۱۰ اجرا شود، باید پیش از هر تصمیمی به عدالت در مجموع دو بازی توجه شود.

این قانون زمانی می‌تواند معنای واقعی خود را داشته باشد که هر دو تیم در شرایطی مشابه از آن بهره‌مند شوند. نمی‌توان یک مسابقه را در ورزشگاهی بی‌طرف یا خارج از خانه واقعی برگزار کرد و سهم ۹۰ درصدی را به تیم میزبان داد و سپس در مسابقه برگشت، همان قانون را در ورزشگاه خانگی تیم مقابل اجرا کرد.

از همین رو استقلالی‌ها با اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ در بازی رفت، در صورتی که قرار باشد در بازی برگشت نیز همین قانون در ورزشگاه آزادی به سود پرسپولیس اجرا شود، موافق نخواهند بود چرا که در این صورت، آنچه در ظاهر یک امتیاز برای استقلال به نظر می‌رسد، می‌تواند در مجموع دو بازی به ضرر آبی‌پوشان تمام شود.

راهکار منطقی‌تر می‌تواند این باشد که متولیان برگزاری مسابقات برای اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ عجله نکنند. با توجه به شرایط ورزشگاه آزادی و آماده نبودن این ورزشگاه برای میزبانی دربی، بهتر است اجرای این قانون به زمانی موکول شود که ورزشگاه آزادی آماده باشد و هر دو تیم بتوانند در شرایطی برابر از مزیت میزبانی و سهم تماشاگران خود استفاده کنند.

در چنین شرایطی، شاید منطقی باشد که در فصل جاری هر دو دیدار رفت و برگشت دربی در اصفهان برگزار شود و سهم سکو‌ها نیز به صورت مساوی میان هواداران استقلال و پرسپولیس تقسیم شود.

این تصمیم می‌تواند از شکل‌گیری هرگونه اعتراض بعدی جلوگیری کند و اجازه ندهد تصمیمی که در ابتدا با هدف ایجاد عدالت گرفته شده، در نهایت به محل اختلاف میان دو باشگاه تبدیل شود.

بنابراین، موضوع فقط این نیست که استقلال در بازی رفت ۹۰ درصد سکو‌های نقش جهان را در اختیار داشته باشد. مسأله اصلی نحوه اجرای این قانون در مجموع دو مسابقه است.

اگر قرار باشد امتیاز ۹۰ به ۱۰ در اصفهان به استقلال داده شود و سپس همین امتیاز در ورزشگاه آزادی به پرسپولیس برسد، تردید‌های جدی درباره عادلانه بودن این تصمیم شکل خواهد گرفت.

به نظر می‌رسد متولیان برگزاری دربی باید پیش از تصمیم نهایی تمام جوانب این موضوع را بررسی کنند. شاید صبر کردن تا آماده شدن ورزشگاه آزادی و اجرای قانون ۹۰ به ۱۰ از فصل آینده تصمیمی منطقی‌تر و کم‌حاشیه‌تر باشد.

در غیر این صورت، قانونی که قرار است به عنوان یک امتیاز برای تیم میزبان اجرا شود، ممکن است در ادامه به یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل پیرامون دربی تبدیل شود.

به هرحال این قانون در شرایطی که هر دو بازی رفت و برگشت در یک ورزشگاه برگزار شود، نمی‌تواند مشکل‌آفرین و حاشیه‌ساز باشد.

انتهای پیام/